SaiRose...

தேடிச்சோறு நிதந்தின்று
பல சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி
மனம் வாடித்துன்பமிக உழன்று
பிறர்வாடப் பலச்செயல்கள் செய்து
நரை கூடிக்கிழப்பருவமெய்தி
கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப்பின்மாயும்
பல வேடிக்கை மனிதரைப்போலே
நானும் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?.....!


Friday, December 20, 2013

வேற்றுக்கிரகவாசிகளும் இயற்கையின் வில்லங்கமும்...!

முன்குறிப்பு – பதிவின் சுவாரசியத்தை அனுபவிக்க படங்களை க்ளிக்கி முழுத்திரையில் பாருங்கள்...!

அறிவியல் மீது அதீத ஆர்வம் கொண்டவர்கள் எல்லாருக்குமே வேற்றுக்கிரகவாசிகளைப் பற்றிய தகவல்களும், சினிமாக்களும், நாவல்களும், வேற்றுக்கிரகங்களில் உயிர்கள் உள்ளனவா எனும் ஆராய்ச்சிகளும், பறக்கும் தட்டுகள் பற்றி விரிந்து கிடக்கும் கதைகளும், வேற்றுக்கிரகவாசிகளிடமிருந்து கிடைத்ததாக அறிவியல் தகவல்களில் இருக்கும் ஒலி சமிக்ஞைகளும் என வேற்றுக்கிரக தகவல்கள் எல்லாமே எப்போதுமே சுவாரசியம் தருபவைதான்...!

ஆனால் இங்கே நான் போகப்போவது வேற்றுக்கிரக ஆராய்ச்சிகளுக்கு அல்ல...! வேற்றுக்கிரகங்களில் நிஜமாகவே உயிர்கள் இருக்கிறதோ... இல்லையோ?... ஆனால் ஆண்டாண்டு காலமாக மனிதர்களின் பல படைப்புகளில் வேற்றுக்கிரகவாசிகள் என்றால் இப்படித்தான் இருப்பார்கள் என சில கற்பனைத்தோற்றங்களை உருவாக்கி அதையே நம் மனதில் பதியவும் வைத்துவிட்டார்கள்.

கடந்த சில பதிவுகளில் தொடர்ந்து எனது கேமராவில் சிக்கிய சொந்தப்படைப்புகளைப் பற்றியே எழுதி வருவதால் இதிலும் அதன் தொடர்ச்சிதான்...! என்னவொன்று... இங்கே நாம் பார்க்கப்போவதெல்லாம் எனது கேமராவில் சிக்கிய சில வித்தியாசமான தோற்றம் கொண்ட உயிரினங்களின் படங்களைத்தான்...!

முதன் முதலில் நாம் பார்க்கவேண்டியது கண்டிப்பாக இந்தப்படத்தைத்தான்...! ஏனென்றால் கட்டுரையின் தலைப்பு அப்படி...!

வெறும் இரண்டு படங்களில் மட்டுமே எனது கேமராவில் சிக்கிய இந்த உயிர், ஒருவகை வெட்டுக்கிளி போன்றதுதான் என்றாலும், ஒன்றரை செ.மீ.க்கும் குறைவான நீளமுடைய இந்தப்பூச்சி லேப்டாப்பில் பார்த்தபோது மிக அதிகமான வியப்பை உண்டாக்கியது. நீங்களும் பாருங்கள்... நிச்சயம் வியந்து போவதோடு, பதிவுக்கான தலைப்புகூட சரிதான் என்பீர்கள்...! இயற்கையின் எல்லையற்ற அற்புதம் நிச்சயம் எல்லையில்லாதது என்பது சந்தேகமற்ற விஷயம்தான்...!




இதேபோல இயற்கையின் மற்றொரு வில்லங்கம் அடுத்து நீங்கள் காணப்போவது. ஒன்றரை செ.மீ நீளமுள்ள இந்த பூச்சியினத்தின் முதுகை கொஞ்சம் உற்றுப்பார்த்து நீங்கள் பார்த்த ஏலியன்ஸ் படங்களையெல்லாம் ஒருமுறை நினைவு கூறுங்கள்...!



அடுத்து ஒரு செ.மீட்டருக்கும் குறைவான நீளத்திலிருந்த இந்த ஸ்பைடரைப்பாருங்கள்... இதில் வேற்றுக்கிரகவாசிகளின் தோற்றம் ஏதாவது தெரிகிறதா என்று செக்கப் செய்து கொள்ள வேண்டியது உங்கள் கண்கள்தான்...!

அடுத்து மூன்று கொம்புகளை உடைய இந்த சிறிய வகை வண்டினத்தைப்பாருங்கள்... வெறும் 5மி.மீ அளவுகூட இல்லாத இந்த சிறிய வகைப்பூச்சியின் தோற்றம் குளோசப் ஷாட்டில் என்னே அற்புதம்?... இரண்டு கொம்புகள் வழக்கமான தோற்றத்துடனும், மூன்றாவது ஒரு கொம்பு உடலின் முழு நீளத்திற்கு ஏற்ப முதுகுப்பக்கம் நீண்டிருப்பதுவும் தலைப்புக்கு சுவாரசியம் கொடுக்கும் விஷயம்தான்...!




கேட்டர் பில்லர்... உலகம் முழுவதும் நிரம்பிக்கிடக்கும் இதன் வித்தியாசமான தோற்றங்கள் அழகு, ஆச்சர்யம், அருவெறுப்பு, பயம் என்று பலவித உணர்வுகளையும் உண்டாக்கக்கூடியது என்றாலும் எனது கேமராவில் சிக்கிய இந்த இரண்டு கேட்டர் பில்லரையும் இந்தத்தலைப்பில் சேர்ப்பதுதான் பொருத்தம் என்று எனக்குப்பட்டது.


எந்த வகையைச்சார்ந்தது இந்தப்பூச்சி என்றே தெரியாவிட்டாலும் இதன் தோற்றம் சுவாரசியமான ஏலியன்ஸ் விஷயங்களுக்கு கொஞ்சமும் சளைத்ததில்லை என்று நம்பலாம்தானே?...!



