SaiRose...

தேடிச்சோறு நிதந்தின்று
பல சின்னஞ்சிறு கதைகள் பேசி
மனம் வாடித்துன்பமிக உழன்று
பிறர்வாடப் பலச்செயல்கள் செய்து
நரை கூடிக்கிழப்பருவமெய்தி
கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப்பின்மாயும்
பல வேடிக்கை மனிதரைப்போலே
நானும் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?.....!


Saturday, December 17, 2011

முல்லைப்பெரியாறு – மூலவரலாறும், மூக்கணாங்கயிறும் ஒரு முழுத்தீர்வும்...


நீண்ட நாட்களாக முல்லைப்பெரியாறு பற்றி பதிவெழுதலாமா… வேண்டாமா என யோசித்து யோசித்து இறுதியாய் எழுதலாம் என முடிவெடுத்து அலசியபோது சில விஷயங்கள் நெருடத்தான் செய்கிறது. கொழுந்துவிட்டு எரியும் முல்லைப்பெரியாறு பிரச்சினையை ஒரு தமிழனாய் நின்று அலசினால் எனக்குள்ளிருக்கும் இனப்பற்று தமிழகத்திற்கு ஆதரவாய் மட்டுமே பதிவெழுத வைத்துவிடும் என்பதால் மனதளவில் நான் ஒரு நடுநிலையான மூன்றாம் மனிதனாக மாறி இரு தரப்பு பொது ஜனங்களின் ஊடக கருத்துக்களை வெகுவாய் அலசினேன். அடிப்படை வாழ்வாதாரமான நீருக்காக தமிழர்களும் (பொதுமக்கள்), வாழ்க்கைக்கே அடிப்படையான உயிருக்காக கேரளத்தவரும் (பொதுமக்கள் மட்டுமே) தங்கள் உள்ளங்களில் விதைத்துக்கொண்ட பயமும் அத்தோடு ஒவ்வொரு மனிதனிடமும் இயல்பாகவே இருக்கும் இனப்பற்றும் ஒன்று சேர்ந்து இன்று தீராத பிரச்சினையாக உருவெடுத்து நிற்கிறது. எரிகிற தீயில் எண்ணெயை ஊற்றும் கணக்காய் இந்தப் பிரச்சினையை வைத்து அரசியல் செய்யும் அற்பர்கள் இருபக்கமும் இருப்பதால் உடைந்து போன இருமாநிலத்தவரின் உணர்வுகள் இனி ஒட்டுவதென்பது கஷ்டமே!

இந்தப்பிரச்சினையின் ஆதி அந்தம் தெரியாதவர்களுக்கு மட்டும் ஒரு சிறு முன்னோட்டம். அது ஏற்கனவே தெரிந்தவர்கள் அடுத்த பத்திக்கு தாவிக்கொள்ளுங்கள். முல்லைப்பெரியாறு என்பது முல்லையாறும் தமிழகத்தின் சிவகிரி மலையில் உற்பத்தியாகும் பெரியாறும் இணைந்து பாயும் பகுதிகளாகும்.
1789ம் ஆண்டில் ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு முன்னரே அப்போதைய ராமநாதபுரம் மன்னர் முத்துராமலிங்க சேதுபதியின் அமைச்சரவையைச் சேர்ந்த திரு.முத்திருளப்பபிள்ளை என்பவர்தான் கேரளாவின் வழியாக பெரியாற்றின் பெரும்பகுதி நீர் கடலில் வீணாய்க் கலப்பதைக் கண்டு அதைத் தமிழ்நாட்டுக்குத் திருப்பி விடும் சாத்தியக்கூறுகளை முதன் முதலில் ஆராய்ந்து கண்டறிந்து சொன்னவர். அதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதாய் தெரிந்தும் பெருந்தொகை செலவு செய்யவேண்டியதிருந்ததால் அத்திட்டம் தொடங்காமலேயே கைவிடப்பட்டது. அதற்கு பின் வந்த ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தால் மீண்டும் தண்ணீரைத் தமிழ்நாட்டுக்கு திருப்பும் சாத்தியக்கூறுகள் ஆராயப்பட்டது. இப்போதிருக்கும் முல்லைப்பெரியாறு அணைப்பகுதி கேப்டன் ஜே.எல்.கால்டுவெல் என்பவரால் 1808ம் ஆண்டு முதன் முதலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பகுதியாகும். ஆனால் அவர் தண்ணீரை தமிழ்நாட்டுக்கு திருப்ப பல மைல் தூரம் மலைகளைக் குடைந்து குகைகளை ஏற்படுத்தவேண்டியிருப்பதால் இத்திட்டம் விரயமானது என்று கூறி ஃபைலை மூடியிருக்கிறார். 1850ம் ஆண்டு முதலே அணை கட்டுவதற்கான பல்வேறு திட்டவரையறைகள் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு வந்த போதிலும் 1882ம் ஆண்டு அணை கட்டுவதற்கான அனுமதி வழங்கப்பட்டு மேஜர் பென்னி குயிக் என்பவரை இன்சார்ஜ் ஆக நியமித்து புதிய திட்டமும் திட்டமதிப்பும் தயார் செய்து சமர்ப்பிக்குமாறு பணித்திருக்கிறது அன்றைய ஆங்கிலேய அரசு. அவரால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட புதிய திட்டம் 1884ம் ஆண்டு அப்ரூவல் ஆகியிருக்கிறது. 1886ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 29ம் நாள் ஆங்கிலேய அரசுக்கும் அன்றைய திருவாங்கூர் மகாராஜாவுக்கும் இடையே முல்லைப்பெரியாறு அணை தொடர்பாக 999 வருடம் செல்லுபடியாகும் விதத்தில் ஒரு ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்திக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது (DAM-999 படத்தின் தலைப்பும் இது சம்மந்தமானதாகவே பார்க்கப்படுகிறது). அதன்படி அணையின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிக்கு 8000 ஏக்கரும் அணை அமையும் பகுதிக்கு 100 ஏக்கரும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கான வரியாக ஏக்கருக்கு ரூபாய் ஐந்து வீதம் வருடத்திற்கு ரூபாய் நாற்பதாயிரம் திருவாங்கூர் ராஜாவுக்கு ஆங்கிலேய அரசால் வழங்கப்படவேண்டும் என்பதும் அணையும் அதன் நீரும் முழுக்க முழுக்க ஆங்கிலேய அரசுக்கே சொந்தம் என்பதுதான் இந்த ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய ஷரத்தாகும்.

1887ம் ஆண்டு மே மாதம் முல்லைப்பெரியாறு அணையின் கட்டுமானம் தொடங்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த அணை 19ம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பகால கட்டுமான முறைப்படி சுண்ணாம்புக்கலவையால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. அணை கட்ட ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்து தொடர்ந்து பாய்ந்த ஆறுதான் மிகப்பெரிய சவலாய் இருந்திருக்கிறது. கட்டுமானப்பணிக்காக தடுப்பணை கட்டி ஆற்றை திசைதிருப்பியிருக்கிறார்கள். ஆனால் அவ்வப்போது ஏற்பட்ட மழை மற்றும் காட்டாற்று வெள்ளத்தால் தடுப்பணை மற்றும் புது கட்டுமானப்பணிகளும் ஆற்றோடு அடித்துச்செல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதன் காரணமாக ஒரு கட்டத்தில் ஆங்கிலேய அரசு அணைகட்டுமானப்பணிக்கான மூலதனத்தை நிறுத்திக்கொண்டது. ஆனால் தனது பணியின் மீதான அக்கறையினால் பென்னிகுயிக் உடனடியாக தனது தாய்நாடு சென்று தனது மனைவியின் நகைகள் மற்றும் தனது சொத்துக்களை விற்று அந்தப்பணத்தை எடுத்து வந்து முல்லைப்பெரியாறு அணையை கட்டி முடித்திருக்கிறார். (இப்பொழுதும் மதுரையில் பெரும்பாலான கடைகள் மற்றும் வீடுகளில் பென்னிகுயிக்கின் புகைப்படத்தை வைத்து வழிபடுகின்றனர்).

