SaiRose...

தேடிச்சோறு நிதந்தின்று
பல சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி
மனம் வாடித்துன்பமிக உழன்று
பிறர்வாடப் பலச்செயல்கள் செய்து
நரை கூடிக்கிழப்பருவமெய்தி
கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப்பின்மாயும்
பல வேடிக்கை மனிதரைப்போலே
நானும் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?.....!


Saturday, October 15, 2011

தூத்தேறி… முச்சந்தியில் சிரிக்கும் வாச்சாத்தி!


‘’வாச்சாத்தி’’… சமீபகாலத்தில் மீடியாக்கள் வெளிச்சம் காட்டிய பிறகுதான் நம்மில் பலபேருக்கு இந்தப்பெயரே தெரிந்தது. நமது நாட்டின் சட்டஅமைப்பின் கேலிக்கூத்துக்கு இந்த வாச்சாத்தி வழக்கும் ஒரு சிறந்த உதாரணம்தான்.

முதலில் இந்த வழக்கு சம்மந்தமாக எனக்குத் தெரிந்த ஒரு சிறு முன்னோட்டம். தமிழகத்தில் தர்மபுரிக்கு அருகிலிருக்கும் ஒரு மலைவாழ் மக்களின் கிராமம்தான் ‘’வாச்சாத்தி’’. சுமார் இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு இந்த கிராம மக்கள் சந்தன மரத்தை தங்கள் வீடுகளில் பதுக்கி வைத்திருப்பதாய்க் கூறி அரசாங்கக்கூலிகள் சோதனை என்ற பெயரில் இந்தக்கிராமத்துக்குள் நுழைந்திருக்கிறார்கள். அந்த சோதனைக்கு வாச்சாத்தி கிராம மக்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவே… காவல்துறை, வனத்துறை, வனக்காவலர்கள் மற்றும் இன்னும் சில அரசுத்துறைகளைச் சேர்ந்த ஒரு வெறிநாய்க்கூட்டம் கிராமத்துக்குள் நுழைந்திருக்கிறது.

இந்த வெறிநாய்க்கூட்டம் செய்த அக்கிரமங்கள்தான் இன்று வாச்சாத்தி வழக்காய் உருவெடுத்து நிற்கிறது. கிராமத்துக்குள் நுழைந்த இந்தக்கூட்டம் முதலில் கண்ணில்படும் ஆண்களையெல்லாம் அடித்து துவம்சம் பண்ணி துரத்தியிருக்கிறது. பின்னர் கிராமத்திலிருந்த ஒவ்வொரு வீடுகளுக்குள்ளும் புகுந்து பொருட்களையும் வீட்டையும் சூறையாடியிருக்கிறது. ஒருகட்டத்தில் வெறி கட்டுக்கடங்காமல் தலைக்கேறவே கண்ணில் பட்ட வாச்சாத்தி கிராம பெண்களிடமெல்லாம் தனது அக்கிரமங்களை அரங்கேற்றத்துவங்கியிருக்கிறது இந்த வெறிநாய்களின் கூட்டம். பெண்களை கூட்டம் கூட்டமாய் தூக்கிச்சென்று கேங் ரேப் எனப்படும் காட்டுமிராண்டி கற்பழிப்புகளை அரங்கேற்றியிருக்கிறது.

இந்தக் கற்பழிப்பில் பாதிக்கப்பட்டதில் வயதுக்கு வராத பெண்களும் அடக்கம் என்பதே அந்த வெறிநாய்க்கூட்டத்தின் கொடுமைகளுக்கான முக்கிய சான்று. ஜூன் 20ம் தேதி 1992ம் வருடம் நிகழ்த்தப்பட்ட இந்தக்கொடுமையில் அன்றைய அரசு இயந்திரம் மூடிமறைக்கும் வேலையை மட்டும் கச்சிதமாகச்செய்திருக்கிறது. லோக்கல் அரசியல் அல்லக்கைகள் அன்றைய முதல்வரிடம் கெஞ்சி இந்த நாசவேலைக்கு சட்டப்படி எதுவும் நடவடிக்கை பாயாமல் அமுக்கியிருக்கிறார்கள். இறுதியில் உயர்நீதிமன்றத்தில் இந்த வெறிக்கூட்டத்தின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக்கோரி ஒரு பொதுநலமனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அதன்பின்னர் உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவுப்படி வருவாய்த்துறையினர் மூலம் விசாரணை நடத்த(!) உத்தரவிடப்பட்டிருக்கிறது.