வெறும் பூச்சிகளில் மட்டுமல்ல இயற்கை நடத்தும் வில்லங்க விளையாட்டு... ஒரு சாதாரண புல்லில் 4 மி.மீட்டருக்கும் குறைவான அளவில் பூத்திருந்த இந்தப்பூவை பாருங்களேன்...


வேற்றுக்கிரகவாசிகளும் இயற்கையின் வில்லங்கமும்தானே இது?...

இன்னும் நிறைய நிறைய சொந்தப்படங்களோடு மீண்டும் சந்திப்போம்...

பின்குறிப்பு – படங்கள் அனைத்தும் சொந்தப்படைப்பு...


Thursday, November 28, 2013

போட்டோ புடிக்கிறதுனா இதானா?...! - அனுபவப்படங்களுடன்!


முன்குறிப்பு – அனைத்து படங்களும் எவ்வித ஜூம் ஆஃப்ஷனையும் கையாளாமல் குளோசப் ஷாட்டில் எடுக்கப்பட்டவை என்பதால் படங்களை ரசிக்க விரும்புபவர்கள் க்ளிக் செய்து முழுத்திரையில் பாருங்கள்...!

இதன் முதல் பாகத்தை படிக்காதவர்கள் (பார்க்காதவர்கள்) ஒருமுறை க்ளிக்குங்கள்...!


ஏற்கனவே முதல் பாகத்திலேயே போட்டோகிராஃபி என்பது எளிதான விஷயம்தான் என்று காரணங்களோடு எழுதியிருந்தேன். அதன் தொடர்ச்சியை இன்னும் பல படங்களோடு தொடர்வதாயும் கூறியிருந்தேன்.

நாள்தோறும் நான் சந்திக்கும் உயிரினங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதைப் போலவே... அவைகளை தவறாமல் போட்டோ பிடிக்கும் குணத்தினால் எனது தகவல் பெட்டகமும் நிரம்பிக்கொண்டிருக்கிறது.

போன பதிவில் கேமராவில் எடுத்த புகைப்படங்களைப் பார்த்திருப்பீர்கள்... ஒரு நல்ல போட்டோகிராஃபி என்பது தனியாக கற்றுக்கொண்டுதான் வரவேண்டும் என்பதில்லை. நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் விஷயங்களை படம் எடுக்கும் மற்றொரு ஆவலான கண்களுடன் காணும்போது செல்போனில்கூட அழகான போட்டோக்களை எடுக்கலாம்.

நீங்கள் முதலில் காணப்போகும் சில படங்கள் அந்த ரகமே...

போனவருடக்கடைசியில் மார்கழிப்பனியில் காலை நடைபயிற்சியின்போது எனக்கு கிடைத்த அழகான வாய்ப்பு இது...! சென்னையின் புகை கக்கும் தொழிற்சாலைப்பகுதியான மணலிதான் எனது வசிப்பிடம். இந்தப்படம் எடுக்கப்பட்டதும் அதே தொழிற்சாலைப்பகுதியில்தான்...! பனிபடர்ந்த பின்புலத்தில் தொழிற்சாலைகள் தெரிந்தாலும் சூரிய உதயத்தின் அற்புதம் இயற்கையை எவ்வளவு அழகாக காட்டியிருக்கிறது. இந்தப்படம் எடுக்கப்பட்டது எனது சாதாரண செல்போன் கேமராவில்தான்!!!


இதேபோல ஏற்கனவே நான் மகாபலிபுரம் சென்ற பயணக்கட்டுரையான சென்னைக்கருகில் ஒரு சொர்க்கம்...  என்ற பதிவில் பகிர்ந்திருந்த ஒரு படமும் இந்த ரகம்தான். அதிகாலையில் மகாபலிபுர கடற்கரைக்குச் சென்றபோது கேமரா எடுத்துச்செல்ல மறந்துபோனேன். ஆனாலும் அந்த அதிகாலை ரம்யம் எனது செல்போனில்கூட அழகாய்த்தான் மலர்ந்தது...!


சில வருடங்களுக்கு முன்பு ஒகேனக்கல் சென்றபோது செல்போனில் எடுத்த படம் இது...!

கிட்டத்தட்ட நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு எனது ஆந்திர மாநில வாழ்க்கையின்போது ஒரு மாலைநேர வாக்கிங்கில் ஆகாயத்தை செல்போனுக்குள் அடைத்தது இது...!


அங்கேயே மற்றொரு மாலைநேரப்பொழுதில் வளர்ந்து உயர்ந்து நின்ற கற்றாழைச்செடியை வியந்துபோய் செல்போனிலேயே க்ளிக்கியது இது...!


அட... போட்டோகிராஃபி என்னங்க பெரிய போட்டோகிராஃபி?... நாம மனசு வச்சா வானவில்லைக்கூட செல்போனுக்குள்ளேயே அடைச்சிரலாம்... இப்பவாவது நம்புங்க... ‘’போட்டோகிராஃபி வெரி ஈஸி’’...


சரி... மனமிருந்தால் செல்போன்கூட சிறந்த கேமராதான் என்று பார்த்தாகிவிட்டது. அடுத்து சில தருணங்களில் கேமராவில் நான் எடுத்த சில படங்களைப்பார்க்கலாம்.

2012 ஜனவரி மாதம்... தலைநகர் டெல்லிக்கு ஒரு திடீர் பயணம். போகும் வழியில் ஆக்ராவில் இறங்கி பார்த்துவிட்டுச் செல்லலாம் என்று கூடவந்த நண்பர்கள் திடீர் திட்டம் வகுத்ததில் தாஜ்மகாலை முதன் முறை தரிசிக்கும் பாக்கியம் கிடைத்தது எனக்கு.