முல்லைப்பெரியாறு அணையானது புவிஈர்ப்பு விசையை அடிப்படையாகக் கொண்ட கிராவிட்டி டேம் வகையைச் சார்ந்தது. அதாவது தனது சுய எடையினால் நீரின் அழுத்தத்தை தாங்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது. அணையின் முன் பக்கமும் பின் பக்கமும் கருங்கல்லினால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. நடுப்புறம் முழுவதும் சுண்ணாம்புக் கலவையினால் ஆன கான்கிரீட்டால் நிரப்பப்பட்டிருக்கிறது. இதே போன்ற வடிவமைப்பைக் கொண்டு இன்றளவும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் அணைகள் இந்தியாவில் மிகக்குறைவே. முல்லைப்பெரியாறு அணை 176 அடி உயரமும் 1200 அடி நீளமும் கொண்டது. Crest எனப்படும் அணையின் தலைப்பகுதி 12அடி அகலமும் அடிப்பகுதி 138அடி அகலமும் கொண்டது.
இது ஒரு முக்கிய அணை, அதன் இடப்பக்கம் ஸ்பில்வே எனப்படும் நீர்வெளியேற்றும் வழி மற்றும் வலப்பக்கம் பேபி அணை ஆகியவை உள்ளடங்கியது.
அணையில் தேக்கப்படும் நீரானது முதலில் ஒரு மைல் தூரத்தை வெட்டப்பட்ட ஆழமான கால்வாய் வழியாக கடந்து அதன்பின்னர் 5704அடி தூரத்தை மலையைக்குடைந்து உருவாக்கிய குகைப்பாதை வழியாகக் கடந்து தமிழக எல்லைக்குள்ளான குமுளியில் இருக்கும் ஃபோர்பே டேம்க்கு வந்தடைகிறது.
பின் ராட்சத குழாய்களின் வழியாக 1956ம் ஆண்டு கட்டப்பட்ட பெரியார் நீர்மின் நிலையத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படும் தண்ணீரானது நீர் மின் உற்பத்திக்கு பிறகு சுருளியாற்றின் வழியாக வைகை ஆற்றை சென்றடைகிறது. இவ்வாறு வைகை ஆற்றை சென்றடையும் நீர்தான் தமிழ்நாட்டின் தேனி, மதுரை, சிவகங்கை மற்றும் ராமநாதபுரம் ஆகிய நான்கு மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த மக்களின் குடிநீர் மற்றும் விவசாய நீர் ஆதாரம்.

சரி… இதில் கேரளாவுக்கும் நமக்கும் பிரச்சினை எங்கிருந்து முளைத்தது? அங்குதான் விசயமும் விஷமமும் கொட்டிக்கிடக்கிறது. சுதந்திரத்திற்கு பின் ஆங்கிலேய அரசு திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்துடன் 999 வருடங்களுக்கு செய்து கொண்ட ஒப்பந்தம் செயலிழந்தது. அதைத்தொடர்ந்து தமிழக அரசு 1958லிருந்து முயன்று இறுதியாக 1970ல் அப்போதைய கேரள முதலமைச்சர் அச்சுதமேனனுடன் அந்த ஒப்பந்தத்தை புதுப்பித்துக்கொண்டது. இந்த புது ஒப்பந்தப்படி ஒரு ஏக்கருக்கு தமிழக அரசு கேரள அரசுக்கு செலுத்த வேண்டிய வரியானது ரூபாய்.முப்பது என்று நிர்ணயிக்கப்பட்டது. அதுமட்டுமில்லாமல் முல்லைப்பெரியாறு தண்ணீரை உபயோகித்து தமிழக அரசு உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்துக்கும் ஒரு கிலோவாட்டுக்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு ரூபாய்.12 கேரள அரசுக்கு வழங்கப்படவேண்டும் என்றும் ஒப்பந்தமிடப்பட்டு இன்றைய தேதிவரை இதற்கான தொகை தமிழக அரசால் கேரள அரசுக்கு செலுத்தப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. இருப்பினும் இப்போது கேரளா இந்த நீட்டிக்கப்பட்ட ஒப்பந்தத்தையும் செல்லாது என்று முரண்டு பிடித்து அது சம்மந்தமான வழக்கும் உச்சநீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ளது.
இன்றைய பிரச்சினையின் மூலகாரணம் கேரளாவின் மலையாள மனோரமா நாளிதழால் பிள்ளையார் சுழி இடப்பட்டிருக்கிறது. 1976ல் முல்லைப்பெரியாறு அணையிலிருந்து 50கி.மீ தூரத்துக்கு கீழே கேரள அரசால் ஆர்ச் வடிவ அணை ஒன்று இடுக்கியில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. இது முல்லைப்பெரியாறு அணையைக் காட்டிலும் எட்டு மடங்கு பெரியது. இதிலிருந்து மின்சாரம் உற்பத்திசெய்யவும் கேரள அரசு திட்டங்கள் நிறைவேற்றியிருக்கிறது. ஆனால் முல்லைப்பெரியாறு அணையின் காரணமாக அதற்கு அடுத்தாற்போல் கீழிருக்கும் இடுக்கி அணைக்கு, கேரள அரசு மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யுமளவுக்கு போதுமான நீர் வந்தடையவில்லை. அப்போதுதான் முதன் முதலாக கேரள அரசின் விரோதப்பார்வை முல்லைப்பெரியாறு அணை மீது விழுந்திருக்கிறது. முல்லைப்பெரியாறு அணையை எப்படி முடித்துக்கட்டலாம் என்று கேரள அரசு முயன்று கொண்டிருந்தபோது அவர்களின் முக்கிய நாளிதழான மலையாள மனோரமா முல்லைப்பெரியாறு அணை பலவீனமாக இருப்பதாகவும் எந்த நேரத்திலும் உடைந்து கேரள மக்கள் இலட்சக்கணக்கில் பலியாகக்கூடும் என்றும் 16-10-1979ல் முதன் முதலில் முல்லைப்பெரியாறு அணைக்கு எதிரான பரப்புரையை தொடங்கியிருக்கிறது. அதைத்தொடர்ந்து CWC எனப்படும் மத்திய நீர்வள ஆணைய அமைப்பின் சேர்மன் திருவனந்தபுரத்தில் வைத்து தமிழக மற்றும் கேரள அதிகாரிகளைக் கொண்டு ஒரு கலந்துரையாடல் நடத்தியிருக்கிறார். அந்தக்கூட்டத்தில் அதற்கடுத்த மழைக்காலத்துக்குள் முல்லைப்பெரியாறு அணையை பலப்படுத்துவது என்பதும், அதுவரை அணையின் நீர்மட்டத்தை ஸ்பில் வே மூலமாக நீரை வெளியேற்றி 136அடியாக வைத்துக்கொள்ளவும் முடிவெடுக்கப்பட்டு இருதரப்பாலும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

