SaiRose...

தேடிச்சோறு நிதந்தின்று
பல சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி
மனம் வாடித்துன்பமிக உழன்று
பிறர்வாடப் பலச்செயல்கள் செய்து
நரை கூடிக்கிழப்பருவமெய்தி
கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப்பின்மாயும்
பல வேடிக்கை மனிதரைப்போலே
நானும் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?.....!


Saturday, July 16, 2011

மீண்டு(ம்) எப்படி வாழ?-ஒரு சாதாரணமானவனின் க(வி)தை!

வலிகளற்ற வாழ்க்கைப் பயணத்தைத் தேடி
முட்களின் பாதைகளில் பயணித்திருக்கிறேன்;
வழிகளற்ற வாழ்க்கையாகும் பயத்தினில்
வாலிப சுகங்களையெல்லாம் தொலைத்திருக்கிறேன்;

பணிக்குச் சென்ற பெற்றோரின் வாழ்க்கையினில்-என்
பால்யபருவம் தனிமையில் கரைந்தது!
படி… படி… என்ற பெற்றோரின் வார்த்தைகளில்-என்
பள்ளிப்பருவம் சிறகொடிந்தது!

எதிர்காலம் குறித்த கனவு பயங்களில்-என்
கல்லூரி நாட்கள்கூட வெற்றுக் காகிதமானது!
எப்போதும் வெல்லும் உறவு வேலிக்குள்-என்
திருமண வாழ்க்கையும் சிக்கிக் கிழிந்தது!

நம்பி வந்தவளை காக்கும் கடமையில்-என்
தன்மானம் கொஞ்சம் தொலைந்து போனது!
நண்பர்களுக்கான நேரங்கள் கூட-என்
பொருளாதாரச் சேமிப்பினில் சிதைந்து போனது!

சின்னச் சின்ன சுயவிருப்பங்களும்-என்
குழந்தைகளின் மகிழ்ச்சிக்கான தியாகமானது!
நிம்மதியும், தூக்கமும் நிரந்தரமாய்-என்
வாழ்வினில் தூரமாய் விலகிப்போனது!

என் மகனின் படிப்பு…
என் மகளின் திருமணம்…
என் மனைவியின் விருப்பம்…-இப்படி
வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணத்திலும்
இவ்வுலகம் எனக்கானதாயன்றி
எனக்கானவர்களின் கனவுக்கால்களில்
எப்படியெல்லாம் நசுங்கியிருக்கிறது?!

உடன்கட்டை ஏறும் வழக்கம்
ஒழிந்துவிட்டதாய் நினைப்போரெல்லாம்
ஒரு ஆணுடன் பெண்ணும்
பெண்ணுடன் ஆணும்
உடன்கட்டை ஏறும் சிதைதான்
ஒவ்வொரு திருமணத்தின்
ஓமகுண்ட நெருப்பென்பதை
ஒருபோதும் உணர்வதில்லை!

நரைமுதிர்ந்த முடியும்,
நடைதளர்ந்த வயதும்,
விட்டுப்பிரிந்த மகளும்,
வேண்டாவெறுப்பாய் மகனுமான
மனைவியிழந்த தனிமை தருணங்களில்
உள்ளுக்குள் விசும்பும் மௌனங்களுக்கு
விடைதெரியாமல் தவிக்குமெனக்கு
குடும்பத்திற்கான வாழ்க்கையே
சொர்க்கமென்று சொல்வோரிடம்
ஏதேனும் விடையிருந்தால்
தாராளமாய் சொல்லிப்போகலாம்…

பால்யபருவம், பள்ளிப்பருவம்
இளமைப்பருவமென்று-எல்லாப்
பருவங்களுமே இலையுதிர்க்காலமாய்
கழிந்துபோனக் கசடானபின்னும்
வாழ்க்கை மீண்டும்
வந்தவழியில் திரும்பி
இறந்து போன நொடிகளில்
கரைந்துபோன ஆசைகொண்ட
எனக்கானதொரு வாழ்க்கையை
மீண்டு(ம்) எப்படி வாழமுடியும்?...

2 comments:

  1. //ஒரு ஆணுடன் பெண்ணும்
    பெண்ணுடன் ஆணும்
    உடன்கட்டை ஏறும் சிதைதான்
    ஒவ்வொரு திருமணத்தின்
    ஓமகுண்ட நெருப்பென்பதை
    ஒருபோதும் உணர்வதில்லை!// ம்ம் வித்தியாசமான சிந்தனை..

    //உள்ளுக்குள் விசும்பும் மௌனங்களுக்கு
    விடைதெரியாமல் தவிக்குமெனக்கு
    குடும்பத்திற்கான வாழ்க்கையே
    சொர்க்கமென்று சொல்வோரிடம்
    ஏதேனும் விடையிருந்தால்
    தாராளமாய் சொல்லிப்போகலாம்…// அற்புதம்..உண்மையான கேள்விதான்..என்ன செய்ய..என்ன செய்கிறோம்..ஏன் செய்கிறோம் என்றே தெரியாமல் முன்னவர் செய்தனர் என பின்னவரும் தொடர்கிறோம்..இருட்டுத்தெருவில் குருட்டுப்பூனையின் பயணமாய் தொடர்கிறோம்..

    ReplyDelete