அந்த உத்தரவின் அடிப்படையில் விசாரணை நடத்திய வருவாய்த்துறை அதிகாரி சம்பந்தப்பட்ட பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் எவரிடமும் விசாரணை நடத்தாமலேயே தனது விசாரணை அறிக்கையை சமர்ப்பித்திருக்கிறார் (எப்படியும் அந்தப்பரதேசிக்கு நல்ல சாவு வந்திருக்காதென்று நம்புவோம்). அந்த விசாரணை அறிக்கையில் ‘’காவல்துறையோ இல்லை வனத்துறையோ எதையும் எவரையும் தாக்கவில்லை. அவர்கள் அனைவரும் வாயில் விரல் வைத்து சப்பிக்கொண்டிருந்தனர். வாச்சாத்தி கிராம மக்கள்தான் அவர்களே தங்கள் வீடுகளை தாங்களே உடைத்துக்கொண்டனர்’’ என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார் (நல்லவேளை வயதுக்கு வராத பெண்களெல்லாம் தங்களைத்தாங்களே கற்பழித்துக்கொண்டனர் என்று அறிக்கை அளிக்கவில்லை)!.

அதற்கு பின்னர் ஏதோ விழித்துக்கொண்ட உயர்நீதிமன்றம் 1995ம் ஆண்டு சி.பி.ஐ விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டிருக்கிறது.(அப்பாடா… இதாய்யா உங்க டக்கு?)!. சி.பி.ஐ விசாரணையின் முடிவில் நடந்த குற்றங்கள் உண்மைதான் என்பதோடு 18 பெண்கள் கற்பழிக்கப்பட்டதாய் விசாரணை அறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. உடனே பொங்கியெழுந்த உயர்நீதிமன்றம் 1996ம் ஆண்டு மே மாதம் கற்பழிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் ரூபாய் பத்தாயிரம்(!) இழப்பீடாக வழங்க உத்தரவிட்டது (விவேக் காமெடியில் மைனர் குஞ்சுக்கு குடுத்த தண்டனை மாதிரியே இல்ல?)!.

சி.பி.ஐ யின் அறிக்கையின்படி காவல்துறை, வருவாய்த்துறை மற்றும் வனத்துறையைச் சார்ந்த 269பேர் குற்றவாளிகள் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. இந்த 269 பேரில் 4பேர் ஐ.எப்.எஸ் அதிகாரிகள். 10பேர் காவல்துறையில் உயரதிகாரிகள்.

என்ன தீர்ப்பளித்தாலும் சரி… இது இந்தியா என்று எள்ளி நகையாடும் விதத்தில் ஜெயிலில் அடைக்கப்பட்ட அனைவரும் பெயிலில் வந்து வாழ்க்கையை என்ஜாய் பன்னினர்.

இப்போது கிட்டதட்ட 20வருடங்களுக்குப்பிறகு தர்மபுரி நீதிமன்றத்தில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட 269பேருக்கும் குற்றத்தை உறுதிப்படுத்தி சிறைத்தண்டனை வழங்கி நீதியை நிலைநாட்டி (!) இருக்கிறார்கள். இந்த விரைவான வழக்கு விசாரணை மற்றும் நீதியில் நாம் கவனிக்கத்தக்க சில முக்கிய விஷயங்கள் என்ன தெரியுமா?...

# தர்மபுரி நீதிமன்றத்தில் இந்த நீதி(!) வழங்கப்படும் போது குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட மற்றும் தண்டனை வழங்கப்பட்ட 269பேரில் 54பேர் ஏற்கனவே வாழ்ந்து முடிந்து டாட்டா காட்டிவிட்டு போயாகிவிட்டது.

