SaiRose...

தேடிச்சோறு நிதந்தின்று
பல சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி
மனம் வாடித்துன்பமிக உழன்று
பிறர்வாடப் பலச்செயல்கள் செய்து
நரை கூடிக்கிழப்பருவமெய்தி
கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப்பின்மாயும்
பல வேடிக்கை மனிதரைப்போலே
நானும் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?.....!


Tuesday, May 17, 2011

காதலிச்சுக் கண்ணாலம் கட்டிக்கிறது நல்லதா? இல்லையா?...


ரொம்ப நாளாவே நிறைய பேரக் கன்ஃப்யூஸ் பண்ணிட்டு இருக்கிற ஒரு விஷயம் இன்னான்னா… காதலிச்சு கண்ணாலம் கட்டிக்கிறது நல்லதா? இல்லை… வூட்டுல பாத்து கட்டி வைக்கிறதுதான் நல்லதா? அட… இன்னாடா இது, கொஞ்சம் உள்ளாரப் பூந்துதான் பாத்திரலாம்னு கிளம்புனேங்க!

முதல்ல காதலிச்சு கண்ணாலம் கட்டிக்கிட்டு இப்போ ஆட்டோ ஓட்டி பொழப்ப ஓட்டிக்கினு இருக்கிற நம்ம தோஸ்து திருவாளர் ஒருத்தர் வீட்டுக்கு போனேன். என்னப் பாத்ததும் ‘’டேய் மச்சான் நல்லாயிருக்கியாடா?’’னு வாசலுக்கு வந்து கட்டிப்புடிச்சி வூட்டுக்குள்ள கூட்டிக்கினு போனான். சொல்லிக்கிற மாதிரி எந்தப் பொருளும் இல்லாத அவன் வாடகை வீடும், கார்ப்பரேஷன் ஸ்கூல் யூனிபாரம்ல இஸ்கூலுக்கு ரெடியாயிட்டிருந்த அவன் கொயந்தைங்களும், ‘’ஏய்… என் பிரண்டு வந்திருக்கான்..காப்பி எடுத்தாடீ…’’னு அவன் விட்ட சவுண்டுக்கு அவன் பொண்டாட்டி திருமதி விட்ட ஒரு தீப்பொறி லுக்கும்… யப்போவ், காதலிச்சு கட்டிக்கிறது கொஞ்சம் டேஞ்சர்தானா?

நம்ம திருவாளர்கிட்ட தொயர்ந்து பேசுறதுக்கு முன்னாடி அவரு ஃப்ளாஸ்பேக் இன்னான்றத நீங்க கண்டிப்பா தெரிஞ்சிக்கனுங்க. ஒன்ஸ் அப்பான்ய டைம்… லாங் லாங் யகோ… நம்மாளு திருவாளர் ஒரு மிடில் கிளாஸ் ஃபேமிலி. காலேஜ் படிச்சினு இருக்கச்சே நம்ம திருமதி ஸ்கூல் யூனிபாரம்ல கும்முனு போனத பாத்து ஆசப்பட்டு லவ்விட்டாரு.
அப்புறம்தான் தெரிஞ்சது அவங்க வேற வேற சாதின்றதும் திருமதி ரொம்ப கஷ்டப்பட்ட ஃபேமிலின்றதும். ஆனாலும் காதலுக்குத்தான் கண்ணில்லைனு எந்தக் கபோதியோ சொல்லிட்டான்னு நம்மாளு திருவாளர் அவ இல்லன்னா நான் செத்துருவேன்டான்னு சொல்லி
ரெண்டு வூட்டுக்காரங்களையும் எதிர்த்து திருமதியை தள்ளிக்கினு போயி ரெஜிஸ்டர் கண்ணாலம் கட்டிக்கினாரு. நாங்களும் ப்ரெண்ட்ஸெல்லாம் போயி கண்ணாலத்த பண்ணி வச்சிட்டு கையில இருந்த காச மொய்யா குடுத்துட்டு வந்தோம். அந்தக் கண்ணாலத்துக்கு கையெழுத்து போட்ட கோஷ்டில அடியேனும் ஒருத்தன். கண்ணாலத்துக்கு அப்புறம் காலேஜ பாதிலயே விட்டுப்புட்டு ஆட்டோ ஓட்டுற பொழப்புல இறங்கிட்டாரு நம்ம திருவாளர்.

காப்பிக்கு விட்ட லுக்குல மெரிசலாயி நின்னுட்டிருந்த என்ன நம்ம திருவாளர்தான் உலுக்கி ‘’ டேய்… இன்னாடா அப்பிடியே நின்னுட்ட? வா.. நாம வெளிய போயி காப்பி குடிச்சினு வரலாம்’’ னான். ரெண்டு பேரும் பேசிக்கினே பக்கத்து தெரு காப்பி கடைக்கு மொள்ள நடந்தோம். நான்தான் மொள்ள கேட்டேன்… ‘’மச்சான் எப்படிடா போயிட்டிருக்கு லைஃப்?’’
அவன் மெல்ல சிரிச்சிக்கிட்டே ‘’அதான் பாத்தேல்ல?’’ னான்.

ஏன்டா நீங்க ரெண்டு பேரும் லவ் பண்ணிதானடா கண்ணாலம் கட்டிக்கினிங்கோ? அப்பிடியும் சந்தோஷமா இல்லாம இன்னாடா பிரச்சன உங்களுக்கு?

மச்சான் அன்னிக்கு ரெஜிஸ்டர் ஆபிஸ்ல கெயெழுத்த வச்சிட்டு நீங்கல்லாம் போயிட்டீங்கடா. காதலிக்கற வரைக்கும் தெரியலடா கஷ்டம்னா என்னான்னு? எப்போ அவ கழுத்துல தாலியக் கட்டுனேனோ அப்போ ஆரம்பிச்சுதுடா என் வாழ்க்கைல ஏழரை. மாலையும் கழுத்துமா போயி நின்னவங்கள கொஞ்சம் வசதியான எங்க வூட்டுலயும் ஏத்துக்கல. வசதியில்லாத அவுங்க வூட்டுலயும் ஏத்துக்கல. அப்புறம் இன்னா பண்றது? காலேஜ பாதிலயே வுட்டேன். எவன் எவன் கைல கால்லலாமோ வுயுந்து வாடகைக்கு ஆட்டோ எடுத்து ஓட்டுனேன். கண்ணாலம் ஆயி இத்தினி வருஷம் ஆயிடுச்சு. ஒன்னுக்கு ரெண்டு புள்ளங்களையும் பெத்தாச்சு. இன்னும் இந்த ஆட்டோவக்கூட சொந்தமா வாங்க முடியலடா மச்சான்.

ஏன்டா காதல்ல காசு முக்கியமில்ல.. ஒருத்தர ஒருத்தர் புரிஞ்சிக்கிட்ட அன்புதான் முக்கியம்னு நீதானடா சொன்ன?