அதற்கு பிறகு 29-04-1980ல் புதுடில்லியில் வைத்து நடத்தப்பட்ட மீட்டிங்கில் அணையை கேபிள் ஆங்கரிங் முறைப்படி பலப்படுத்திய பிறகு நீர்மட்டத்தை 145அடியாக உயர்த்திக் கொள்ளலாம் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. 25-03-1986ல் CWC அமைப்பால் அனுப்பப்பட்ட முல்லைப்பெரியாறு அணையை பலப்படுத்தும் திட்டவரையறைகள் தமிழகத்தால் நிறைவேற்றப்பட்டது. கேபிள் ஆங்கரிங் வேலையும் அணையின் முன்புற தாங்கும் பகுதி கான்கிரீட்டும், தலைப்பகுதி கான்கிரீட்டும் அணையை பலப்படுத்திய முக்கிய அம்சங்களாகும். முல்லைப்பெரியாறு அணை சொந்த எடையைக் கொண்டு நீரின் அழுத்தத்தை தாங்கும் வகையைச் சேர்ந்தது என்பதால் முதலில் அணையின் மேல்பகுதியில் 20அடி அகலத்துக்கு 3அடி உயரத்துக்கு கான்கிரீட் தொப்பிபோல போடப்பட்டது. இதன் மூலம் அணையின் எடை மீட்டருக்கு 35டன் வீதம் மொத்த எடை 12000டன் அதிகரித்துள்ளது. அத்தோடு நில்லாமல் பிரீஸ்ட்ரெஸ்டு கான்கிரீட் முறையில் கேபிள் ஆங்கரிங் செய்வதற்காக அணையின் மேல்பகுதியிலிருந்து 4இன்ச் விட்டத்துக்கு அணையின் அடிப்பகுதியில் இருக்கும் பாறைக்குள் 30அடி ஆழம் வரை செல்லுமளவு டிரில்லிங் செய்யப்பட்டு அந்தத்துளையில் 34எண்ணிக்கை கொண்ட 7mm ஸ்டீல் ராடுகளை கட்டாக உட்செலுத்தி அவை 120டன் விசையில் இழுக்கப்பட்டு கான்கிரீட்டால் நிரப்பப்பட்டது. இந்த பிரீஸ்ட்ரெஸ்டு கான்கிரீட்டானது அணையை அடியில் உள்ள பாறைகளுடன் இணைத்து 120டன் விசை வரை தாங்கிப்பிடித்துக்கொள்ளும். இதுபோல மொத்தம் 95 கேபிள் ஆங்கரிங் சீரான இடைவெளியில் செய்யப்பட்டு அணை பலமூட்டப்பட்டது. அதற்கும் மேலாக அணையின் முன் புறத்தில் அதாவது நீர் தேங்கும் பக்கத்திற்கு எதிர்புறத்தில் தாங்கும் அணை என்ற தொழில் நுட்பத்தில் 145அடி உயரம் வரை ஏற்கனவே இருக்கும் அணையுடன் அதைத்தாங்கி பிடிக்கும் வகையில் கான்கிரீட்டால் தாங்குஅணை ஏற்படுத்தப்பட்டது. பழைய அணையும் புதிய தாங்கிப்பிடிக்கும் அணையும் மிகுந்த தொழில்நுட்ப சிரத்தையுடன் இணைக்கப்பட்டு(Proper Construction joints)ஒரே அணை போல செயல்படுமாறு கட்டப்பட்டது இதன் மற்றுமொரு சிறப்பம்சமாகும். அத்தோடு நில்லாமல் அணையின் நீர்க்கசிவை ஆராய இரண்டு டிரெயினேஜ் கேலரிகள் அமைக்கப்பட்டது. தொடர்ந்து ஆராயப்பட்டுவரும் நீர்க்கசிவின் அளவானது அங்கீகரிக்கப்பட்ட வரையறைக்குள்தான் இன்றுவரையிலும் இருக்கிறது.

அணை பலப்படுத்தப்பட்ட பிறகு...

தமிழக அரசு முக்கிய பலமூட்டும் நடவடிக்கைகள் அனைத்தையும் முடித்த பிறகும் கேரள அரசு அணையின் நீர்மட்டத்தை உயர்த்த தொடர்ந்து மறுப்பு தெரிவிக்கவே இது சம்பந்தமாக தமிழக மற்றும் கேரள உயர்நீதிமன்றங்களில் இருபுறமும் ஏகப்பட்ட வழக்குகள் தொடரப்பட்டு அவையனைத்தும் உச்சநீதிமன்றத்தின் ஒரே பென்ச்சுக்கு மாற்றப்பட்டது. 28-04-2000ல் உச்சநீதிமன்றம் மத்திய நீர்வள அமைச்சகத்துக்கு இருமாநில முதல்வர்களையும் அழைத்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தி தீர்வு காணுமாறு உத்தரவிட்டது. அதைத்தொடர்ந்து 19-05-2000ல் நடந்த இரு மாநில முதல்வர்கள் கூட்டத்தில் அணையின் பலத்தைப்பற்றி ஆராய்ந்து அறிக்கையளிக்க ஒரு பொதுவான குழுவை அமைப்பது என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது. அவ்வாறு அமைக்கப்பட்ட அந்தக்குழு எல்லாவித ஆய்வுகளையும் மேற்கொண்டு 2001ம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் அணையின் நீர்மட்டத்தை 136 அடியிலிருந்து 142 அடி உயரமாக கூட்டிக்கொள்ளலாம் என்றும், எஞ்சிய பராமரிப்புப்பணிகள் அனைத்தும் முடிந்தபிறகு அணையின் நீர்மட்டத்தை 152அடியாக உயர்த்துவது பற்றி பரிசீலிக்கப்படும் என்றும் அறிக்கையளித்தது. அதற்குப்பிறகும் கேரள அரசு தொடர்ந்து எதிர்ப்பு காட்டவே மீண்டும் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு பதிவாகி பல்வேறு விசாரணைகளுக்குப்பிறகு உச்சநீதிமன்றம் 27-02-2006ம் ஆண்டு அணையின் நீர்மட்டத்தை தமிழகம் 142அடியாக உயர்த்திக்கொள்ளலாம் என்றும், எஞ்சிய பராமரிப்புப்பணிகளையும் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளலாம் என்றும் தீர்ப்பளித்தது.

உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புக்குப்பிறகும் பிடிவாதம் காட்டிய கேரளஅரசு உடனே தனது சட்டமன்றத்தை கூட்டி ‘’கேரள நீர்வள பாதுகாப்பு சிறப்புச்சட்டம் 2006’’ என்று ஒன்றை இயற்றி அதற்கு ஆளுநரின் ஒப்புதலையும் பெற்றது.
முல்லைப்பெரியாறு அணையின் நீர்மட்டத்தை 136அடிக்குமேல் உயர்த்தக்கூடாது என்பதும், கேரளாவில் இருக்கும் அணைகளில் பாதுகாப்பில்லாத அணைகள் வரிசையில் முல்லைப்பெரியாறு அணையை முதலிடத்தில் சேர்த்ததும் கேரள அரசு இயற்றிய இந்தச்சட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகும்.