எல்லோரும் விழுந்து விழுந்து தாஜ்மகாலின் முன்பக்கத்தை கேமராவில் பதிந்து கொண்டிருக்க நான் ரசித்து எடுத்த படம்... தாஜ்மகாலைப் பார்த்துவிட்டு வெளியே வரும் சந்தர்ப்பத்தில் மரங்களுக்கு இடையில் தெரிந்த அழகிய காட்சிதான்...!

தாஜ்மகாலை இப்படியும் போட்டோ எடுக்கலாம்...!


அதே டெல்லி பயணத்தில் ஒரு தெருவோர நாயின் தாய்ப்பாசம் எனது கண்ணில்பட உடனே கேமராவில் அந்தத் தருணத்தையும் பதிந்து கொண்டேன். என்ன காரணமோ தெரியவில்லை... எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடித்த படம் இது...!


சரி... இப்போது எனது ராஜபாளைய வாழ்க்கைக்கு வருவோம். நான் இருப்பது இப்போது வனத்தை ஒட்டிய பகுதி என்பதால் நிறைய உயிரினங்கள் எனது கேமராவுக்கு விருந்தளிக்கின்றன என்று ஏற்கனவே கூறியிருந்தேன்.

இங்கே நான் பகிரப்போகும் படங்கள் எந்தவித ஜூமிங்கும் செய்யப்படவில்லை. ஒன்லி கிராப் & ரீ-சைஸ்... அவ்வளவுதான். (என்னவொன்று?... படம் எடுக்கும்போது ஆடாமல், அசையாமல், இந்தப்பூச்சிகள் கலைந்துவிடாத வகையில் மிகப்பொறுமையாக கேமராவை கையாளவேண்டும்.)

முதல் படத்தில் நீங்கள் பார்க்கப்போவது ஒரு அழகான கலர்ஃபுல் வண்டினம். இதன் அறிவியல் ஆராய்ச்சிக்குப் போகாமல் இதன் வண்ணத்தை ரசிப்பதே அழகுதான் என்பது என் எண்ணம்...!



இந்தப்படத்தில் இருப்பது சாணி வண்டு எனப்படும் உருண்டை உருட்டிச்செல்லும் வண்டுதான். ஆனால் அதுவே கேமராவின் குளோசப்பில் எத்தனை அழகு பாருங்கள்?...! (கூடவே போனஸாய் இதில் இன்னொரு உயிரினமும் இருப்பது கிராப் பண்ணியபிறகுதான் எனக்கே தெரிந்தது!!!)



மேலே பார்த்த வண்டை படம் எடுக்கும்போது தற்செயலாக எனது கண்ணில் பட்டது வெறும் 4mmக்கும் குறைவுள்ள இந்த சிறிய ஸ்பைடர். சரி... எதற்கும் க்ளிக்கிக்கொள்ளலாம் என்று ரெண்டு படங்களை எடுத்தேன். கடைசியில் கிராப் & ரீ-சைஸ்க்கு பிறகு இதன் தரம்... அப்பப்பா... என் கண்களை என்னாலேயே நம்பமுடியவில்லை...!


 இதேபோல மற்றொரு அழகான படம்... 8mmக்கும் குறைவான நீளம் கொண்ட இந்த சிறியவகை வண்டினம். நீங்களும் இதை ரசிப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்...!


அடுத்து நாம் பார்க்கப்போவதும் வண்டினம்தான். முதல் நாள் நல்ல தூக்கத்தில் இருந்த இந்த வண்டு சாதாரண ஒரு புல்லில் பற்றிக்கொண்டு தூங்கும் அழகு கேமராவில் என்ன அழகாய் வந்திருக்கிறது பாருங்கள்?...


அடுத்த நாள் தூக்கம் கலைந்த அதே இன வண்டு...


அடுத்து என்னைக் கவர்ந்தது... இந்த அழகான கலர்ஃபுல் வண்டும், துளசிச்செடியில் அது அமர்ந்திருக்கம்போது எடுத்த படத்தின் குளோசப் பிரம்மாண்டமும்தான்!... (படத்தை க்ளிக் செய்து முழுத்திரையில் பார்த்தால்தான் ரசிக்கமுடியும்...!)


அதே வண்டு தேன்குடிக்கும் மற்றொரு குளோசப்பில்...



தகவல் பெட்டகத்தின் நீளம் அதிகம் என்பதால் தொடர்ச்சியை அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்.

(அடுத்த பகுதி – படமெடுக்கும் பாம்பை படமெடுப்பது எப்படி? அட... நல்லா வைக்குறாய்ங்கய்யா தலைப்பு!!!)

பின்குறிப்பு – படங்கள் அனைத்தும் சொந்தப்படைப்பு!

என்ஜாய் மக்களே...மீண்டும் சந்திப்போம்!t

Saturday, November 23, 2013

இரண்டாம் உலகம் - A Selva Ragavan Film...!!!


ஒரு காலத்தில் ரிலீஸ் ஆன அன்றே எல்லா படங்களையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த நான் ஒரு காலகட்டத்துக்குப்பிறகு சினிமா பார்ப்பதை வெகுவாக குறைத்துக் கொண்டவன். இணையதளத்தில் எழுத ஆரம்பித்த பிறகு பல காலகட்டங்களில் பல படங்களுக்கு விமர்சனம் எழுதவேண்டும் என்று நினைத்தும், யாரோ பல கோடிகள் கொட்டி எடுக்கும் படத்தை நாம் ஏன் நிறை குறைகளை விமர்சிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் திரைவிமர்சனம் மட்டும் எழுதாமலேயே இருந்தேன்.

குறிப்பாக சமீபத்தில் நான் மிகவும் ரசித்த ‘’பாக் மில்கா பாக்’’ மற்றும் ‘’ராஜா ராணி’’ ஆகிய படங்களுக்குக்கூட, விமர்சனம் எழுதவேண்டும் என்று எழுந்த ஆவலையும் எனக்குள்ளேயே கட்டுப்படுத்திக்கொண்டேன்.

