SaiRose...

தேடிச்சோறு நிதந்தின்று
பல சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி
மனம் வாடித்துன்பமிக உழன்று
பிறர்வாடப் பலச்செயல்கள் செய்து
நரை கூடிக்கிழப்பருவமெய்தி
கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப்பின்மாயும்
பல வேடிக்கை மனிதரைப்போலே
நானும் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?.....!


Thursday, July 28, 2011

அவள் புன்னகையே என் புதுக்கவிதைகள்…


இரவுக்குள் இறங்கும் முன்னர்
இரு கண்மூடி நின் முகமே;
விழிகளுக்குள் நீயின்றி
விடியலுக்கும் வந்ததில்லை;

உயிராக என்னுடலில்
உன் பெயர் மட்டுமே!

சூரியனின் சந்தடியில்
நிலா தரும் நிழல் ஓரத்தில்
நிதமும் நாமிறங்கி
சந்தோஷமாய் சாய்ந்தாட
சாய்வானம் வெறித்ததுண்டு;

சாகும் முன் உன் மடியில்
ஓய்வாக ஒரு நிமிடம்
தலை சாய்த்து வாழ்ந்தால் போதும்...
தன்யத்தில் திளைத்திடுவேன்
சொர்க்கத்தில் நிதமும் நானும்!

இரவுக்குள் இறங்காமல்
விடியல்கள் எட்டாது;
இமைகளை மூடாமல்
கனவுகள் கிட்டாது;

இருளான பாதையில்-நான்
எங்கோ தொலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்,
இதயத்தின் பாதைக்கு-நான்
உன்னிடமே முகவரி கண்டிருக்கிறேன்;

கரையோரம் காத்திருக்கிறேன்…
முத்தமிட்டு அனுப்பிடு-காற்றுவழி
கன்னங்களில் பெற்றுக்கொள்வேன்!

நெருப்பிட்டு எந்தன்
உடல் வேகும் போதும்
நிலைத்திருக்கும் என் விழிகளில்
நின் பூ முகம் மட்டுமே!

புரிந்து கொள்ளடி புதியவளே…
உன் புன்னகையே
என் புதுக்கவிதைகள்…!

1 comment:

  1. வணக்கம் நண்பரே

    உங்கள் பதிவினை இத்தளத்திலும் இணைக்கவும்...

    http://www.valaiyakam.com/

    ஓட்டுப்பட்டை இணைக்க:
    http://www.valaiyakam.com/page.php?page=about

    ReplyDelete