# கற்பழிக்கப்பட்டதாக பாதிக்கப்பட்ட பல பெண்கள் வாலிபம் இழந்து அரைக்கிழவிகளாக மாறியாகிவிட்டது.

# இது எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நமது மேலான சட்டம் குற்றவாளிகளுக்கு உயர்நீதிமன்ற மேல்முறையீடு மற்றும் உச்சநீதிமன்ற மேல்முறையீடு என்று இன்னும் இரண்டு பெரிய ஓட்டைகளை வழங்கியிருக்கிறது.

# மேல்முறையீட்டுக்குப்பிறகு உயர்நீதிமன்றத்தில் தீர்ப்பு வழங்கப்படும்போது அநேகமாக குற்றவாளிகளில் இன்னும் ஒரு நூறுபேராவது இறந்திருப்பார்கள். பாதிப்புக்குள்ளான பல பெண்களின் சார்பாக உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பைக்கேட்க அவர்களின் பேரப்பிள்ளைகள் வரக்கூடும் (ஒருவேளை அந்த பேரப்பிள்ளைகள் தங்கள் நண்பர்களிடம் ‘’மச்சி எங்க ஆயாவ கெடுத்துட்டாங்கடா… அந்த வழக்கு தீர்ப்புக்காக நான் இன்னக்கி மெட்ராஸ் போறேன்டா’’ அப்பிடின்னு சொல்ற நெலமை வருமோ?! பெவிகால் விளம்பரத்துல வர்ற கோர்ட் சீன்தான் நியாபகம் வருது!)

காலம் கடந்து வழங்கப்படும் நீதியும் குற்றத்துக்கு சமம் என்று ஒரு சொல் நமது பயன்பாட்டில் உள்ளது. அப்படிப்பார்க்கும்போது இப்படி காலம் தாழ்த்தி வழங்கப்படும் நீதிக்கான தண்டனையை யார் வழங்குவது?... யாருக்கு வழங்குவது? இப்படிப்பட்ட சட்ட ஓட்டைகளை அடைக்க மக்களாகிய நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம்?... அப்பீல், பெயில் போன்ற குற்றத்தை வளர்க்கும் காரணிகளை எப்போது களையெடுக்கப்போகிறோம்?...

இல்லை, ஒருவேளை… பரபரப்பான செய்திகளை படித்தும் பார்த்தும் வெறுமனே நேரத்தைக் கடத்திவிட்டு ‘’தூத்தேறி… இதுவொரு சட்டமா? இதெல்லாம் ஒரு நாடா?’’ என்று துடைத்துப்போட்டுவிட்டு நமது வேலையை பார்த்துக்கொண்டு வாழ்க்கையை பயணித்துக் கொண்டேயிருப்பதுதான் கடைசிவரை நமது தலைவிதியா?...

தொடர்ந்து பேசலாம்…

Wednesday, October 5, 2011

பாலியல் தொழில் யார் குற்றம்?... படங்களுடன் ஓர் பார்வை!


எனக்கு விவரம் தெரிந்த வயதிலிருந்து நியூஸ் பேப்பரில் இந்தச் செய்திகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்…

‘’விபச்சார அழகிகள் கைது!’’

வாலிப வயதில் இதுபோன்ற செய்திகளை ஒருவித ஆர்வக்கோளாறோடு செய்தியுடனான போட்டாவில் இருக்கும் அழகிகளைப் பார்க்கும் ஆவலில் படித்திருக்கிறேன். ஆனால் ஒரு வயதுக்குப் பின்னர்தான் இந்த செய்திக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனக்காயங்களையும், வலிகளையும், வேதனைகளையும் பற்றி யோசிக்கத்தோன்றியிருக்கிறது.

‘விபச்சாரம் குற்றம்’ என்ற சட்டத்தை இயற்றியவர்கள் அதில் சம்பந்தப்படும் பெண் மட்டும் பாதிக்குமாறும், அதுபோன்ற பெண்ணைத் தேடிச்சென்ற ஆணுக்கு எந்த விதமான பங்கமும் வராமல் காக்கும் விதத்திலும் தண்டனைகளை வரையறுத்தது எந்த ஊர் நியாயம் என்று தெரியவில்லை. ஒருவேளை கணவனைக் கூடையில் சுமந்து சென்று தாசி வீட்டில் விட்ட மனைவியின் வரலாற்றைக்கொண்ட நாடு என்பதாலா?... இல்லை… சட்டத்தை வரையறுத்த மேதாவிகளிடையே பெண்கள் எவரும் இல்லாது போனதால் விளைந்த ஆணாதிக்கச்சட்டமா இது?... எப்படியிருந்தாலும் எனது கண்ணோட்டத்தில் இது முற்றிலும் தவறான சட்டமே!