எல்லாவற்றையும் மீறி இன்று நான் பார்த்த ‘’இரண்டாம் உலகம்’’ படம் என்னை விமர்சனம் எழுதவேண்டிய கட்டாய மனநிலைக்கு தள்ளியது ஏன் என்று தெரியவில்லை.

இரண்டாம் உலகம் படம் நவம்பர்-22ல் ரிலீஸ் என்று தெரிந்ததிலிருந்து இரண்டு வாரங்களாகவே இதை பார்க்கவேண்டும் என்று ஒரு ஆவல். செல்வராகவனின் படங்களில் ஆயிரத்தில் ஒருவன் இதே போன்றதொரு ஆவலை ஏற்படுத்தி என்னை ஏமாற்றிய படம். அதுவாவது இடைவேளை வரை மிக மிக அருமையாக கொடுக்கப்பட்டிருந்த படம். அதில் இடைவேளைக்கு முன் கார்த்தி, ரீமாசென் மற்றும் ஆண்ட்ரியாவை பைத்தியம் போல சிரிக்கவிட்டு ஓடவிட்டு நமக்கு ஒரு ஹின்ட் கொடுத்திருந்தார் செல்வா. இடைவேளைக்குப்பிறகு ஏனாதானோவென்று சொதப்பி, இறுதியில் ஒரு நிறைவில்லாத... அழுத்தமில்லாததொரு முடிவைக்கொடுத்து முதல்பாதியின் அங்கீகாரத்தை கெடுத்து குட்டிச்சுவராக்கியிருந்தார் செல்வராகவன்.

இவருடைய பல படங்களிலும் ஹீரோக்களை இவருடைய சாயலில் சோடாபுட்டி கண்ணாடியுடனோ... இல்லை அரை பைத்திய நிலையிலோ காட்டியிருப்பார். இருந்தாலும் யாரடி நீ மோகினி படத்தை முதன் முதலில் தெலுங்கில் வெங்கடேஷ் மற்றும் திரிஷாவை வைத்து செல்வராகவன் இயக்கியிருந்ததை பார்த்து படத்தில் அவருடைய டச் இல்லாமல் முழுப்படமுமே ரசிக்கும்படியாக இருந்ததைக்கண்டு வியந்துபோய் நின்றேன்.

மயக்கம் என்ன படம் பார்த்தபோது எதற்கு தனுஷின் கேரக்டரை இடையில் ஒரு சைக்கோ போல சித்தரித்திருக்கிறார் என்பது புரியாமலேயே... ஓகே... இது வழக்கமான செல்வராகவன் டச்தானே என்று டைஜஸ்ட் பண்ணிக்கொண்டேன்.

தமிழின் பிரம்மாண்டமான பேண்டஸி திரைப்படம் என்ற முன்னோட்டம் இரண்டாம் உலகம் மீதான எனது ஈர்ப்பை அதிகரித்து, செல்வராகவன் டச் மீது எனக்கிருந்த எரிச்சலையும் தாண்டி என்னை தியேட்டருக்கு இழுத்துச்சென்றது. சரி... எப்படியும் முதல் பாதி மட்டுமாவது உருப்படியாய் இருக்கும். அண்ணாத்தை எப்படியும் இரண்டாம் பாதியில்தானே அவருடைய டச்சை காமிப்பார் என்ற எண்ணத்தில் தைரியத்தை வளர்த்துக்கொண்டு தியேட்டருக்குச்சென்றேன்.


ஒரேயொரு ஆறுதல்... நான் இப்போதிருப்பது தென் தமிழகத்தில் என்பதால் முதல் நாள் காட்சியில்கூட அரங்கம் நிறையவில்லை. பிளாக்கில் டிக்கெட் எடுக்கவேண்டிய அவசியமில்லை.

தொழில் நுட்ப விஷயங்களில் மிகுந்த சிரத்தை எடுத்திருந்து பிரமிப்பை உண்டாக்கியிருப்பதும், வைரமுத்துவின் பாடல் வரிகளும், அனுஷ்காவின் தோழியாக வருபவர் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகளும் மட்டுமே படத்தில் கொஞ்சம் ஆறுதல். இவ்வளவு உழைத்திருக்கும் தொழில்நுட்பம், செல்வராகவன் டச்சில் தொலைந்துபோய் தியேட்டரிலிருந்து வெளியே வரும்போது எரிச்சலடைந்த மனநிலையுடன்தான் வரவைக்கிறது.

அனுஷ்காவை முதன் முதலில் வேற்று கிரகத்தில் (இரண்டாம் உலகம்) காட்டும்போது அவதார் படத்தில் வருவது போன்ற ஒரு நாயுடன் அவர் மோதும் காட்சி அட குழந்தைகளுக்கு பிடித்த பேண்டஸி படம்போல இருக்கும்போல என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தினாலும் கடைசியில் படத்தை அந்த ரகத்திலும் சேர்க்கமுடியவில்லை. ஆரம்ப நிமிடங்களில் பூமியில் நடக்கும் காதலையும், இரண்டாம் உலக விஷயங்களையும் மாற்றி மாற்றி காட்டும்போதே செல்வராகவன் வேலையை காமிக்கிறாரோ என்ற டவுட் லேசாக எட்டிப்பார்த்தது.

ஆரம்பத்தில் சரியான பழம் கேரக்டரில் ஆர்யாவை காட்டிவிட்டு பின்னர் ஒரு சில காட்சிகளுக்குள்ளாகவே லவ்வர் பாய் கேரக்டருக்கு அவரை மாற்றியிருப்பது கொஞ்சம் உறுத்தல்தான் என்றாலும் ஆர்யாவின் இயல்பான நடிப்பாய் அந்த கேரக்டர் திரைஉலகத்தில் இப்போது மாறிப்போயிருப்பதால் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ரகம்தான். டாக்டர் படிக்கும் காதலிக்காக அவர் செல்லும் மெடிக்கல் கேம்புக்கு ஆர்யாவும் செல்வதும், அங்கே லேடி புரோஃபசரை காதலிப்பதாய் மயக்குவதும் என்று பழைய சமாச்சாரங்கள் நிறைய நிறைந்து கிடக்கின்றன.