அது காதலிக்கும் போது சொன்னது மச்சான்… எங்கப்பன் எவ்வளவோ சொன்னான். வேணான்டா இந்த வயசுல வர்றது காதல் இல்ல. ஃபர்ஸ்ட் ஒயுங்கா படிச்சி டிகிரிய முடிடான்னு. கேட்டனா நானு? வாழ்க்கைல காசு இல்லாங்காட்டி காதலிச்சுக் கட்டிக்கிட்டவளே காரித்தாண்டா துப்புறா…! எங்கப்பன் பேச்சக் கேட்டு டிகிரிய ஒயுங்கா முடிச்சிருந்தாக்க இன்னக்கி இப்படியொரு பொயப்பு இருந்திருக்காது.

ஏன்டா காதலிச்சுக் கட்டிக்கிட்ட பொண்டாட்டி, அழகான ரெண்டு கொயந்தங்க, ஏதோ ஆட்டோ ஓட்டி கொஞ்சம் வருமானம், அமைதியான வாழ்க்க… இதுக்கு மேல இன்னாடா வேணும் ஒரு மனுஷனுக்கு?

அடப்பாவி.. நீயுமாடா புரியாமப் பேசற? கூழோ, கஞ்சோ அது வூட்டுல பாத்து கட்டி வச்சிருந்த பொண்ணாயிருந்தாக்க மெய்யாலுமே நிம்மதியாக் குடும்பம் நடத்தலாம்டா… ஆனாக் காதலிச்சிக் கண்ணாலம் கட்டிக்கிட்டோம்னா காசு இல்லாம நிம்மதியா வாழவே முடியாதுடா. கண்ணாலம் ஆன கொஞ்ச நாள்தான் மச்சான் சந்தோஷமெல்லாம். ஆரம்பத்தில அவளும் காசு பணம் இல்லாட்டியும் பரவாயில்லிங்க. நாம எப்பவுமே ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் இதே அன்போடவே இருக்கனும்னுதான் சொன்னாடா. ஆனா போகப்போக வாழ்க்க மாறிடுச்சி மச்சான். வூட்டு வாடகை, கரண்ட் பில், மளிகச் சாமான், துணிமணிங்க, மருந்து மாத்திரனு காச நகட்டாம துரும்பக்கூட அசைக்க முடியாதுடா இங்க. ஒருவொரு பிரசவத்துக்கும் நான் பட்டேன் பாருடா அவஸ்த… மச்சான் பிரசவத்தப்போ ஆஸ்பத்திரில அவளப் பாத்துக்கவும் யாருமேயில்ல. காசில்லாத எங்களுக்கு அங்க மரியாதைனும் எதுவுமே இல்ல. எப்படியோ பிரசவம் முடிஞ்சி வீட்டுக்கு வந்தா அவளுக்கு ஆரத்தி எடுக்கக்கூட யாருமில்லாம அவ அழுதா பாருடா ஒரு அழுக… அப்போதான்டா தெரிய ஆரம்பிச்சது பெரியவங்கள எதுத்து கண்ணாலம் கட்டிக்கிறது எவ்ளோ தப்புன்னு… பெரியவங்க துணயில்லாம பச்சக் கொயந்தய வளக்கிறதுக்கு அவ பட்ட பாடிருக்கே.. அப்போதாண்டா கொஞ்ச கொஞ்சமா அவளுக்கும் இந்த வாழ்க்கைல வெறுப்பு வந்திடுச்சி.

ஏன்டா… காசு பணம் இல்லன்னாலும் நம்மல ஏத்துக்காதவங்க முன்னாடி நாம மானத்தோட நல்லா வாழ்ந்து காட்டனும்னு வைராக்கியம் எடுத்துக்கலாம்ல நீங்க ரெண்டு பேருமே?

அடப்போடா… எப்போ எங்க கொயந்தக்கு பால் பவுடர் வாங்கக்கூட காசில்லாம கஷ்ட ஜீவனமாச்சோ அப்போவே வெறுத்திடுச்சிடா எல்லாம். அதுக்கப்புறம் டெய்லி ரெண்டு பேரும் ஏதோ வாழ்க்கைய சுவாரசியம் இல்லாம நகத்துறோம். ரெண்டாவது புள்ளயும் பெத்தாச்சு. ஏதோ போகுதுடா வாழ்க்க…

ஏன்டா மச்சான் இப்புடிப்பேசுற? இன்னாதான்டா சொல்றா உன் பொண்டாட்டி?

அவளச் சொல்லியும் குத்தமில்ல மச்சான். நான் ஆட்டோ எடுத்துக்கினு பொயப்ப பாக்கப் போயிறேன். வீட்டுக்கு வர்ற கடன்காரன்கிட்டல்லாம் அவதான வாங்கிக் கட்டுறா? அந்தக் கோவத்தெல்லாம் என்கிட்டதான காமிக்கனும். வூட்டு வாடக, பால் காசுன்னு எதையுமே டைமுக்கு குடுக்க முடியிறது இல்ல. பசங்கள கூட கார்ப்ரேஷன் ஸ்கூலுக்குதான்டா அனுப்புறேன். வூட்டுல தினம் தினம் சண்டதான்டா. என்ன பன்றது பெரியவங்க பாத்து கட்டி வச்சிருந்தா அன்பு, ஆறுதல், ஆலோசனை, அரவணைப்பிலயும் சரி, பொருளாதார ரீதியிலயும் சரி எப்பவுமே அவங்க பக்கபலமா நின்னிருப்பாங்க. இப்ப எங்க கொயந்தங்க பாட்டி தாத்தா கூடத்தெரியாம வளருத நினைச்சா கஷ்டமாத்தான்டா இருக்கு. அது மட்டுமாடா… என்ன பிரச்சினன்னாலும் லவ் பண்ணும் போது மட்டும் ஹீரோ மாதிரி ட்ரெஸ் பண்ணிட்டு வந்து என்ன ஏமாத்திட்டியே… இப்படி வக்கத்தவன்னு தெரிஞ்சிருந்தா கழுத்த நீட்டிருக்கவே மாட்டனேனு அப்பப்போ சண்ட வேற. லவ் பண்ணும் போது ஒருத்தருக்கொருத்தர் ஒரு நாளைக்கு நூறு வாட்டிக்கு மேல ‘’ஐ லவ் யூ’’ சொல்லிப்போம்டா. இப்போ நாங்க ‘’ஐ லவ் யூ’’ சொல்லி பல வருஷம் ஆயிடுச்சிடா மச்சி. ம்ம்ம்ம்… என்ன பன்றது மச்சான்? நான் செஞ்ச வேலைக்கு நானேதான்டா அனுபவிக்கனும். காதல் வேற, வாழ்க்க வேற மச்சான்…எல்லாம் விதி.
காப்பியக் குடிச்சுட்டு பர்சிலிருந்த ஒரு ஐநூறு ரூபாத்தாள எடுத்து அவன் வேண்டாம்னு சொல்லச் சொல்ல கொயந்தங்களுக்கு ஏதாவது வாங்கிக் குடுடானு சொல்லி அவன் கையில திணிச்சிட்டு அவன்கிட்ட சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டேன்.