ஒரு பெண் தனது உடலை விற்று வாழ்க்கையை நகர்த்தும் நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறாள் என்றால் வறுமை என்ற ஒற்றைச்சொல்தான் அடிப்படைக்காரணம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் அந்த வறுமைக்குப் பின்னாலிருக்கும் குற்றவாளிகள் பலவிதமாய் இருக்கக்கூடும்…

அவளுக்கு சரியான வாழ்க்கைப் பாதையை அமைத்துத்தர தவறிய பெற்றோர்களாய் இருக்கலாம்.

அவளுக்கு சரியான வாழ்க்கையை அமைத்துத்தர தவறிய கணவனாய் இருக்கலாம்.

வாலிப பருவத்தில் அவளுக்கு சரியான பாதுகாப்பின்றி அவளைக் கடத்திச்சென்று விபச்சாரத்தில் தள்ளிய வெறிக்கூட்டமாய் இருக்கலாம்.

அவளுக்கு குடும்பத்தையும் தன்னையும் காப்பாற்றிக் கொள்ளுமளவுக்கு வருமானத்தை அமைத்துத் தராத அரசாங்கமாய் இருக்கலாம்.

பணமும், புகழும் கிடைக்கும் ஆசையில் அவள் சிக்கிச் சீரழிந்து வாழ்க்கையைத் தொலைத்தது சினிமாத்துறையாய் இருக்கலாம்.

ரத்தஉறவுகளை காக்கும் பொறுப்பிலிருக்கும் பெண்ணுக்கு வருமானத்திற்கான ஒரே வழியாய் அவளது உடலையே அர்ப்பணிக்கச் செய்த இந்த சமூகமாய் இருக்கலாம்.

விபச்சாரம் செய்யும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குப் பின்னாலும் இப்படி பல குற்றவாளிகள் இருப்பது தெரிந்தும் வெறுமனே அந்தப் பெண்ணை மட்டும் முகத்திரையைக் கிழித்து முத்திரையிடும் சட்டத்துக்கும் நம் சமூகத்துக்கும் எப்போதும் வெட்கமில்லையா?...
என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஒரே வார்த்தைதான்… உடலை விற்றுப் பிழைக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் நிச்சயம் பெருமைப்பட்டுக்கொள்ளலாம்… ஏன் தெரியுமா?... இவர்கள் பங்குச்சந்தை ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. பத்திரப்பேப்பர் ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. காமன்வெல்த் விளையாட்டுப்போட்டியில் ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. 2ஜி ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. அரசியல் என்ற அடாவடித்தனத்தைக் கொண்டு கறுப்புப்பணமாய் குவித்து சம்பாதிக்கவில்லை. தொட்டவற்றுக்கெல்லாம் பிச்சையெடுக்கும் அரசு அதிகாரிகளைப்போல லஞ்சம் வாங்கியும் சம்பாதிக்கவில்லை. எவன் எப்படிப்போனாலும் சரியென்று கண்டவற்றுக்கெல்லாம் காசு வாங்கிக்கொண்டு விளம்பர மாடலாகியும் சம்பாதிக்கவில்லை.

இவற்றோடெல்லாம் ஒப்பிடும்போது நேர்மையாய் தனது உடலையே மூலதனமாக்கி அதை மட்டுமே விற்று சம்பாதிக்கும் இவர்களை நிச்சயமாய் கையெடுத்து வணங்கலாம்… தவறேயில்லை. அப்படிப்பட்ட ஊழல்வாதிகளை விட நிச்சயம் இவர்கள் எவ்வளவோ மேல்!!!