இரண்டாம் உலகத்தின் கதை முழுவதும் கொஞ்சம்கூட அழுத்தம் இல்லாமல் ஏனாதானோவென்று நிரம்பிக்கிடக்கிறது. காதலே இல்லாத கிரகமாம் அது. அங்கே பெண்கள் அடிமைகளாக... வெறும் போகப்பொருளாக மட்டுமே நடத்தப்படுகிறார்களாம். அங்கு ஒரு உருப்படாத பெண் பித்தர் ராஜா. அங்கு அம்மா என்று பெண் தெய்வமாய் ஒரு வெளிநாட்டு பெண் முகம். அந்த தெய்வம் அந்த கிரகத்தில் காதல் மலர்ந்தால்தான் பெண்களுக்கு மரியாதை கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்து கிடக்கிறது. பெண் தெய்வம் என்று ஒரு கேரக்டரை சித்தரிக்கும்போது அதன் முகத்தில் எப்படியொரு தேஜஸ் இருக்கவேண்டும் என்ற சிந்தனை ஏதுமில்லாமல் ஏதோ பிச்சைக்காரி போன்றதொரு முகத்தை தேர்ந்தெடுத்திருப்பது பின்னடைவு.

இரண்டாம் உலகத்திலும் ஒரு ஆர்யா, அனுஷ்கா ஜோடி. ஆனால் அங்கு அனுஷ்காவுக்கு ஆர்யாவை பிடிக்கவில்லை. ஒருகட்டத்தில் ராஜாவிடம் சிறைப்படும் அனுஷ்காவை காப்பாற்ற ராஜாவிடம் பேசும் ஆர்யாவிடம், நீ சிங்கத்தை வேட்டையாடி ரத்தம் சொட்டச்சொட்ட அதன் தோலை எடுத்துவா... அந்தப்பெண்ணை விட்டுவிடுகிறேன் என்கிறார் ராஜா. ஆர்யாவும் மனித முகத்துடன்கூடிய இரண்டாம் உலக சிங்கமும் மோதும் காட்சி தமிழ் சினிமாவை தரம் உயர்த்தியிருந்தாலும் அந்தக்காட்சியில் பின்னணி இசை படு சொதப்பல். (அவ்வளவு சீரியஸான சண்டைக்காட்சிக்கும் படம் முழுக்க காதலுக்கு கொடுத்திருக்கும் அதே பின்னணி இசை போன்ற இசையை கொடுத்தது யாருடைய செலக்சன் என்று தெரியவில்லை).

செல்வராகவனுக்கு பெர்சனல் லைஃபில் அவருடைய காதலி பட்டென்று இறந்திருப்பார் போல...! அந்தத்தாக்கம் இன்னும் குறையவில்லையா என்னவென்று தெரியவில்லை... இந்தப்படத்திலும் பல இடங்களில் 7G படம் ஞாபகம் வருவது தவிர்க்கமுடியவில்லை. பிட்டு படம்போல கட்டியணைத்து புரளும் பூமியின் அனுஷ்கா, ஆர்யா காதல் ஜோடியில், அந்தக்காட்சியின் இறுதியிலேயே அனுஷ்கா வெட்கப்பட்டு ஓடும்போது தவறி விழுந்து தலை கல்லில் மோதி பட்டென்று உயிர்விடுவது செல்வராகவன் டச். அதைத்தொடர்ந்து ஆர்யாவின் தந்தை அவருடன் ஆவியாய் வந்து பேசுவதும், காதலர்களுக்கு இறப்பே இல்லை...உனது காதலியைத்தேடு... அவள் இங்கேதான் இருக்கிறாள் என்பதுவும், தொடர்ந்து ஆர்யா தாடி வைத்துக்கொண்டு சோடாபுட்டி கண்ணாடியோடு அலைவதும் இடைவேளையோடு எழுந்துபோய்விடலாமா என்ற எண்ணத்தை கொடுத்தும் இரண்டாம் பாதியிலாவது இரண்டாம் உலகத்தில் ஏதாவது இருக்குமா என்று தொடர்ந்து பார்த்தேன்.

பூமியில் தனது இறந்த காதலியைத்தேடும் ஆர்யாவும், இரண்டாம் உலக ஆர்யா அவரை தனது உலகத்துக்கு கூட்டிச்செல்வதும் அதற்காக இரண்டாம் உலக பெண் தெய்வம் வானத்தை நோக்கி பூஜை செய்வதுமான காட்சிகள் அனைத்துமே தலைசுற்றும் ரகம். போதாக்குறைக்கு இரண்டாம் உலகத்தை காட்டும் காட்சிகள் எல்லாவற்றிலும் தூரத்தில் பல கிரகங்கள் தெரிவது போல காட்டுவதும், வானத்தில் எப்போதுமே அவதார் பறவைகள் பறந்து கொண்டிருப்பதும் சலிப்பூட்டும் காட்சிகள்தான்...! அதற்கு கொஞ்சம் அளவுகோல் வைத்திருக்கலாம். படத்தில் ஆர்யா மற்றும் அனுஷ்கா தவிர மீதியனைத்துமே புதுமுகங்களையும் வெள்ளைக்கார முகங்களையும் வைத்து எடுத்தும் அதுவும் வீண் முயற்சியாய்த்தான் தோன்றுகிறது.

உப்பு சப்பில்லாத வில்லன்கள் கூட்டம் எல்லாவற்றையும்விட சொதப்பல். பெண் தெய்வத்தை கடத்திச்செல்ல வரும் வில்லன்கள் கூட்டத்தை இரண்டாம் உலக ஆர்யா பந்தாடுவதும், அந்தச்சண்டைக்காட்சியில் அனுஷ்காவும், ஆர்யாவும் பேசிக்கொண்டே சண்டை போடுவது போல காட்சியமைத்திருப்பதும் ஆங்கில படங்களை காப்பியடிக்க முயன்று தோற்றுப்போன தோற்றத்தைத்தான் உண்டு பண்ணுகிறது.