அட… அப்போ லவ் பண்ணி கண்ணாலம் கட்டிக்கிறது வேஸ்ட்டுதானா?... யோசன பண்ணிக்கினே என்னோட வூட்டுக்கு வந்தேன். அன்னக்கி பூரா என் மண்டய குடஞ்சிட்டே இருந்துச்சு. திடீர்னு நியாபகம் வந்து அடுத்த நாள் என்னோட இன்னொரு தோஸ்தப் போயிப் பாக்கலாம்னு முடிவெடுத்தேன்.

திருவாளர் இன்னொரு தோஸ்து எட்டாங்கிளாஸ் வரை என்னோட படிச்சவன். அவங்க அம்மா அப்பா ரெண்டு பேருமே தினக்கூலிங்க. இவனும் படிப்பு ஏறாம எட்டாங்கிளாசோட நிறுத்திட்டு கூலி வேலைக்கு போயிட்டான். அப்புறமா அவன் அப்பா அம்மாவே ஒரு கூலிக்காரப் பொண்ண அவனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாங்க. இப்போ திருவாளர் திருமதி ரெண்டு பேருமே கூலி வேலைக்கு போயி குடும்பத்த ஓட்டிக்கினு இருக்காங்க. அவங்களப்போயி பாத்திரனும்னு முடிவெடுத்துட்டு நிம்மதியா தூங்குனேன்.

அடுத்த நாள் காலைலயே எழுந்து ரெடியாகி கிளம்பிட்டேன். குப்பத்துக்குள்ள எல்லா குடிச வீடும் ஒரே மாதிரியே தெரிஞ்சிச்சு. அவன் பேரு, அவன் அப்பா அம்மா பேரு எல்லாத்தையும் சொல்லி விசாரிச்சு எப்படியோ அவன் வீட்டக் கண்டுபிடிச்சு போய் நின்னேன். முதல்ல அவன் பொண்டாட்டி திருமதிதான் என்னப் பாத்திட்டு ‘’அண்ணா வாங்கண்ணா… நல்லாயிருக்கீங்களாண்ணா? இப்போதான் எங்க ஞாபகமெல்லாம் வந்திச்சாண்ணா? உள்ள வாங்கண்ணா’’ னு பாசமாக் கூப்பிட்டா. ‘’அவரு குளிச்சிட்டுருக்கார்ணா, நீங்க உக்காருங்க… அவரு இப்போ வந்துருவார்ணா’’னு சொல்லிட்டு ஒரு பாத்திரத்த தூக்கிட்டு எங்கயோ அவசரமா கடைக்கு ஓடுனா. அவங்க பசங்க தொட்டில்ல ஒன்னுமா இஸ்கூல் யூனிபாரம்ல ஒன்னுமா வூட்டுல இருந்திச்சுங்க. அந்த யூனிபாரம பாத்தா நல்ல இங்கிலீஷ் ஸ்கூல் யூனிபாரம் மாதிரிதான் தெரிஞ்சிச்சு. அவனோட அப்பா வூட்டுக்குள்ள வந்தவரு என்னயப் பாத்திட்டு முகமலர்ச்சியோட ‘’நல்லாயிருக்கியாடா? இப்போதான் எங்க ஞாபகமெல்லாம் வந்துச்சா’’னு கேட்டாரு. ‘’இல்லப்பா… இந்த பக்கமா ஒரு வேலையா வந்தேன். அப்படியே உங்களயெல்லாம் பாத்திட்டு போலாமேன்னுதான்’’ அப்படின்னு இழுத்தேன்.

அதுக்குள்ள குளிச்சி முடிச்சிட்டு நம்ம தோஸ்துவும் வந்திட்டான். கடைக்கு போன திருமதியும் வந்துட்டா. ‘’என்னடா மச்சான் நல்லாயிருக்கியாடா? னேன். ‘’ம்ம்ம்ம்… எனக்கென்னடா குறை. நல்லாயிருக்கேன்டா’’ னான். சில சம்பிரதாய விசாரிப்புகளுக்குப் பிறகு ‘’மச்சான் உங்கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும்டா’’ னு சொன்னேன். அதுக்குள்ள அவன் திருமதி காப்பி கொண்டு வந்து குடுத்தா. ‘’நம்ம வூட்டுல பால் காப்பி கிடையாதுண்ணா. அதான் கடையில வாங்கிட்டு வந்தேன்’’னா. காப்பிய குடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு வெளியே மரத்தாண்ட போயி நானும் தோஸ்துவும் உக்காந்தோம். ‘’அண்ணா, இன்னக்கி நீங்க நம்ம வூட்டுல நாஸ்தா பண்ணிட்டுதான் போனும்’’னு அவன் திருமதி சொன்னத காதில வாங்காம நம்ம தோஸ்து திருவாளர்கிட்ட பேச்ச ஆரம்பிச்சேன்.

மச்சான், உன் அப்பா அம்மா பாத்து கட்டி வச்ச போண்ண கட்டிக்கிட்டயே… லைஃப் எப்படிடா போது?

ஒரு குறையும் இல்லடா மச்சான். பாத்தேல்ல… அன்பான பொண்டாட்டி, கூடவே துணையா அப்பா அம்மா, ரெண்டு பசங்க எல்லாமே கடவுள் நல்லாத்தாண்டா குடுத்திருக்காரு.

கொயந்தய பாத்தா ஏதோ கான்வெண்ட்ல படிக்கிறமாதிரி தெரியுது. மாசாமாசம் எப்பிடிடா இஸ்கூல் பீஸெல்லாம் கட்டுறே?

நான் கூட கார்ப்பரேஷன் இஸ்கூல்லதான் சேக்கலாம்னு சொன்னேன்டா. ஆனா அப்பாதான் நாமதான் யாரும் நல்லா படிக்காம கஷ்டப்படுறோம். நம்ம கொயந்தங்களாவது நல்லா படிச்சி பெரிய ஆளா வரனும்னு சொல்லி இந்த இஸ்கூல்லதான் சேக்கனும்னு சொல்லிட்டாருடா. அப்பா இன்னும் கூலிக்கு போறாரு. நானும் என் பொண்டாட்டியும் கூட கூலிக்குப் போறோம். அம்மா மட்டும் வூட்டுல இருந்து கொயந்தங்க, வூடு, வேலன்னு எல்லாத்தயும் பாத்துக்கிதுடா.

மச்சான் உன் பொண்டாட்டி உன்கிட்ட அது வாங்கித்தா இது வாங்கித்தான்னு எதுவும் சண்ட போடாதாடா?

இல்ல மச்சான்… அவளும் கூலிக்காரக் குடும்பம்தான? அப்பா அம்மா பாத்து கட்டி வச்சதால நம்மளுக்கு ஏத்த மாதிரி குடும்பமா பாத்து பொண்ணு எடுத்திருக்காங்கடா. அவ ரொம்ப தங்கம்டா. கூலிய கூட நேரா கொண்டு வந்து என்கிட்டயோ இல்ல அப்பாகிட்டயோ குடுத்துருவா. அவ உலகமெல்லாம் வூடும் நாங்களும்தான்டா. கண்ணாலம் ஆனதிலயிருந்து இதுவரைக்கும் ஒரு வாட்டி கூட அவ எங்கிட்ட சண்ட போட்டதில்லடா. காசு என்னடா காசு? எப்போ வேணா சம்பாதிச்சிக்கலாம். ஆனா நல்ல அன்பான குடும்பம் கிடைக்கிறதுக்கு குடுத்து வைக்கனும்டா மச்சான். எத்தன வயசானாலும் என் பொண்டாட்டி மேல எனக்கிருக்கிற பாசம் குறையாதுடா. அதே மாதிரிதான்டா அவளும்.இந்த மாதிரி ஒரு பொண்ண பாத்து எனக்கு கட்டி வச்சதுக்காக எங்க அப்பா அம்மாவுக்கு ஆயுசு பூராம் நன்றி சொல்லலாம்டா.