இதைக்கண்ட தமிழக அரசு மீண்டும் உச்சநீதிமன்றத்தை அணுகியபோது உச்சநீதிமன்றம் கேரள அரசின் சிறப்புச்சட்டத்தை தடை செய்யாமல் அதற்கு பதிலாக இருமாநில அரசுகளும் இதைப் பேசித்தீர்த்துக் கொள்ளுமாறு கைகழுவியது. அதைத்தொடர்ந்து நடைபெற்ற எல்லாவித கூட்டங்களும் கேரளாவின் பிடிவாதத்தால் தோல்வியிலேயே முடிந்தன. இதற்கிடையில் கேரள அரசு முல்லைப்பெரியாறு அணைக்குப்பதிலாக புதிதாக ஒரு அணை கட்ட அனைத்துவித முயற்சிகளையும் தொடங்கியது. 31-07-2009ல் நடந்த இருமாதில அதிகாரிகள் கூட்டத்தில் கேரள அரசு சார்பாக பங்கேற்ற அதிகாரிகள் புதிய அணை கட்டியபிறகும் இப்போதிருக்கும் ஒப்பந்தம் செல்லுபடியாகும் விதத்தில் அதே வரைமுறைகள் அனைத்தும் பின்பற்றப்படும் என்று உறுதியளித்தனர். அதைத்தொடர்ந்து தமிழக அதிகாரிகள் கேரள அரசு புதிய அணை பற்றிய திட்டத்தை சமர்ப்பித்தால் அதை பரீசீலிப்பதாக தெரிவித்தனர். அதன் பின்னர் இந்த சந்திப்பின் Minutes of meeting இரு மாநிலங்களின் ஒப்புதலுக்கும் அனுப்பப்பட்டபோது கேரள அரசு மீண்டும் பல்டியடித்தது. புதிய அணை கட்டினாலும் தமிழ்நாட்டுக்குத்தண்ணீர் தருவோம்… ஆனால் பழைய ஒப்பந்தமும் அதன் வரையறைகளும் செல்லுபடியாகாது என்று ஆட்சேபித்தது. மொத்தத்தில் புதிய அணை கட்டி மொத்தத்தண்ணீரையும் தங்களது இடுக்கி அணைக்கு எடுத்துச் செல்லவேண்டும் என்பதுதான் கேரள அரசின் கனவுத்திட்டம்.

சரி… சிறிது சிறிதாக புகைந்து கொண்டிருந்த இந்தப்பிரச்சினை திடீரென்று விஸ்வரூபம் எடுக்கக்காரணமென்ன?

டேம்-999 சினிமாவும், கேரள அரசும், கேரள மீடியாக்களும்தான் முக்கிய காரணம். 1979லிருந்தே அணை உடையப்போவதாக பரப்பிக்கொண்டிருந்த கேரள அரசு, ஏதோ விடிந்தால் டேம் உடையப்போவது போல திடீரென நடத்திய அரசியல் காய்நகர்த்தலும் அதே நேரத்தில் நடந்த டேம்-999 படத்தின் ரிலீசும், அத்தோடு கேரள மீடியாக்களும் கைகோர்த்ததில் கேரளத்தின் சாதாரண பொதுமக்கள் ஒவ்வொருவரும் தமிழகத்தை தங்களது உயிரோடு விளையாடும் வில்லனாய் பார்க்க ஆரம்பித்துவிட்டனர். போதாக்குறைக்கு மலையாளிகள் ஒவ்வொருவரும் இணையதளத்தில் பரப்பிய கிராபிக்ஸ் புகைப்படங்களும், முல்லைப்பெரியாறு அணை உடைவது போன்ற வீடியோக்களும் சாதாரண மலையாள மக்களிடம் பெரும் பீதியையும் பாதுகாப்பற்ற மனநிலையையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

அரசியல் ஸ்டண்ட்டுகாக கேரள பா.ஜ.க.வினர் சிலர் சம்மட்டியை எடுத்துக்கொண்டு முல்லைப்பெரியாறு அணையை உடைக்கப்போவதாக தடையை மீறி அணைக்குள் நுழைந்தது அனுமார் வாலில் தீவைத்த கதையாய் மாறி நிற்கிறது. முதன் முதலில் கேரளாவில்தான் தமிழர்கள் தாக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். அதுவும் சில கேரள அரசியல் கட்சிகள்தான் செய்திருக்கின்றன.

அதைத்தொடர்ந்து தமிழகத்தில் நீண்ட காலத்துக்குப்பிறகு மெல்ல மெல்ல மக்கள் எழுச்சி மீண்டிருப்பது இந்த முல்லைப்பெரியாறு விஷயத்தில்தான் என்பது நிச்சயமாய் ஒரு தமிழனாய் சந்தோஷப்படவேண்டிய விஷயமாகும். பழைய பழம் தின்று கொட்டைபோட்ட ஆட்சியாளராய் இருந்திருந்தால் மக்கள் எழுச்சியை தனது ராஜதந்திரத்தினால் எப்போதோ மண்ணோடு மண்ணாய் மக்கிப்போகச் செய்து தமிழர்களை மீண்டும் ஒரு சொரணை கெட்ட ஜென்மமாய் அறிமுகப்படுத்தியிருப்பார். அந்த விதத்தில் தமிழக மக்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து மக்கள் எழுச்சியை மட்டுப்படுத்தாத தற்போதைய முதல்வர் ‘’ஜெ’’வுக்கு நிச்சயமாய் ஒரு ஜே போடலாம்.

கேரளாவில் தமிழ்ப்பெண்கள் பாலியல் ரீதியாக அவமானப்படுத்தப்பட்டதாக வந்த செய்திதான் முதன் முதலில் தமிழகத்தில் மலையாளிகள் மீதான தாக்குதலுக்கு ஆரம்ப விதையானது. இனியும் பொறுத்திருந்தால் இலங்கை விஷயத்தில் இறுதியில் ஏமாந்தது போல இதிலும் தமிழர்கள் வேரறுக்கப்படுவோம் என்று இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய் தமிழர்கள் களத்தில் இறங்கினர். அதற்கு எதிர்வினையாய் கேரளாவிலும் தமிழர்கள் மீதான தாக்குதல் அதிகரித்ததும், தொடர்ந்து கேரள அரசு இந்த நிமிடம் வரை முல்லைப்பெரியாறு அணையை உடைத்து புதிய அணை கட்டியே தீருவோம் என்று கொக்கரிப்பதும் தமிழகத்தில் முல்லைப்பெரியாறு அணையை நம்பியிருக்கும் மக்களிடையே பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்திவிட்டது. இப்போது தமிழகத்திலிருந்து கேரளாவிற்கு அத்தியாவசிய பொருட்களை ஏற்றிச்செல்லும் சாலைகள் அனைத்தும் தமிழர்களால் மறிக்கப்படுகிறது.
முல்லைப்பெரியாறு அணை உடைக்கப்பட்டால் அதை நம்பியிருக்கும் நான்கு மாவட்ட தமிழ்மக்களின் வாழ்வாதாரங்கள் பாதிக்கப்பட்டு அவர்கள் வாழ்வு பாலைவனமாகிப்போகும் என்பது மட்டும் மறுக்க முடியாத நிஜமே. அதே நேரத்தில் முல்லைப்பெரியாறு அணை உடைந்தால் மலையாளிகள் 35 இலட்சம் பேர் வெள்ளத்தில் பலியாவார்கள் என்று கேரள பொதுஜனத்திடம் நிலவும் அச்சத்தையும் அவர்கள் இடத்திலிருந்து பார்த்தால் தவறாய் தெரியாது. அவர்களுக்கு அணையின் பாதுகாப்புத்தன்மை குறித்த உண்மை நிலையை அவர்களது அரசாங்கம் எடுத்துரைக்காமல், மேலும் மேலும் அவர்களுடைய பயத்தின் அளவைக்கூட்டுவது போலவே கேரள அரசின் நடவடிக்கைகள் அமைவதே மலையாளிகளிடையே அச்சத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

ஒரு பக்கம் 65 இலட்சம் தமிழ் மக்களின் வாழ்வாதாரத்துக்காக போராடும் தமிழர்கள். மற்றொரு பக்கம் 35 இலட்சம் மலையாள மக்களின் உயிருக்காக போராடும் மலையாளிகள். இதற்கு நடுவில் மக்களின் உணர்ச்சிகளை மேலும் தூண்டும் இருபுறத்து அரசியல் கட்சிகள் என எல்லாம் சேர்ந்து தீராப்பகையாக உருவெடுத்து நிற்கிறது. ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்… என்ன செய்தாலும் சரி… இனி தமிழர்களுக்கும் மலையாளிகளுக்கும் ஒட்டப்போவதில்லை.