பூமியின் ஆர்யாவுக்கும், இரண்டாம் உலக ஆர்யாவுக்கும் இடையிலான அனுஷ்கா சம்பந்தமான காட்சிகள் படத்தை சீரியஸ் ரகத்தில் சேர்ப்பதா?... இல்லை காமெடி ரகத்தில் சேர்ப்பதா என்று குழப்பத்தைத்தான் உண்டு பண்ணுகிறது. போதாக்குறைக்கு இரண்டாம் உலகத்தின் மதுபாரும் அங்கும் ஒரு காதல் தோல்வி பார் டான்சும் ஹாலிவுட் படைப்பாளிகள்கூட யோசிக்காத புதுரகம்(!!!). 

இரண்டாம் உலகத்தில் காதல் மலர வேண்டும். பூக்கள் மலர்வதை நான் பார்க்கவேண்டும். இரண்டாம் உலகத்தை காப்பாற்ற ஒரு மாவீரன் வரவேண்டும் என்றெல்லாம் அந்தப்பெண்தெய்வம் பில்டப் கிளப்புவது எல்லாம் எதற்கென்றே தெரியாமல் சப்பென்று முடிந்திருக்கிறது.

இரண்டாம் முறையும் பெண் தெய்வத்தை கடத்திச்செல்லும் வில்லன்கள் கூட்டம் அவரை ஒரு இடத்தில் கட்டி வைத்திருக்க, அந்தப்பெண் தெய்வம் புகையாய் எல்லா இடத்திலும் பரவவிட்டு வில்லன் கூட்டத்தின் காவலாளிகளை செயலிழக்கச் செய்வது போன்ற காட்சியில் வசனங்கள் மெட்ராஸ் பாஷை போன்று படு சொதப்பல்...!

இறுதியில் எப்படியெல்லாமோ குட்டையை குழப்பி பூமியைச் சேர்ந்த ஆர்யாவை மூன்றாம் உலகத்துக்கு அனுப்பி அங்கு ஒரு அனுஷ்காவை சந்திக்க வைத்து நம்மை வெறுப்பேற்றி முடித்திருக்கிறார் செல்வராகவன்...!

அடுத்து செல்வராகவன் படத்துக்கு கால்ஷீட் கொடுக்கும் நடிகர்கள் ஒன்றுக்கு இரண்டு முறை யோசித்துக்கொள்வது நல்லது...!

தைரியமிருப்பவர்கள் தியேட்டருக்குச்சென்று முழுப்படத்தையும் பாருங்கள். மற்றபடி என்ன சொல்ல வருகிறோம் என்பதில் தானும் தெளிவில்லாமல், பார்ப்பவர்களையும் தெளிவடையவிடாமல், அரைகுறை மனநிலையிலேயே காட்சிகளை அமைக்கும் செல்வராகவன் டச்தான் இந்தப்படம். செல்வராகவன் படங்கள் சிறந்த அறிவாளிகளுக்கு மட்டுமே புரியும் என்று யாராவது சொன்னால் அவர்களிடம் நான் ஒரு சாமான்ய ரசிகன் மட்டுமே என்பதைத்தான் எனது பதிலாகக்கூறமுடியும்.

படத்தின் இடைவேளையின்போது ''செல்வராகவன் வேலைய காமிச்சிட்டான்யா'' என்று முனுமுனுக்கும் ரசிகர் குரலும், படம் முடிந்து வெளியே செல்லும்போது அடுத்த ஷோவுக்காக காத்திருப்பவர்களிடம் ''அய்யோ... உள்ள போய் மாட்டீக்காதீங்க... கொத்து கொத்துன்னு கொத்தியிருக்காய்ங்க'... என்ற குரலும்தான் என் காதில் விழுந்த ரிசல்ட்...!!!

சுருங்கச்சொன்னால் இது உண்மையிலேயே “A Selva Ragavan Film”…!!!

Wednesday, November 20, 2013

க்ளிக் + கிராப் = ஃபோட்டோகிராஃபி - அட இம்புட்டுதானா?!!!

முன்குறிப்பு - இந்தப்பதிவில் இருக்கும் ஒவ்வொரு படங்களையும் க்ளிக் செய்து முழுத்திரையில் பார்த்தீர்களேயானால் அதன் அழகை ரசிக்கலாம்...!!!

பதிவுலகம் பக்கம் வந்து வெகுநாட்களாகிவிட்டது. வேலை நிமித்தமாக சென்னை வாசத்திலிருந்து மாறி, தற்போது தென்தமிழகத்தின் ராஜபாளையம் அருகில் இருக்கும் ஒரு சிறு கிராமத்தில் பேச்சிலர் வாழ்க்கை...!

குடும்பஸ்தனாக இருக்கும் ஒருவன் பேச்சிலர் வாழ்க்கை வாழ மீண்டும் ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போது கேட்கவா வேண்டும்... சில பல பார்ட்டிகளுக்கு நேரம் ஒதுக்குவதிலேயே வேலை போக மீதியிருக்கும் மாலைப்பொழுது கழிந்துபோகிறது.

ப்ராஜெக்ட் சைட் அமைந்திருப்பது மேற்கு தொடர்ச்சி மலையடிவாரத்தின் வனப்பகுதி எல்லையில்... ராஜபாளையத்திலிருந்து குற்றாலம் செல்லும் வழியில் காட்டுக்குள் பிரியும் ஒரு கிளைச்சாலையில் கிட்டத்தட்ட 13 கி.மீ தூரம் பயணம்...

தூரத்தில் மனிதர்கள் போகமுடியாத இடத்தில் கொட்டும் அருவி தெரிகிறதா?...

பெரும்பாலும் மேகம் சூழ்ந்திருக்கும் மலைகள் ஒருசில நேரத்தில் வெயிலுடன் ரம்மியமாய் காட்சியளிக்கின்றன... எங்கள் வாகனத்தைத்தவிர இங்கே காற்றை மாசுபடுத்த எந்த வாகனமோ, தொழிற்சாலையோ இல்லை என்பதால் அடுத்த சில மாதங்களுக்கு சுத்தமான காற்றை சுவாசிக்கும் பாக்கியம் எனக்கு!