எனக்கு ரொம்ப குழப்பமாயிடுச்சு. ‘’சரி மச்சான்… எனக்கு அர்ஜெண்டா ஒரு வேல இருக்கு. நான் இன்னொரு நாளைக்கு வர்றேன்டா’’னு சொல்லி அவங்க வூட்டுல அல்லார்கிட்டயும் சொல்லிக்கினு கிளம்பிட்டேன்.

இன்னாடா இது? ஒரே கன்ப்யூசனா இருக்கு? அப்போ… அப்பா அம்மா பாத்து கட்டி வைக்கிறத கட்டிக்கிறதுதான் நல்லதா? யோசன பண்ணிக்கினே வூட்டுக்கு வந்தேன்.

ஒரே கொயப்பமாதான் இருக்கு. வாழ்க்கைக்கு காசுதான் எல்லாமா? லவ் பண்ணி கண்ணாலம் கட்டிக்கின தோஸ்து ஒருத்தன் பணவசதி இல்லாம வாழ்க்கையே வெறுத்துப் பூடுச்சின்றான். வூட்டுல பாத்து கட்டி வைச்சவளை கட்டிக்கின ஒருத்தன் பணம் என்னடா பணம். வாழ்க்கைல பாசம்தான்டா முக்கியம்ன்றான். இன்னா பண்ணலாம்னே புரியல. சரி… நம்ம இன்னொரு பணக்கார தோஸ்து ஒருத்தர் இருக்காரு. காலேஜ்ல நம்ம கூட படிச்சாலும் அப்புறமா அவங்க பணத்தால வெளிநாட்டுக்கெல்லாம் போயி படிச்சிட்டு அவங்க சொந்த கம்பெனிய பாத்துக்கிறாரு இப்போ. அவரும் வூட்டுல பாத்து கட்டி வச்ச பணக்கார பொண்ணையே கட்டிக்கினவரு. அவரப்போயி பாக்கலாம்னு டிசைடு ஆயிட்டம்ப்பா நானு.

அப்பவே அந்த தோஸ்து திருவாளருக்கு போனைப் போட்டேன். அவன்தான் எடுத்தான். ‘’மச்சி… நல்லாயிருக்கியாடா… ரொம்ப நாளுக்கப்புறம் போன் பண்ணியிருக்கே, என்னடா மேட்டர்?’’ னான்.

‘’ஒன்னுமில்லடா மச்சி… உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும். சாயந்திரம் நீ ஃப்ரியா?’’ னு கேட்டேன்.

‘’என்னடா மச்சான் தீடீர்னு? ஏதாவது ப்ராப்ளமா? பணம் ஏதாவது வேணுமாடா?’’ னான்.

‘’சே…சே அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லடா’’ னு சொன்னதும், ‘’சரி, அப்போ நீ ஈவ்னிங் சிக்ஸ் தர்ட்டிக்கு மேல வீட்டுக்கு வந்திர்டா, அங்க பேசிக்கலாம்’’னு சொல்லிட்டு வச்சிட்டான்.

எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு சாயந்திரம் வரைக்கும் மண்டக் கொடச்சலா டைம் பாஸ் பண்ணேன். ஒரு வழியா சாயந்திரம் ஆச்சுது. கொஞ்சம் நல்லா டிரெஸ் பண்ணிக்கினு அவன் வூட்டுக்கு போனேன். வாசல்ல இருந்த செக்யூரிட்டி என்ன நிறுத்தி விவரம் கேட்டுட்டு யாருக்கோ போன் பண்ணான். அப்பால என்கிட்ட வந்து ‘’சார், நீங்க உள்ள போயி உக்காருங்க. முதலாளி இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல வந்துருவார்’’னான்.

நான் மொள்ள நடந்து வூட்டுக்குள்ள போயி அங்கயிருந்த சோபால உக்காந்துக்கினேன். ‘’என்னமா இருக்குது வூடு? அதுசரி… அவனும் பணக்காரன். அவனுக்கு கட்டி வைச்ச பொண்ணும் பெரிய பணக்காரி. பணமும் பணமும் சேந்தா வூடு ஏன் இப்படி அரண்மனை மாதிரி இருக்காதுன்னு?’’ நான் யோசனை பண்ணிக்கினு இருக்கும்போதே நம்ம தோஸ்து திருவாளர் வந்துட்டான். ‘’மச்சான், எப்போடா வந்தே? சாரிடா கொஞ்சம் லேட்டாயிடுச்சு. கிவ் மீ எ டென் மினிட்ஸ். ஃப்ரெஷ்அப் ஆயிட்டு வந்திரேன்டா’’ னு சொல்லிக்கிட்டே அரண்மனைக்குள்ள ஏதோவொரு ரூமுக்குள்ள பூந்துட்டான். பத்து நிமிஷத்துல வந்தவன் ‘’வாடா மச்சான்… கார்டன்ல உக்காந்து பேசலாம்’’னு என்ன கார்டனுக்கு கூட்டிக்கினு போனான். பெரிய நீச்சல் குளம். பக்கத்துலயே அயகா புல்லெல்லாம் வளரவச்சு அதுல டேபிள் சேர்ங்க போட்டிருந்திச்சு. ஆளுக்கு ஒரு சேர்ல எதிர் எதிரா உக்காந்துகினோம்.

‘’சொல்லுடா மச்சி… முதல்ல என்ன சாப்பிடறேன்னு சொல்லு. அப்புறமா பேசலாம். நம்ம ரெண்டு பேரும் சேந்து சரக்கடிச்சி எத்தன நாளாகுது. இன்னக்கி கண்டிப்பா இங்க சேந்து சாப்டறோம்’’னான்.

கார்டுலெஸ் போன எடுத்து என்னெல்லாமோ ஆர்டர் பண்ணான். கொஞ்ச நேரத்தில அவன் வூட்டு வேலக்காரன் ஒருத்தன் ஃபாரின் சரக்கு பாட்டில், ஐஸ் க்யூப்ஸ், விதவிதமான சைடு டிஷ்னு டேபிள் ஃபுல்லா கொண்டாந்து அடுக்கினு போயிட்டான்.