என்ன நடந்தாலும் வெறுமனே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் மத்திய அரசை என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. எங்கேயோ ஆஸ்திரேலியாவில் சிங்குகள் தங்களுக்குள் அடித்துக்கொண்டால் நடுராத்திரியில் எழுந்து பிரதமர் அலுவலகத்துக்கு ஓடும் மாண்புமிகு மன்மோகன் சிங், தெலுங்கானா பிரச்சினை, ஈழத்தமிழர் பிரச்சினை, லோக்பால் விஷயம், முல்லைப்பெரியாறு பிரச்சினை என்று கொழுந்து விட்டெரியும் விஷயங்களிலெல்லாம் குறட்டை விட்டுத்தூங்குவதே வாடிக்கையாகிவிட்டது. முல்லைப்பெரியாறு பிரச்சினை பற்றி பெரிதாய் ஏதும் அலட்டிக்கொள்ளாமல் கூலாக ரஷ்யாவுக்குப் பறந்து விட்டார் மாண்புமிகு மன்மோகன். இப்போது தமிழகத்தில் மலையாளிகளின் சொத்துக்கள் அடித்து நொறுக்கப்படுவதும், கேரளத்திலிருந்து தமிழர்கள் அடித்து வெளியேற்றப்படுவதும் அரசாங்கங்களால் தடுக்க இயலாத சென்சிட்டிவ் விஷயமாய் அன்றாட நிகழ்வாய் கொதித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

இனி அணையை தமிழகம் பராமரிப்பது என்பதோ.. இல்லை கேரளா முல்லைப்பெரியாறு அணையை உடைப்பதென்பதோ… இரண்டுமே முடியாத சமாச்சாரம்தான். அதேபோல அணையின் நீர்மட்டத்தை தமிழகம் உயர்த்த நினைப்பதும் கேரள மக்களால் இனி ஒத்துக்கொள்ளப்படாத விஷயமே.

‘’முல்லைப்பெரியாறு அணை பாதுகாப்பானதே. உச்சநீதிமன்றமே தீர்ப்பளித்துவிட்டதால் அதை நிறைவேற்றியே ஆகவேண்டும். முப்பது ஆண்டுகாலமாய் அணை உடையப்போவதாய் கேரள அரசு கூறிவரும் நிலையிலும் அணை இன்னமும் உடையாமல் இருப்பதே கேரள அரசு கூறுவது அப்பட்டமான பொய் என்பதற்கான சாட்சி. அது மட்டுமில்லாமல் கேரள அரசு கூறுவது போல அணை உடைந்தாலும் அந்தத் தண்ணீர் அதற்கு கீழ்புறம் இருக்கும் இடுக்கி அணையால் தடுத்து நிறுத்தப்படுமேயொழிய கேரள அரசு கூறுவது போல 35 இலட்சம் மக்கள் இறப்பார்கள் என்பதெல்லாம் வெறும் கட்டுக்கதையே. கேரள அரசு தனது இடுக்கி அணைக்கு மின்சாரம் தயாரிக்க தேவையான தண்ணீரை நிரப்பிக்கொள்வதற்காக கேரள மக்களிடையே முல்லைப்பெரியாறு அணையின் பலம் குறித்து பொய்யான தகவல்களை பரப்பி பிரச்சினையை பெரிதாக்கிக்கொண்டிருக்கிறது’’ என்பதுதான் தமிழக மக்கள் முன்வைக்கும் முக்கிய வாதங்கள்.

‘’முல்லைப்பெரியாறு அணை உடைந்தால் அதிலிருந்து வேகமாய் வெளியேறும் நீரின் அழுத்தத்தால் இடுக்கி அணையும் உடைந்து கேரளாவுக்கு மிகப்பெரிய பேரழிவு ஏற்படும். அதுமட்டுமில்லாமல் முல்லைப்பெரியாறு அணை வெறும் முப்பது ஆண்டுகால ஆயுளுக்கான வடிவமைப்பேயொழிய அது 999வருடம் நிலைத்து நிற்கும் என்பதெல்லாம் கற்பனைக்கதையே. முழுதாய் பலமிழந்த ஒரு அணையை வெறுமனே சிமெண்ட் கலவையை பூசி வர்ணமடித்துவிடுவதால் மட்டும் அது பலமானதாக மாறிவிடாது.
நாங்கள் தமிழர்களுக்கு தண்ணீர் தரமாட்டோம் என்று கூறவில்லை. எங்கள் உயிரோடு விளையாடும் முல்லைப்பெரியாறு அணையை உடைத்துவிட்டு புதிய அணையை கட்டி அப்போதும் தமிழ்நாட்டுக்கு தண்ணீர் தருகிறோம் என்றுதான் கூறுகிறோம். ஆனாலும் தமிழர்கள்தான் பிடிவாதமாய் எங்கள் உயிரோடு விளையாடுகிறார்கள்’’ என்பதுதான் கேரள மக்களின் வாதங்கள்.

சரி… முல்லைப்பெரியாறு பிரச்சினைக்கு என்னதான் தீர்வு?...

கீழ்க்காணும் பொதுவான தீர்வுகள் முல்லைப்பெரியாறு பிரச்சினைக்கும் பொருந்தக்கூடியதே.

முல்லைப்பெரியாறு அணை மட்டுமில்லாமல், இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து அணைகளும், ஆறுகளும் தேசியமயமாக்கப்படவேண்டும்.

ஒவ்வொரு மாநிலத்துக்கான நீர் பங்கீடு… சம்பந்தப்பட்ட அணை (அ) ஆற்று நீரை உபயோகிக்கும் மக்கள் தொகை மற்றும் விவசாய நிலத்தின் பரப்பளவு ஆகியவற்றை மட்டும் அடிப்படையாகக்கொண்டு அதற்கேற்ப வரையறுக்கப்பட்டு, சட்டமாக்கப்பட்டு அதுவும் மத்திய அரசின் அமைப்பின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இயக்கப்படவேண்டும். (மற்ற திட்டங்களை கணக்கில் கொள்ளாமல் மக்களின் தேவை+விவசாயத்தேவை இரண்டுக்கும் தகுந்தாற்போல் பங்கிடப்படுவதால் பொதுமக்களிடையேயான மனவேறுபாடு களையப்படும். சட்டமாக்கப்பட்டு செயல்படுத்தப்படுவதால் மத்தியில் எந்த அரசு ஆட்சிக்கு வந்தாலும் மாநிலங்களுக்கிடையே பேதம் பார்த்து செயல்படமுடியாது.)