மான்களும், மயில்களும் சர்வசாதாரணமாக கூட்டம் கூட்டமாக எங்கள் சைட்டுக்குள்ளேயே சுற்றித்திரிகின்றன. வேலை முழு வேகமெடுக்கும்போது பணியாளர்களின் அதிகரித்த எண்ணிக்கை நடமாட்டத்தில் இவை சைட்டுக்குள் வருவதை குறைத்துக்கொள்ளக்கூடும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்... இந்த காட்டுப்பகுதியில் சிறுத்தைகளும், யானைகளும் இருப்பதாக சந்தித்த ரேஞ்சர் ஒருவர் கூறினாலும் இதுவரையிலும் எங்கள் கண்ணில் எதுவும் தட்டுப்படவில்லை...!

ஏற்கனவே தொடர்ந்து பலவித உயிர்களைப்பற்றி அலசி, ஆராய்ந்து தகவல் சேகரித்து எழுதிவந்த எனக்கு, எனது கேமராவிலேயே அதேபோன்ற அற்புத காட்சிகள் பல கிடைத்தன... அதையெல்லாம் உங்களுடனும் பகிர்ந்து கொள்ளும் எண்ணம்தான் இந்தப்பதிவு...!

சரி... கட்டுரைக்கு வருவோம்... நான் ஒரு ஃப்ரோபஷனல் ஃபோட்டோகிராஃபர் கிடையாது. எனக்குத்தெரிந்து நான் பிளஸ் ஒன் படிக்கும்போது(1994) வீடியோ கேசட்போல இருக்கும் ஒரு கேமராவை ஒரு பள்ளிச்சுற்றுலா சென்றிருந்தபோது வாங்கினேன். அதுதான் எனது வாழ்வில் கேமராவை நான் முதன் முதலில் கையாண்டது.

அதற்குப்பிறகு இன்ஜினியரிங் படித்த காலத்தில் கல்லூரி நண்பர்கள் பலரிடமும் இருந்த கோடக் கம்பெனியின் பேசிக் மாடல் கேமரா மிகப்பிரபலம்... என்னிடம் அப்போது கேமரா இல்லையென்றாலும் நண்பர்களிடம் ஓசி வாங்கி அதற்கு பிலிம் ரோல் வாங்கிப்போட்டு கல்லூரி வாழ்க்கையின் பல தருணங்களை புகைப்படத்தில் சேகரித்ததுண்டு.

அப்போதெல்லாம் ஒரு போட்டோ எடுப்பதென்றால் அது எப்படி வந்திருக்கிறது என்பதை அறிய பிலிம் ரோலில் இருக்கும் முப்பத்தாறு போட்டோக்களையும் எடுத்து, அதற்குப்பிறகு அதை டெவலப்பிற்கு கடைக்குக்கொண்டு சென்று நெகட்டிவாக்கி, அதை உற்று உற்று பார்த்து அதில் எது நன்றாகயிருக்கிறதோ அதை மட்டும் பிரிண்ட் போட்டு வாங்குவேன்.

ஆனால் இப்போது?... டெக்னாலஜி இஸ் வெரி மச் இம்ப்ரூவ்டு...!!! J

எல்லாம் டிஜிட்டல் மயம்... ஒரு போட்டோ எடுப்பதற்கு நீங்கள் எத்தனைமுறை வேண்டுமானாலும் க்ளிக்கலாம். உங்களுக்கு வேண்டியதை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு சரியாக வராத படங்களை டெலிட் செய்து கொள்ளலாம். இதில் எந்தவித நஷ்டக்கணக்கும் இல்லை என்பது அறிவியல் வளர்ச்சி நமக்களித்த கூடுதல் உபயம்.

2007ல் சோனி சைபர் ஷாட் டிஜிட்டல் கேமராவின் பேசிக் மாடல் ஒன்று சொந்த உபயோகத்திற்காக வாங்கினேன். நான் பகிரப்போகும் பெரும்பாலான படங்கள் அதில் எடுத்தவைதான் என்றாலும் சில சந்தர்ப்பங்களில் செல்போனில் எடுத்த படங்களும் ஒருசில இதில் அடக்கம்...

நான் ஏற்கனவே கூறியதுபோல நான் ஒன்றும் போட்டோகிராஃபி வல்லுனர் இல்லை என்றாலும் எனக்குத்தெரிந்து இந்த டிஜிட்டல் யுகத்தில் ஒரு அழகான போட்டோ எடுப்பதற்க்கு நாம் வல்லுனராக இருக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லை என்றே உணர்கிறேன். ஒரு அழகான விஷயத்தை புகைப்படமாக்க ஒரு பேசிக் மாடல் ஆட்டோ ஷூம் கேமரா மற்றும் டைமிங், க்ளிக், கிராப் இது மட்டுமே போதும் என்றுதான் தோன்றுகிறது.

மூன்று வாரங்களுக்கு முன்பு எனது சென்னை இல்லத்தின் தோட்டத்தில் எனக்கு காட்சியளித்த சில உயிர்களை புகைப்படமாக்கியிருக்கிறேன். அதை முதலில் பாருங்கள்... அதன் பிறகு தொடர்ந்து பேசலாம்...