ரெண்டு கிளாச எடுத்து அவனுக்கும் எனக்கும் அவனே ஊத்தி ஐஸ் போட்டு என் கையில ஒரு கிளாச குடுத்து ‘’சியர்ஸ் ஆஃப்டர் எ லாங் டைம்டா மச்சான்’’ னான். நானும் சியர்ஸ் சொல்லிட்டு மொள்ள குடிச்சேன். ஆனா நம்ம தோஸ்து திருவாளர் ஒரே மடக்குல குடிச்சிட்டு அடுத்த ரவுண்டு ஊத்திக்கினாரு. ‘’சொல்லுடா மச்சான், ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் என்ன பாக்க வந்திருக்கே. என்ன விஷயம்டா?’’ னான்.

‘’ஒன்னுமில்லடா மச்சான். சும்மாதான்டா. உன்ன பாத்து ரொம்ப நாள் ஆயிடுச்சே. எப்பிடியிருக்கே… உன் லைஃப் எல்லாம் எப்பிடிப் போயிட்டு இருக்குன்னு பாத்துனு போலாம்னு வந்தேன். உனக்கென்னடா மச்சான்… ராஜா மாதிரி இருக்கே. உன்ன பாக்கறச்சே ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்குடா மச்சி’’னேன்.

‘’நானாடா ராஜா மாதிரி வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன்?’’னு கேட்டு அவன் கொஞ்சம் வித்தியாசமாச் சிரிச்சான். எனக்கு புரியல.

‘’ஏன் மச்சான்… உனக்கென்னடா குறை? ஆமா.. வூட்டுல உன் வொய்ஃப், கொயந்தங்க யாருமே இல்லியா? ஊருக்கு எங்காச்சும் போயிருக்காங்களா?’’னு கேட்டேன்.

என்ன நெனச்சானோ தெரியல. அடுத்த ரவுண்டையும் ஒரே கல்ஃபா அடுச்சிட்டு கலங்குன கண்ணோடு எங்கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சான்.

உங்கிட்ட சொல்றதுக்கு என்ன மச்சான்? வாழ்க்கைல காசு பணம் வசதிக்கு ஒரு குறையும் இல்லடா மச்சான். ஆனா வாழ்க்கைல சந்தோஷம்னா என்னன்னே தெரியாத அளவுக்கு ஆயிப்போச்சுடா. ஏதோ மெக்கானிக்கலா ஓடிட்டிருக்குடா லைஃப்.

ஏன்டா மச்சான் இப்பிடிச் சொல்றே? உன் வொய்ஃப் கொயந்தங்கெல்லாம் எங்கடா மச்சான்?

‘’உனக்குதான் தெரியுமேடா. என்னோட பேரண்ட்ஸ் ஸ்டேட்டஸ், வசதின்னு என்னெல்லாமோ பாத்து பணக்கார பொண்ணா எனக்கு கட்டி வச்சாங்க. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம்தான் தெரிஞ்சிச்சு. என் மனசுக்குள்ள நான் வொய்ஃப்னு இமேஜின் பண்ணி வச்சிருந்ததுக்கும் இவளுக்கும் ஒரு ஒற்றுமை கூட இல்லன்றது. அவ பணக்கார வீட்டுல இருந்து வந்ததால அவ வளர்ந்த விதம் அவளோட செயல்கள் எல்லாம் அதுக்குத் தகுந்த மாதிரிதான்டா இருக்குது. கல்யாணம் ஆனதிலயிருந்து இது வரைக்கும் ஒரு நாள் கூட அவ கையால எனக்கு சாப்பாடு பரிமாறினது இல்லடா. இந்த வீட்டுல எல்லாமே வேலக்காரங்கதான். கல்யாணம் ஆன கொஞ்ச நாளக்கு அப்புறம் நாங்க ஒன்னா வீட்டுல இருக்கிற நேரம் கூட கொறஞ்சிப் போச்சுடா. அவளுக்கு எப்போ பாத்தாலும் லேடிஸ் கிளப், ஷாப்பிங், ப்யூட்டி பார்லர்னு அதுதான் உலகம். என்னோட குழந்தைங்களுக்கு வேலக்காரங்க சாப்பாடு ஊட்டுறத பாத்து எத்தன நாள் மனசு நொந்து போயிருக்கேன் தெரியுமாடா? பத்தாததுக்கு குழந்தைங்க படிப்பு, இன்டர்நேஷனல் ஸ்கூல் அது இதுன்னு சொல்லி இப்போ பசங்க ரெண்டு பேரையும் கொண்டு போய் ஹாஸ்டல்ல விட்டுட்டாடா. இவ்வளவு சின்ன வயசுலயே என் பசங்க பெத்தவங்கள பிரிஞ்சி ஹாஸ்டல்ல இருக்கிறத நெனச்சா நெஞ்சு வெடிச்சிறமாதிரி இருக்குடா மச்சான். எது பேசினாலும் தேவையில்லாம வீட்டுல சண்டதான் வருது. அதான் ஒரு லெவலுக்கு மேல நம்ம ஸ்டேட்டச காப்பாத்திக்கிறதுக்காக என் வொய்ஃப் கிட்ட எதுவும் கேட்டுக்கிறது இல்லடா நானு. பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்டா மச்சான் நானு. என் வாழ்க்கையை நானே டிசைடு பண்ணியிருக்கனும். என்னோட பேரண்ட்ஸ் பாத்த பொண்ண கட்டிக்கிட்டது மிகப்பெரிய தப்புடா மச்சான். வசதி கொறஞ்சவளாயிருந்தாலும் பரவாயில்லைனு நானே எனக்கு பிடிச்சவளா, என்ன புரிஞ்சு நடக்கிறவளா பாத்து லவ் பண்ணி மேரேஜ் பண்ணியிருந்தா நிச்சயம் என் வாழ்க்கை நல்லா இருந்துருக்கும்டா மச்சான். ஒருத்தருக்கொருத்தர் அண்டர்ஸ்டாண்டிங்கா இருந்திருப்போம்.
வேலைல இருந்து வந்ததும் நானு, என் பொண்டாட்டி, பசங்க எல்லாரும் இதே புல்லுல உக்காந்து சிரிச்சி பேசி விளையாண்டிருப்போம். ஒன்னா ஃபேமிலியா உக்காந்து சாப்பிட்டிருப்போம். அந்த லைஃப் தனிதான்டா மச்சான். என்ன பண்றது அரேன்ஜ்டு மேரேஜ் பண்ணிட்டு இப்போ லைஃப்பே மெக்கானிக்கலா ஆயிடுச்சு. காசு பணம் என்னடா கிடக்கு? வாழ்க்கைல ஒவ்வொருத்தருக்கும் தன்னை புரிஞ்சிக்கிட்ட அன்பான வாழ்க்கைத் துணை கிடைக்கிறதுதான்டா சொர்க்கம். ஏதோ உன்ன மாதிரி பிரண்டுகிட்ட இதெல்லாம் ஷேர் பண்ணிக்கிட்டது மனசுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாயிருக்குடா மச்சான்’’.