மத்திய அரசின் நீர்வள ஆணையம் தகுந்த சர்வேக்களையும், ஆய்வுகளையும் மேற்கொண்டு இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள அணைகளின் பாதுகாப்பு குறித்து (Periodical monitoring) தொடர்ந்து கண்காணிக்கவேண்டும். தேவைப்படும் பராமரிப்பு பணிகளையும் மத்திய அரசே நிறைவேற்றவேண்டும். பாதுகாப்பில்லாத மற்றும் பலமிழந்த அணைகளை இடிப்பதும், அதற்கான புதிய அணையை கட்டி மக்கள் தொகை மற்றும் விவசாய நிலப்பரப்பின் அடிப்படையில் நீரைப்பங்கிட்டு அளிப்பதும் மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டிலேயே சட்டரீதியாக நடைமுறைப்படுத்துதல் வேண்டும். (இதன்படி தேவைப்பட்டால் முல்லைப்பெரியாறு அணையை இடித்து மலையாளிகளின் அச்சத்தை போக்கியும், புதிய அணை கட்டி தமிழகத்தின் மக்களுக்கும், விவசாயத்துக்கும் தேவையான நீரை வரையறுக்கப்பட்ட சட்டப்படி வழங்கி தமிழர்களின் பிரச்சினையை தீர்த்தும் நடவடிக்கை எடுக்கலாம்)

இது மட்டுமில்லாமல் நீண்டகால நடவடிக்கையாக மழைக்காலத்தில் வீணாய் கடலில் கலக்கும் வெள்ளநீரை இன்னும் சிறந்த முறையில் சேமிக்க, தேவைப்பட்ட ஆய்வுகளையும், சர்வேக்களையும் நடத்தி நாடு முழுவதும் புதிய அணைகளையும், தடுப்பணைகளையும் கட்ட மத்திய அரசு தனது ஒவ்வொரு வருட பட்ஜெட்டிலும் தகுந்த நிதி ஒதுக்கீடு செய்து நடைமுறைப்படுத்துதல் வேண்டும்.

தேசிய நதிநீர் இணைப்புத்திட்டமும் முழுவீச்சில் மத்திய அரசால் தொடங்கப்பட்டு செயல்படுத்தப்படவேண்டும்.

மத்திய அரசு மக்களுக்காக செயல்படாமல், மண்ணாங்கட்டித்தனமாய் அரசியல் நடத்திக்கொண்டிருக்கும் வரையில் முல்லைப்பெரியாறு அணையின் இடியாப்பச்சிக்கல்கள் ஒருபோதும் தீர்க்கப்படாததோடு, இரு மாநிலங்களுக்கிடையேயான மிகப்பெரிய மக்கள் கலவரமாய் எப்போது வேண்டுமானாலும் மாறக்கூடும்…

தமிழர்களே நமது உரிமையை ஒருபோதும் விட்டுத்தரவேண்டாம். அதே நேரத்தில் அணை உடைந்தால் ஏற்படும் உயிரிழப்புக்கு பயப்படும் மலையாளிகளைப்பற்றியும் கொஞ்சம் சிந்தியுங்கள். நிஜமோ இல்லையோ… நம்மிடம் யாராவது வந்து ஒரு அணை உடையப்போகிறது… நீங்கள் உங்கள் குடும்பம் குழந்தைகளோடு ஜலசமாதி ஆகப்போகிறீர்கள் என்று செய்தி பரப்பினால் நமது மனநிலை எப்படியிருக்கும்?...

மலையாளிகளே உங்கள் உயிரும், பாதுகாப்பும் நிச்சயம் முக்கியம்தான். அதே நேரத்தில் குடிநீர் மற்றும் விவசாய வாழ்வாதாரங்களுக்கு முல்லைப்பெரியாறு அணையையே நம்பியிருக்கும் 65இலட்சம் தமிழர்களின் நிலைமையையும் கொஞ்சம் சிந்தியுங்கள்… புது அணையை கட்டினாலும் தமிழகத்திற்கு தண்ணீர் கிடைக்குமாறு எந்தவித எழுத்துப்பூர்வ உறுதிமொழிகளும் இல்லாத பட்சத்தில் தனது நிலத்தை பாலைவனமாக்க எந்தவொரு மனிதனும் எப்படி சம்மதிப்பான்?...

தமிழக, கேரள மக்களே… நமக்கான தீர்வு நம்மிடம்தான் இருக்கிறது. அதை விடுத்து வெறுமனே அரசியல் காய் நகர்த்தும் கேவலமானவர்களிடம் சிக்கி நமது சகோதரத்தன்மையை இழக்கவேண்டாம்… சிந்தியுங்கள்!!!

தொடர்ந்து பேசலாம்…

Sunday, November 27, 2011

எங்கே போகிறது இந்தியநாடு? - சில்லறை வர்த்தகத்திலும் உலகமயமாக்கலா?...

ஏற்கனவே கோமாளிகளின் கூடாரமாய் கூடிக் கும்மியடித்துக் கொண்டிருக்கும் மத்திய காங்கிரஸ் ஆட்சியில் புதிதாய் ஒரு அதிமேதாவித்தன முடிவை அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

‘’சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நியமுதலீடு’’….

இதுவரை நாறிக்கொண்டிருக்கும் நடந்த ஊழல்கள் போதாதென்று அடுத்து எங்கே ஆட்டையைப் போடலாம்?... எவரிடம் நாட்டை அடகு வைத்து பெட்டியை நிரப்பிக்கொள்ளலாம்?... என்று ரூம் போட்டு யோசிப்பாய்ங்களோ என்னவோ தெரியவில்லை.

நாட்டின் பொருளாதாரத்தை கனவிலும் நினைக்காத அளவுக்கு மேம்படுத்தலாம்… கறுப்புப்பணத்தை மீட்டுக்கொண்டு வாருங்கள் என்றால் அதிமேதாவி நிதி அமைச்சர் ஆயிரத்தெட்டு முனகல்களை வெட்கம் இல்லாமல் முனுமுனுக்கிறார். அவ்வப்போது தான்தான் நிதியமைச்சர் என்பதை நிரூபித்துக்கொள்ள ‘’பணவீக்கம் கவலையளிக்கிறது’’… ‘’விலைவாசி உயர்வு கவலையளிக்கிறது’’… என்று மூன்றாம்தர மனிதன்போல பேட்டியளிக்கிறார். பணவீக்கத்தையும், விலைவாசி உயர்வையையும் கட்டுக்குள் வைத்துக்கொள்ளவும், சிக்கல்களை திறம்படத்தீர்த்து நாட்டின் பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்தவும்தான் நிதியமைச்சர் என்ற பதவி என்பது இவர்களுக்கெல்லாம் எப்போது புரியுமோ தெரியவில்லை?... விலைவாசி உயர்வையும், பணவீக்கத்தையும் நினைத்து வெறுமனே கவலை மட்டும் பட்டுக்கொண்டிருக்க வீணே ஒரு அமைச்சரவை எதற்கு?

இது எல்லாவற்றுக்கும் மேல் நமது மேதகு பாரதப்பிரதமர்… அலுங்காமல் குலுங்காமல் பவனி வருவதோடு சரி… பொருளாதாரப்புலி என்று ஒருகாலத்தில் புகழப்பட்ட பழங்கதையோடு சரி…. பிரதமரான பின் உருப்படியாய் சாதித்தது என்று ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இருப்பதாய் தெரியவில்லை. விவசாயம், நீர்வளமேம்பாடு, விலைவாசி மற்றும் பாதுகாப்பு சம்பந்தப்பட்ட மக்களின் வாழ்க்கைத்தரம் என்று கவனத்தில் கொள்ளவேண்டிய எந்த விஷயங்களையும் கவனித்ததாய் தெரியவில்லை. சீனாவுக்கு எதிரான ராஜதந்திரமாய் நினைத்துக்கொண்டு சிறிலங்காவிற்கு உதவிக்கொண்டிருக்கும் முட்டாள்தனமும் புரியவில்லை. ஊழல் மேல் ஊழலாய் சந்தி சிரித்தாலும், ஊழலுக்கு எதிராய் மத்தியஅரசு உறுதியான நடவடிக்கைகளையும் நிலைப்பாடுகளையும் எடுத்து வருவதாய் அவ்வப்போது அறிக்கை வாசிக்கும் பிரதமரை நினைத்து நாட்டு மக்களாகிய நாமெல்லாம் அழுவதா… சிரிப்பதா என்றே தெரியவில்லை!.