கொசுக்களில் தோட்டத்தில் திரியும் ஒருவகை கலர்ஃபுல் கொசுவை நம்மில் பெரும்பாலானோர் பார்த்திருப்போம். எங்கள் வீட்டு வாழை மரத்தின் இலைகளில் ஒரு காலைப்பொழுதில் சுற்றித்திரிந்த அந்தக்கொசுக்களை பார்த்ததும் ஏற்கனவே எழுதிய கடைசி கட்டுரைகளின் தாக்கத்தில் இருந்த என் மனதில் இதை போட்டோ எடுத்தால் என்ன என்று தோன்ற கேமராவை எடுத்துவந்து பொறுமையாக அந்தக்கொசுக்களை இலையில் அமரவிட்டு அவைகள் கலைந்துவிடாமல் இருக்க சத்தம் எழுப்பாமல் மெல்ல சில படங்களை எடுத்தேன். அடுத்து அந்தப்படங்களை லேப்டாப்பில் போட்டு வேண்டாத படங்களை டெலிட் செய்துவிட்டு நன்றாக வந்த படங்களை விண்டோஸ் பெயிண்ட்டில் வெறுமனே கிராப் மட்டும் செய்ததில், படங்களின் தரம் என்னை வியப்புக்குள்ளாக்கியது.

கிராப் செய்வதற்கு முன் ஒரிஜினல் படம்...

கிராப் செய்த பிறகு...

எல்லாப்படங்களையும் இதுபோல ஒரிஜினாலிட்டியோடு சேர்த்து கொடுக்கமுடியாது என்பதால் இன்னும் சில கிராப் செய்யப்பட்ட படங்களை மட்டும் பாருங்கள்...



இதேபோல எனது வீட்டுத்தோட்டத்தில் எடுத்த இன்னும் சில உயிரினங்களின் கிராப் செய்யப்பட்ட படங்களை பாருங்கள்... இதில் நான் பகிரும் எந்தப்படங்களும் கிராப் மற்றும் ரீ-சைஸ் என்ற ஒரு ஆப்ஷனைத்தவிர வேறெந்த டச்-அப் வேலைகளும் செய்யப்படாதது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது...!

பப்பாளி மரத்தில் அமர்ந்த பிளாக் & வொய்ட் ஈ...

செம்பருத்தி இலையில் அமர்ந்த கலர்ஃபுல் ஈ...


அதே போன்றதொரு கலர்ஃபுல் ஈ இன்னும் சில க்ளிக்குகளில்...


இப்போது தொடர்ந்து பேசலாம்... என்னடா இவன் பெரிய பு___கி மாதிரி போட்டோகிராஃபி ஒன்னுமே இல்லை என்று வாயைக்கிழிக்கிறானே என்ற எண்ணம் தோன்றியவர்கள், எனது கட்டுரையை மீண்டும் ஒருமுறை ஆரம்பத்தில் இருந்து படிக்கலாம்...!

சரி... இதேபோல நான் க்ளிக்கிய இன்னும் சில படங்களையும் பார்க்கலாம். நாம் பார்க்கும் இந்த ரோஜாப்பூ படம் கிட்டத்தட்ட நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு ஆந்திராவில் இருக்கும் எனது நண்பர் ஒருவரின் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தபோது பனிபொழிந்த ஒரு காலைப்பொழுதில் எடுத்த படம். இதில் முதல் படம் எவ்வித எடிட்டிங்கும் செய்யப்படவில்லை.

அவரின் வீட்டுத்தோட்டத்தில் எடுத்து கிராப் செய்த இன்னும் சில ரோஜாப்பூக்களின் படங்களைப்பாருங்கள்...

கிராப் செய்யும் முன்... ஒரிஜினல்...


கிராப் & ரீ-சைஸ் செய்த பிறகு...


இதேபோல எண்ணற்ற தருணங்களில் நான் க்ளிக்கிய பல படங்களை தொடர்ந்து இதன் அடுத்த பாகத்தில் அறிமுகப்படுத்துகிறேன். அதற்கு முன் ஒரு சிறு முன்னோட்டம்...

சென்னையின் வீட்டுத்தோட்டத்திலேயே கொசுவையும், ஈயையும் வளைத்து வளைத்து போட்டோ எடுத்த நான் இப்போது இருப்பது இயற்கை நிரம்பிய வனப்பகுதியின் ஓரத்தில்...! விடுவேனா என்ன?... இந்த ராஜபாளையம் வாழ்க்கை எனது கேமராவுக்கு எண்ணற்ற பரிசுகளை அள்ளிக்கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது. இன்னும் ஆறு மாதங்களுக்கு இங்கேதான் வாழ்க்கை என்பதால் எனது தகவல் பெட்டகம் இன்னமும் நிரம்பும் என்று ஆவலோடு காத்திருக்கிறேன்...!

பல அற்புத படங்களை உங்களுக்கு அடுத்த பாகத்தில் அறிமுகப்படுத்துவதாகக் கூறினாலும் ஒரே ஒரு சேம்பிள் இங்கே...!

ஈயை விட சிறிய ஒரு பூச்சியினம்... போட்டோவுக்காக அலைந்து கொண்டிருக்கும் எனது கண்களில் எளிதாக மாட்டியது. சிறிய செடியின் இலைகளில் பயணித்த இதை சில க்ளிக்குகள் எடுத்துக்கொண்டேன். இரவு தங்கும் அறைக்கு வந்ததும் லேப்டாப்பில் போட்டு கிராப் பண்ணி பார்க்கும்போதுதான் அந்த ஆச்சர்யம் தெரிந்தது.

இயற்கை இதன் முதுகில் ஒளிவட்டத்துடன் கூடிய சிவலிங்கத்தை போன்ற அமைப்பைக்கொடுத்திருந்தது எனக்கு அடக்கமாட்டாத ஆச்சர்யம்தான்...!

நீங்களும் பார்த்து(தரிசித்து) மகிழுங்கள்...!




இன்னும் பல அற்புதங்கள் உங்களுக்காக எனது தகவல் சேமிப்பில் காத்திருக்கிறது.

மீண்டும் சந்திப்போம்...!

பின்குறிப்பு:- இந்தப்பதிவில் இருக்கும் படங்கள் முழுவதும் எனது சொந்த உழைப்புதான்!!! அருவியைக்காட்டிய படத்தைத்தவிர மீதியனைத்தும் ஆப்ட்டிக்கல் மற்றும் டிஜிட்டல் ஷூம் பயன்படுத்தாமல் எடுக்கப்பட்டவையே..!