அதுக்குப் பிறகு இரவு ஒன்பதரை வரைக்கும் அவன் வூட்டுத் தோட்டத்திலேயே உக்காந்து பேசிட்டு இருந்தோம். அங்கயே வேலக்காரங்க சாப்பாடு எடுத்துனு வந்து வச்சாங்க. ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டோம். அவன் பேச்சு முழுக்க முழுக்க ‘’என்ன புரிஞ்சி நடந்துக்கிற பொண்ணா பாத்து லவ் மேரேஜ் பண்ணாம தப்பு பண்ணிட்டேன்டா’’னு அதைச் சுத்தியே பேசிட்டு இருந்தான். ‘’அடிக்கடி வந்து போடா’’னு அவன் சொன்னத ஏத்துக்கிட்டு நான் அவன் வூட்டுல இருந்து கிளம்பி வர்ற வரைக்குமே அவன் பொண்டாட்டி வூட்டுக்கு வரல.

நைட்டு பதினோரு மணிக்கு மேல என் வூட்டுக்கு வந்து நான் படுத்தா மனசெல்லாம் ஏதோ கஷ்டமாவே இருந்திச்சி. என்னன்னே தெரியல. ராஜா மாதிரி வாழ வேண்டியவன். காசு பணம் இருந்தும் வாழ்க்கைல நிம்மதியில்லாம கஷ்டப்படுறானேன்னு நெனக்கிறப்ப ரொம்ப பேஜாரா இருந்திச்சு. கடைசியா நாளைக்கு லவ் பண்ணி கண்ணாலம் கட்டிக்கினு இப்போ வேலைக்குப் போயி ஓரளவுக்கு ஸ்டெடியா இருக்கிற நம்ம திருவாளர் தோஸ்து ஒருத்தரயும் போய் பாத்திட்டு வந்திரலாம்னு முடிவு பண்ணிக்கினு அப்டியே தூங்கிட்டேன்.

அடுத்த நாள் காலைல எந்திச்சதும் அவனுக்குப் போன் பண்ணேன். வயக்கம் போல நலம் விசாரிச்சப்புறம் ‘’மச்சான், உன்ன பாக்க இன்னிக்கி சாயந்திரம் வூட்டுக்கு வரலாம்னு இருக்கேன். எத்தன மணிக்கு வரட்டும்டா?’’னு கேட்டேன்.

பக்கத்தில இருந்த அவன் திருமதி கிட்ட கேட்டுட்டு ‘’ஈவ்னிங் ஆறு மணிக்கு மேல வாடா. நைட் டின்னர் நம்ம வீட்லதான். ஓகே வா? மத்ததெல்லாம் நேர்ல பேசிக்கலாம்டா மச்சான்’’ னு சொல்லிட்டுப் போன வச்சிட்டான்.

சாயந்திரம் வரைக்கும் தெரிஞ்சவங்க, எதிர்ப்படுறவங்கன்னு எல்லார்கிட்டயும் லவ் மேரேஜ் பெஸ்ட்டா? இல்ல… அரேன்ஜ்டு மேரேஜ் பெஸ்ட்டா?னு கேட்டுக்கினேயிருந்தேன். ஒருத்தன் வந்து பெரிய பருப்பாட்டம் ‘’மச்சான், லவ் மேரேஜ்ன்றது நாமளா கிணத்துக்குள்ள குதிக்கறது. அரேன்ஜ்டு மேரேஜ்ன்றது நாலு பேர் சேந்து நம்மள கிணத்துக்குள்ள தள்ளுறது’’ன்னான். எனக்கு வந்த கோவத்துக்கு ‘’போடா லூசு, பரதேசி, டோமர், புறம்போக்குன்னு’’ன்னு அவனத் திட்டுனதுதான் மிச்சம். இன்னொரு பெரிசு ஒண்ணு வந்து ‘’ தம்பி, லவ்வோ… அரேன்ஜ்டோ எந்தக் கண்ணாலமா இருந்தாலும் புருஷனும் பொண்டாட்டியும் ஒருத்தர ஒருத்தர் புரிஞ்சிக்கினு வுட்டுக்குடுத்து வாழ்ந்தாதான் வாழ்க்கை இனிமையா இருக்கும். இல்லேன்னா எப்பவுமே சண்டதான்’’னுச்சு. எப்பிடியோ கஷ்டப்பட்டு சாயந்திரம் வரைக்கும் டைம் பாஸ் பண்ணேன். சாயந்திரமானதும் நேரா நம்ம தோஸ்து திருவாளர் வூட்டுக்குப் பறந்துட்டேன்.

நான் போனப்ப அவன் பொண்டாட்டி திருமதி மட்டும்தான் வூட்டுல இருந்தா. ‘’வாங்கண்ணா… இப்போதான் எங்க நியாபகமெல்லாம் வந்துச்சா?’’னு கேட்டு என்ன சோபாவுல உக்காரச் சொன்னா. அவங்க கொயந்தங்கள்ல பெரிசு ஹால்ல உக்காந்து வூட்டுப்பாடம் எழுதிக்கினு இருந்திச்சு. சின்னது பொம்மைங்கள போட்டு விளையாடிட்டு இருந்திச்சி. திருமதி குடிக்கத் தண்ணி கொண்டு வந்து குடுத்தா. அத வாங்கி குடிச்சிட்டு ‘’அவன் இன்னும் வரலயாம்மா’’னு கேட்டேன். ‘’இப்போ வந்துருவார்னா’’னு சொல்லிட்டு ‘’காஃபி எடுத்துட்டு வரட்டுமாண்ணா’’னு கேட்டா.

‘’இல்லம்மா.. அவனும் வந்திரட்டும். ரெண்டு பேரும் சேந்தே காப்பி குடிக்கிறோம்’’னு சொன்னேன். அவ வூட்டுப்பாடம் எழுதிக்கினு இருந்த கொயந்த கிட்டப்போயி உக்காந்து அதுக்குப் பாடம் சொல்லிக் குடுக்க ஆரம்பிச்சா.

‘’நீங்க ரெண்டு பேரும் லவ் பண்ணி கண்ணாலம் பண்ணிக்கினீங்களே… உங்க வூட்டுலயெல்லாம் உங்க ரெண்டு பேத்தயும் சேத்துக்கிட்டாங்களாம்மா’’னு கேட்டேன்.

‘’ இல்லண்ணா, கல்யாணம் ஆகி இத்தன வருஷம் ஆகியும் அவங்களுக்கு எங்க மேல இருந்த கோவம் குறையலண்ணா. அதான் நாங்களும் யாரைப்பத்தியும் கவலைப்படாம, எனக்கு நான்… உனக்கு நீன்னு ஒருத்தருக்கொருத்தர் நல்ல அண்டர்ஸ்டாண்டிங்கா அன்பா வாழ்ந்திட்டு இருக்கோம்.
அழகான குழந்தைங்க. அமைதியான அன்பான வாழ்க்கை. அளவான வருமானம். இதுக்கு மேல என்னண்ணா வேணும் எங்களுக்கு?’’

ஏம்மா… உன் பிரசவத்தப்போ யாரும்மா பாத்துக்கிட்டா உன்ன? பெரியவங்க இல்லாம பிரசவத்துலயும், பச்சப்புள்ளங்கள வளர்க்குறதுலேயும் ரொம்ப கஷ்டப்பட்டிருப்பியேம்மா?

அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லண்ணா. எனக்கு எப்பவுமே அப்படி ஒரு வருத்தம் வந்திரக் கூடாதுன்னு எங்க வீட்டுக்காரர் என்ன நல்ல பெரிய ஹாஸ்பிட்டல்ல பிரசவத்துக்கு அட்மிட் பண்ணி என் கூடவே இருந்தாருண்ணா. எங்க அம்மா அப்பா கூட என்ன அப்படி பாத்துக்க முடியாது. அந்த அளவுக்கு என்ன பாத்துக்கிட்டாருண்ணா. கை நிறைய சம்பாதிக்கிறாரு. வேலை விட்டா வீடு… வீடு விட்டா வேலைன்னு இருக்காரு. எங்க உலகமே இந்த ரெண்டு குழந்தைங்கதாண்ணா.

அவ சொல்லிக்கிட்டு இருக்கும் போதே திருவாளர் நம்ம தோஸ்து ஆபீஸ்ல இருந்து வந்திட்டாரு.

‘’டேய் மச்சான்… எப்படிடா இருக்கே’’னான். அவன் பொண்டாட்டிய பாத்து ‘’குடிக்க ஏதாவது குடுத்தியாப்பா அவனுக்கு?’’ னு கேட்டான்.

‘’இல்லேங்க..அவரு தண்ணி மட்டும்தான் குடிச்சாரு. நீங்க வந்ததுக்கப்புறம் உங்க கூட சேந்து காஃபி குடிக்கிறேன்னு சொல்லிட்டாருங்க’’

‘’சரிடா மச்சான்… நீங்க பேசிட்டு இருங்க நான் ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல ரெடியாயிட்டு வந்திரேன்’’னு சொல்லிட்டு அவன் ரூமுக்குள்ளப் போயிட்டான். திருமதி காப்பி போட்டு எடுத்துட்டு வாரேன்னு கிச்சனுக்குள்ளப் போயிட்டா.

வூட்டுப்பாடம் எழுதிக்கினு இருந்த அவன் மூத்தப் பொண்ணக் கூப்புட்டு ‘’உன் பேரென்னம்மா?’’னேன். அதோட பேரு அவன் மாமியார் பேரு மாதிரியே வச்சிருந்தாங்க. ‘’தம்பிப் பாப்பா பேரு என்னம்மா?’’னேன். அதோட பேரு நம்ம திருவாளர் அவங்க அப்பா பேரு மாதிரியே வச்சிருந்தாங்க.

‘’என் பேரு அப்பா வச்சாரு. தம்பிப் பாப்பாவுக்கு அம்மா பேரு வச்சாங்க’’னு கொயந்த சொன்னதும் எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

நம்ம தோஸ்தும் டிரெஸ் மாத்தினு வந்து என்கிட்ட உக்காந்தான். திருமதி ரெண்டு பேருக்கும் காப்பி கொண்டாந்து குடுத்திட்டு ‘’டின்னர் ரெடி பண்றேங்க’’னு சொல்லிட்டு மறுபடியும் கிச்சனுக்குள்ளப் போயிட்டா.

‘’அப்புறம் சொல்லு மச்சான். ரொம்ப நாளுக்கப்புறம் வீட்டுக்கு வந்திருக்கே. என்ன விஷேசம்?’’னான்.

‘’ஒரு விஷேசமும் இல்ல மச்சான். சும்மா உங்களயெல்லாம் பாத்திட்டு போலாம்னுதான் வந்தேன், லவ் பண்ணி கண்ணாலம் பண்ணிக்கினியே உன் லைஃப் எல்லாம் எப்பிடிப் போகுது மச்சி?’’

‘’ஒரு குறையும் இல்லடா. அப்பா அம்மா பாத்து கட்டி வச்சிருந்தாக்கூட இப்படி ஒரு லைஃப் அமைஞ்சிருக்குமான்னு டவுட்தான்டா மச்சான். அந்தளவுக்கு அண்டர்ஸ்டாண்டிங்கா, அன்பா போயிட்டு இருக்குடா வாழ்க்கை’’

இல்ல மச்சான்… நிறைய பேரு லவ் பண்ணி கண்ணாலம் பண்ணிக்கினு நிம்மதியில்லாம வாழ்ந்துக்கினு இருக்காங்க. ஆனா உங்க வாழ்க்கைய எப்படிடா இவ்வளவு ஹேப்பியா அமைச்சிக்கினீங்க?

ரொம்ப சிம்பிள்டா மச்சான். முதல்ல நமக்காக அவ எல்லாத்தயும் தூக்கியெறிஞ்சிட்டு வந்தவன்றத எப்பவுமே மறக்கக்கூடாது. நாம அத மறக்காம நடந்துக்கற வரைக்கும் அவளுக்கும் நம்ம மேல அதே எண்ணம்தான் இருக்கும். அப்புறம் நிறைய பேரு லவ் பண்ணும் போது மணிக்கணக்கா போன்ல பேசுவாங்க. ஆனா கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அப்படியே தலைகீழா மாறிடும். அது தப்புடா. காலைல ஆபீஸ் போனவுடனே ஒருவாட்டி போன் பண்ணி நான் ஆபீசுக்கு வந்து சேந்திட்டேம்மான்னு பொண்டாட்டிகிட்ட சொல்லனும். மத்தியானம் லஞ்ச் டைம்ல ஒரு வாட்டி போன் பண்ணி அவ சாப்பிட்டாளானு கேட்டுட்டு அன்னக்கி அவ கட்டிக் குடுத்துருக்கிற சாப்பாட்டோட நிறை குறைகளைச் சொல்லனும். இப்படி ஒரு நாளைக்கு ரெண்டே ரெண்டு வாட்டி போன் பண்ணாப் போதும்டா. அது காதலிக்கும் போது ஐம்பது வாட்டி போன் பண்ணதுக்குச் சமம். அதே மாதிரிதான்டா, நாங்க கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு இத்தன வருஷமாகியும் இன்னும் நாங்க முதமுத சந்திச்ச நாள், காதலச் சொன்ன நாள், பிறந்த நாள், கல்யாண நாள் இப்பிடி எல்லா நாளையும் மறக்காம ஒருத்தருக்கொருத்தர் சின்னச்சின்ன கிப்ட், கார்ட்ஸ், சாக்லேட்ஸ் எல்லாம் கொடுத்து கொண்டாடிட்டிருக்கோம். நிறைய பேரு காதலிச்சுக் கட்டிக்கிட்ட பிறகு ஐ லவ் யூ சொல்றதயே மறந்துறாங்க. நாங்க அப்படியில்ல. கல்யாணத்துக்கப்புறம்தான் இன்னும் நெறய தடவ ஐ லவ் யூ சொல்றோம்.
மச்சான் நாம லவ் பண்ணும் போது வெறும் ப்ளஸ் மட்டும்தான்டா தெரியும். கல்யாணத்துக்கப்புறம்தான் ஒருத்தருக்கொருத்தர் மைனசும் தெரிய ஆரம்பிக்கும். ப்ளசும் மைனசும் சேந்ததுதான் வாழ்க்கைனு புரிஞ்சிக்கிட்டு எல்லா மைனசையும் கூட ப்ளஸா மாத்தி வாழ்ந்தோம்னா வாழ்க்கைல எப்பவுமே சந்தோஷம்தான்டா. என்னப் பொறுத்த வரைக்கும் எங்க அப்பா அம்மா பாத்து கட்டி வெச்சிருந்தாக் கூட எனக்கு இப்படியொரு வாழ்க்கை அமைஞ்சிருக்குமான்னு டவுட்தான்டா மச்சான்.