பயபுள்ளக நம்மள நோண்டாம விடாது போலயிருக்கே...!!!

ஏற்கனவே விலைவாசி உயர்வைப்பற்றி நீலிக்கண்ணீர் வடித்துக்கொண்டே டீசலையும், பெட்ரோலையும் மாறிமாறி விலையை உயர்த்திக்கொண்டிருப்பது போதாதென்று இப்போது புதிதாய்… சில்லறை வர்த்தகத்தில் பொருளாதாரப்புரட்சி செய்ய புத்திசாலித்தன முடிவெடுத்திருக்கிறார்கள் இந்த மேதாவிக்கூட்டத்தினர்.

சரி... சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீட்டை அனுமதிப்பதால் நமக்கென்ன நஷ்டம் என்று கேட்கும் மக்கள் கூட்டமும் இருக்கக்கூடும். சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீட்டை அனுமதிப்பதால் யாருக்கு லாபம்? யாருக்கு நஷ்டம்? என்றொரு அலசல் நிச்சயம் அவசியமானதுதான்.

சில்லறை வர்த்தகம் என்றால் என்ன?...

மக்களாகிய நாம் நமது அன்றாடத் தேவைகளை நமக்கு விருப்பப்பட்ட கடைகளில் வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறோமே… அதுதான் சில்லறை வர்த்தகம். மொத்த விற்பனையாளர்(whole sale merchant)… சில்லறை விற்பனையாளர்(Retail merchant) இது இரண்டுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் நமக்கு தெரிந்திருக்கும். அதுதான் சில்லறை வர்த்தகம். இன்னும் எளிதாகச் சொல்லவேண்டுமானால் அண்ணாச்சிக்கடையில் அன்றாடம் நாம் மளிகைச்சாமான்களை வாங்குகிறோமே… அதுதான் சில்லறை வர்த்தகம். ரோட்டோரக்கடைகளில் காய்கறி மற்றும் பழங்கள் வாங்குகிறோமே… அதுதான் சில்லறை வர்த்தகம்.

சரி… இப்போது சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீட்டை அனுமதிப்பதால் என்ன பெரிதாய் குடி முழுகிவிடப்போகிறது என்று கேட்பவரும் இருக்கலாம். இந்தியாவில் வியாபாரம் செய்ய வந்த ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை அடிமை நாடாக்கினர் என்பதுதான் நாம் சிறுவயது முதலே நமது பாடப்புத்தகங்களில் படித்துவரும் செய்தி. அவ்வாறான பாடங்களை நமது கல்வியில் புகுத்திய அரசாங்கமே இன்று நமது நாட்டில் வியாபாரம் செய்வதற்கு வெளிநாட்டவரை அனுமதிக்கிறது. ஏற்கனவே உலகமயமாக்கல் பொருளாதாரத்தை இந்தியாவுக்குள் புகுத்திய மாமேதைகள் அதே உலகமயமாக்குதலில் நாட்டுக்கு தேவையான நல்லனவற்றை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு தேவையற்றவைகளை, நமது மக்களை நேரடியாக பாதிப்பவைகளை நாட்டுக்குள் அண்டாமல் பாதுகாத்தால் உலகமயமாக்கல் ஒரு வேளை வரமாய் அமையலாம். ஆனால் கண்ணை மூடிக்கொண்டு அனைத்தையுமே உலகமயமாக்கும் பட்சத்தில் நமது நாட்டின் பொருளாதாரம் நிச்சயமாய் ஒருநாளில் அதளபாதாளத்தில் வீழ நேரலாம். உலகமயமாக்குதலே கூடாது என்பதல்ல எனது கருத்து. உலகமயமாக்கலில் நமது வளர்ச்சிக்கு தேவையானவற்றை மட்டும் செயல்படுத்தலாம். உதாரணமாக உலகமயமாக்கப்பட்ட பொருளாதாரக் கொள்கையால் நமது இந்திய நிறுவனங்கள் தயாரிக்கும் பல தரமானப்பொருட்கள் உலகச்சந்தையில் இடம் பெறலாம். நன்மைகளும் தீமைகளும் கலந்து கிடக்கும் உலகமயமாக்குதல் கொள்கையில் நன்மைகளை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து ஆராய்ந்து செயல்படுத்துவதுதான் உண்மையிலேயே மக்களுக்காக செயல்படும் ஒரு அரசு செய்யவேண்டிய கடமையாகும். ஆனால் அதை விடுத்து வெளிநாட்டு முதலாளிகளிடமிருந்து தனது பெட்டியை மட்டும் நிரப்பிக்கொண்டு நாட்டையே அவர்களிடம் அடகு வைக்கலாம் என்பது நிச்சயம் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாததுதான்.

சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீட்டை அனுமதித்தால் நடக்கப்போவது என்ன?... முதலில் நமது சில்லறை வர்த்தகத்தில் நுழையும் அந்நிய நிறுவனங்கள் நமது சுதேசி விற்பனையாளர்களை விட கூடுதல் கொள்முதல் விலையில் பொருட்களை வாங்கி குறைந்த விலைக்கு மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பார்கள். நம்மைப்பற்றி சொல்லவேண்டுமா?... மற்ற இடங்களைவிட ஒரு பொருள் ஒரு இடத்தில் குறைந்த விலைக்கு கிடைக்கிறதென்றால் அந்த இடத்தை மொய்த்துவிடமாட்டோமா என்ன? ஒரு கட்டத்தில் சுதேசி சில்லறை விற்பனையாளர்கள் அனைவரும் வாடிக்கையாளரின்றி நஷ்டத்தை சமாளிக்க இயலாமல் கடைகளை மூடிவிட்டு நடையைக்கட்டும் நிலை உருவாகும். அதையே எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் அந்நிய நிறுவனங்கள் சுதேசி விற்பனையாளர்களின் கொள்முதல் நின்ற பிறகு, தான் மட்டும்தான் என்ற நிலை வந்த பிறகு தனது கொள்முதல் விலையை அதிரடியாகக் குறைக்கும். விற்பனை விலையை அதிரடியாக உயர்த்தும். பாதிக்கப்படப்போவது இந்தியர்களாகிய நாம்தான்.

உதாரணத்துடன் சொல்லவேண்டுமானால் காய்கறி வியாபாரத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம். காய்கறி வியாபாரத்தில் சில்லறை வணிகத்தில் நுழையும் நிறுவனமானது முதலில் காய்கறியை விளைவிக்கும் விவசாயிடமிருந்து அதிக விலைக்கு கொள்முதல் செய்து மக்களாகிய நம்மிடம் குறைந்த விலைக்கு விற்பனை செய்வார்கள். இதனால் அதிக விலை கிடைக்கும் காரணத்தால் விவசாயிகள் இந்த நிறுவனங்களிடமே தங்கள் விளைச்சலை கொடுக்கத்தொடங்குவார்கள். குறைந்த விலையில் கிடைப்பதால் மக்களாகிய நாமும் நமது உள்ளூர் வியாபாரிகளை புறக்கணித்துவிட்டு இந்த நிறுவனங்களிடமே காய்கறி வாங்கத்துவங்குவோம்.
இதனால் நமக்கு நன்மைதானே என்று நினைக்கலாம். ஆரம்பத்தில் நன்மைதான்… ஆனால் ஒருகட்டத்தில் உள்ளூர் வியாபாரிகளெல்லாம் நஷ்டத்தில் நொடிந்தபிறகு இந்த நிறுவனங்களை விட்டால் வேறு கதியில்லை என்ற நிலைமை விவசாயிகளுக்கும் மக்களாகிய நமக்கும் உருவாகும். அந்தச்சூழலில் கொள்முதல் மற்றும் விற்பனை விலை இரண்டையும் நிர்ணயிக்கும் உரிமை இந்த நிறுவனங்களின் கால்களில் கிடக்கும். விளையும் பொருட்களை விவசாயி இந்த நிறுவனங்கள் நிர்ணயிக்கும் தரைமட்டமான விலைக்கு விற்றே ஆகவேண்டும். மக்களாகிய நாம் இந்த நிறுவனங்கள் நிர்ணயிக்கும் அநியாய விலைக்கு வாங்கியே ஆகவேண்டும்.