என்னயிது விபச்சாரிகளை ஆதரிச்சு இப்படி எழுதுறாளே… கலி முத்திடுத்து… அய்யோ ஆண்டவா… நம்ம கலாச்சாரம் என்னாறது? குடும்ப கட்டுப்பாடு என்னாறது?ன்னு கொஞ்ச பேரு குய்யோ முறையோன்னு கூப்பாடு போடலாம். அவாளுக்கெல்லாம் நான் சொல்லிக்க விரும்புறது என்னான்னா… இந்த மாதிரி விபச்சாரிகளை உருவாக்குறதே உருப்படாத ஆண்கள் சமுதாயம்தான்! அப்படி உருப்படாத ஆண்கள் கூட்டத்துல விபச்சாரின்னாலும் ஓரக்கண்ணால ரசிச்சு ஜொள்ளு விடற உங்க வீட்டு ஆம்பளைங்களும் அடக்கம்தான்.

சின்ன வயசுல எனக்கு வாழ்க்கையைக் கத்துக்கொடுத்த பல பேர்ல ஒருத்தர் சொன்னது இன்னமும் எனக்கு நியாபகம் இருக்கு… ‘’வாழ்க்கைல ஆம்பிளைங்க இரண்டே ரகம்தான்… ஒன்னு தப்பு பன்றவனுக, இன்னொன்னு தப்பு பண்ண சான்ஸ் கிடைக்காதவனுக’’…! ஒவ்வொரு ஆம்பிளையும் தன் மனசுல கை வச்சு யோசிச்சான்னா இந்த வரிகள் எவ்வளவு நிஜம்னு அவனவனுக்கேப் புரியும்.

ஒருவனுக்கு ஒருத்தின்றதுக்கு உதாரணமா ராமனைக் காட்டுற இராமாயணம் இருக்குற இதே நாட்டுலயே, பாஞ்சாலிக்கு அஞ்சு புருஷன்னு சொல்ற இலக்கியமும் இருக்கிறது எவ்வளவு வேடிக்கையில்லே?... அதே மாதிரிதான் இன்னமும் சட்டமும் இருக்கு. விபச்சாரம் தப்புன்னு சட்டமிருக்கிற இதே நாட்டுலதான் மும்பை ரெட்லைட் ஏரியாவும், கொல்கத்தா சோனாகட்சும் கொடிகட்டிப்பறந்துட்டு இருக்கு!

எங்கே விபச்சாரம் நடந்தாலும் அது காவல் துறைக்கு தெரியாமல் நடப்பதில்லை என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. காவல் துறை மூலம் செய்தியாய் வெளிவரும் விபச்சார விஷயங்கள் அனைத்தும் அவர்களுக்கு மாமூல் வராததால் வெளிவந்ததாகவோ, இல்லை… அவ்வப்போது கணக்குக்காக பிடித்த கேஸ்களாகவோதான் இருக்குமேயொழிய… நிச்சயமாய் விபச்சாரத்தை ஒழிக்க காவல் துறை எடுத்த உறுதியான நடவடிக்கை என்று சொல்வதற்கில்லை.

ஒன்னு விபச்சாரத்தை நாடு பூரா ஒழிக்கனும். இல்லையா… பேசாம அதை நாடு முழுவதும் அங்கீகரிச்சு தண்டனையிலிருந்து நீக்கிரலாம். ஒரு விதத்தில பாக்கப்போனா விபச்சாரத்தை நாடு முழுவதும் அங்கீகரிக்கும் பட்சத்தில் கற்பழிப்பு போன்ற பாலியல் குற்றங்கள் குறைவதற்கான வாய்ப்புகள் மிக அதிகமென்றே கருதுகிறேன்.

விபச்சாரம் பன்றத சரின்னு சொல்லி ஆதரிச்சு நான் கருத்து சொல்லலை. ஒரு பெண் விபச்சாரத்தில் ஈடுபட காரணகர்த்தாக்களையும் அவளோடு விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுற ஆம்பிளைகளையும் விட்டுட்டு அவளுக்கு மட்டுமே தண்டனை தர்ற சட்டம் தவறானது. அதை ஏன் மாத்தக்கூடாதுன்னு என் மனசுல எழுந்த கேள்விக்கான ஆதங்கம்தான் இந்தக்கட்டுரையே ஒழிய வேறொன்னும் விஷயமில்லைங்க…

தொடர்ந்து பேசலாம்…