அதுக்கப்புறம் நான் அவங்ககிட்ட பெருசா ஒரு கேள்வியும் கேக்கல. கம்முனு அவங்க வூட்டுலயே துண்ணுட்டு எங்க வூட்டுக்கு நீங்க ஃபேமிலியோட ஒரு தபா வரணும்னு சொல்லிட்டு இடத்தக்காலி பண்ணேன்.

ஓவரா கன்ப்யூஸ் ஆயிப்போயிருந்த மூளைக்கு டாஸ்மாக்ல போயி கொஞ்சம் பெட்ரோலப் போட்டுட்டு வூட்டுக்கு வந்ததும் நேரா மொட்டமாடிக்குப் போயி மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு கால் மேல கால் போட்டு வானத்தப் பாத்து யோசிச்சேன்.

ஒருத்தன் லவ் பண்ணி கண்ணாலம் கட்டிக்கினு காசில்லாம கஷ்டப்பட்டு லவ் மேரேஜ் வேஸ்ட்டுன்றான்.

ஒருத்தன் காசில்லானாலும் பெரியவங்க பாத்து கட்டி வைக்கிற கண்ணாலத்துலதான் நமக்கு ஏத்த பொண்டாட்டி கிடைக்கறதோட மட்டுமில்லாம கடைசி வரைக்கும் பெரியவங்களும் நமக்குத் துணையாயிருந்து வாழ்க்கை நிம்மதியா ஓடும். அதனால அரேன்ஜ்டு மேரேஜ்தான் பெஸ்ட்டுன்றான்.

இன்னொருத்தன் காசு பணம் எவ்வளவுதான் இருந்தாலும் நமக்கு ஏத்த பொண்ணை நாமளே லவ் பண்ணி கண்ணாலம் கட்டிக்காம பெத்தவங்க பாத்துக் கட்டி வைக்கிற கண்ணாலத்தில நிம்மதி சந்தோஷம் எல்லாம் பூடும். அதனால அரேன்ஜ்டு மேரேஜ் வேஸ்ட்டுன்றான்.

இன்னொருத்தன் இன்னாடான்னா புரிஞ்சி வாழும் போது ஒருத்தருக்காக ஒருத்தர் வாழும் லவ் மேரேஜ்தான் பெஸ்ட்டுன்றான்.

எத்தினிதபா யோசிச்சாலும் ஒரே கொயப்பமாகி போதைதான் இறங்குதே தவிர கட்சீ வரைக்கும் புரியவேயில்லப்பா…

காதலிச்சு கண்ணாலம் கட்டிக்கிறது நல்லதா?, இல்ல… வூட்டுல பாத்து கட்டி வைக்கிறத கண்ணாலம் கட்டிக்கிறது நல்லதா?...!!!

11 comments:

  1. காதல் திருமணங்கள் சிறந்ததா? இல்லை.. பெற்றோரால் நடத்தி வைக்கப்படும் திருமணங்கள் சிறந்ததா? என்று எழுதும் நோக்கில் வெறும் கட்டுரை போல இருந்தால் ரசிக்க இயலாது என்று நானே களத்திலிருக்கும் சிறுகதை போல சென்னை பாஷையில் வித்தியாசமாய் முயன்றிருக்கிறேன். தவறுகள் இருப்பின் பொறுத்தருளவும் :-)

    ReplyDelete
  2. pretty good :)

    ReplyDelete
  3. இன்னாத்துக்கு கொயப்பம்?
    ஒங்க நாலாவது தோஸ்து போல தான் நான்.ரொம்ப சந்தோஷமாத்தான் கீறோம்.

    ReplyDelete
  4. அட... நான்கூட நிஜவாழ்க்கைல அந்த நாலாவது தோஸ்து மாதிரிதாங்க. ரொம்ப சந்தோஷமா லைஃப என்ஜாய் பண்ணிகிட்டு இருக்கோம்.

    ReplyDelete
  5. பாத்து வச்சா இன்னா,, ப்ரியப்பட்டு கட்டிக்கினா இன்னா.. கட்சி வர லவ் இருந்தா அதான் ரியல் லைப்பு..
    நல்லாவே எழுதிருக்கீங்க..

    ReplyDelete
  6. கரிக்கிட்டா சொன்ன தலீவா... இந்தப்பதிவுல வர்ற பெருசு ஒன்னு சொல்லுச்சுப்பாரு.. அதான்ப்பா நெஜம்!

    ReplyDelete
  7. கல்யாணம்னாலே கஷ்டம்தான்னு நிறைய பேரு சொல்றாங்களே அத பத்தி நீங்க ஒன்னும் சொல்லலியே பாஸ், என்னதான் அன்பான பொண்டாட்டி கிடைச்சாலும் கூடவே தன்னிறைவு அடையற அளவுக்கு பணமும் கண்டிப்பா வேணும், அப்பத்தான் வாழ்க்கை சிறக்கும், இத இல்லாம லவ் மேரேஜ், அரேஞ்ச் மேரேஜ் எல்லாமே சுத்த பேத்தல்தான்

    ReplyDelete
  8. I agree with u friend... but onething... R u married?

    ReplyDelete
  9. Sudhakar: Really Awesome , I have GirlFriend so lets see what will happen ?

    ReplyDelete
  10. ஆ! 1000000000 லைக்ஸ்!!!! பதிவு ரொம்ப அருமை! 2லையுமே +- இருக்கத்தான் செய்யும்! ஆனால் அது எடுத்துக் கொள்ளும் நபரின் மனதைப் பொறுத்ததுதான்! ### இரண்டும் கலந்த கலவைக் கல்யாணம்! வீட்லதான் முதல்ல அலையன்ஸ் பாக்கலாம்னு ஐடியா பண்ணி இருந்த சமயம் எங்களுக்குள்ள காதல் மலர்ந்தது. ஆனால் பிறகு கல்யாண நெருக்கத்தில் கல்யாணத்தை நிறுத்த பல சதிகள் நடந்தன. ஆனாலும் என்னவர் ரொம்ப விடாப்பிடியா என்னத்தான் கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்னு சொல்லி கல்யாணம் நடந்தது! வாழ்க்கை எங்களுக்குள் சிறப்பான புரிதலோடு போய்க் கொண்டு இருக்கிறது! காதல் வேறு, கல்யாணம் வேறு எனும் உண்மையைப் புரிந்து கொண்டால் வாழ்க்கை சூப்பராவே போகும்! அன்பு மட்டும் இருந்தால் எல்லாவற்றையுமே வெல்லலாமே!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ஆமாங்க சாமு... நீங்க சொல்றது கரெக்ட்டுதான்... அன்புதாங்க வீரியமிக்கது!!!

      Delete