இதனால்… சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீட்டை அனுமதிப்பதென்பது நமக்கு நாமே வைத்துக்கொள்ளும் ஆப்புதானேயொழிய இதன் மூலம் விலைவாசி கட்டுக்குள் வரும் என்பதெல்லாம் வெட்டிவிவாதங்களே!.

ஏற்கனவே நமது பிராவிடண்ட் ஃபண்டு போன்ற பணங்களை பங்குச்சந்தையிலும் வெளிநாட்டு வங்கிகளிலும் முதலீடு செய்யும் முட்டாள்தனத்தை யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் நமது அரசு, நல்ல இலாபத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் பொதுவுடமை நிறுவனமான எல்.ஐ.சி.யை தனியார் மயமாக்கும் முட்டாள்தனத்தை முனைந்து கொண்டிருக்கும் நமது அரசு, சில்லறை வர்த்தகத்திலும் வெளிநாட்டு நிறுவனங்களை அனுமதித்து நமது உழைப்பையும், பணத்தையும் அடுத்தவன் சுரண்டிக்கொண்டு போக பட்டுக்கம்பளம் விரிக்கத்தயாராகிறது. அரசே மக்கள் நலனை அலட்சியப்படுத்தி இதை அனுமதிக்கும் பட்சத்தில், மக்களாகிய நாம்தான் இது போன்ற நிறுவனங்களின் வியாபாரச்சூழ்ச்சிக்குள் சிக்கி விடாமல் உஷாராய் இருந்தாகவேண்டுமே தவிர வெறொன்றும் வழியிருப்பதாய் தெரியவில்லை.

மற்றபடி… தமிழகத்தின் பால்விலை உயர்வு, பேருந்துகட்டண உயர்வு, மின்கட்டண உயர்வு பற்றியெல்லாம் நான் பதிவு எழுதாததற்கு இதெல்லாம் தேர்தலுக்கு முன்னரே நான் எழுதிய கதம்ப மாலை...: மே13…? ’ஜெ’க்கு கிட்டினால்…? கப்பித்தனமாயிருக்கு… போய் புள்ள குட்டிய படிக்கவைங்கய்யா…! என்ற பதிவில் முன்னமே கணித்து எழுதியதுதான் காரணம். அந்தப்பதிவை படித்துவிட்டு அட..பரவாயில்லையே…நாம் கூட முதல்வர் ‘’ஜெ’’வை நன்றாகத்தான் கணித்துள்ளோம் என்று எனக்கு நானே சபாஷ் போட்டுக்கொண்டேன்…

தொடர்ந்து பேசலாம்... !

Monday, November 7, 2011

புலம் பெயர்ந்தவர்கள் உயிருக்குப்பயந்து ஒளிந்தவர்களா?-ஈழம் இன மான உணர்வா? இல்லை வெறும் இழிவா?- ஒரு பின்னூட்டத்தின் பதில்!!!

இப்பொழுதெல்லாம் இனத்திற்கும் ஈழத்திற்கும் எதிராக கருத்துரை இடுவதென்பது இணையத்தில் ஒரு ஃபேஷன் போல ஆகிவிட்டதா என்று தெரியவில்லை… அங்கே சுத்தி, இங்கே சுத்தி கடைசியில் எனது தளத்திலும் நண்பர் ஒருவர் கருத்துரையிட்டிருக்கிறார்… அவருக்கான பதிலை அவருக்கு மட்டுமே கூறியிருக்கலாம்… ஆனால் அவரைப்போன்றே இன்னும் ஏராளமானோர் தமிழினத்தில் இருப்பதால் அவருக்கான பதிலை அவரைப் போன்ற எல்லோருக்குமான பதிலாக ஒரு பதிவாகவே வெளியிடும் நிர்பந்தத்திற்கு ஆளானேன்...

எனது தளத்தில்... ‘’தமிழ்நாடு தனிநாடாகுமா?... முருகன், சாந்தன், பேரறிவாளன் ஒரு பார்வை’’ என்று ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தேன். அதன் பின்னூட்டத்தில் திரு.நெல்லை கிருஷ்ணன் என்பவர் எழுதிய கருத்துக்களும் அதற்கான எனது பதில்களும் அப்படியே கீழே... ...

1 – 25 of 200 Older ›



உங்கள் வயது எனக்கு தெரியாது சாய்ரோஸ் ஆனால் எனக்கு தெரிந்து 1983 முதல் ஈழ பிரச்னை தீவிரமடைந்தது முதல் வைகோ அவ்வபோது இந்திய வரைபடத்தில் தமிழ்நாடு இருக்காது என்பார், தமிழகத்தில் ரத்த ஆறு ஓடும என்பார்.துப்பாக்கிகளின் சத்தத்தை சங்கீதமாக நினைப்பவர்கள் நாங்கள் என்பார். இப்போது இந்திய விடுதலை 2047ல் நூற்றாண்டுகளை கொண்டாடும்போது இந்தியாவில் தமிழ்நாடு இருக்காது என்கிறார். ஒன்றும் நடக்காது. 2047 ல் இவர் இருப்பாரா? இல்லையேல் நானோ நீங்களோ இருப்போமா? ஏன் நீங்கள் ஐநா மூவர் குழு அறிக்கையை முழுமையாக படித்ததில்லையா? www.un.org/News/dh/infocus/Sri_Lanka/POE_Report_Full.pdf இந்த பகுதியை download செய்து படியுங்கள். குறிப்பாக 65 மற்றும் 115 வது பக்கங்களை படியுங்கள். புலிகளின் அராஜகம் தெரிய வரும்.www.spur.asn.au/prominent_tamil_leaders_killed.htm இந்த பகுதியை படியுங்கள். இது ஆஸ்திரேலியா நாட்டின் வலைத்தளம்.அதனால் ஈழ பிரச்சனையில் தமிழகத்தில் வெறிக்கூச்சல் போடுபவர்கள், உயிருக்கு பயந்து மேற்கத்திய நாடுகளில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஓடிபோய் வாழ்கையை வளமாக்கி கொண்டவர்கள் (இவர்களுக்கு பெயர் புலம்பெயர்ந்தவர்கள்) இவர்களின் பார்வையில் மட்டும் உங்களை போன்றவர்கள் ஈழ பிரச்சினையை பார்க்கின்றனர். ஆனால் ஆரம்பம் முதல் இந்த பிரச்சனையின் பல்வேறு பரிணாமங்களை அறிந்தவர்கள், புரிந்தவர்கள் அதாவது கிட்டதட்ட நாற்பது வயதை கடந்தவர்கள் தமிழகத்தில் நிறையவே உண்டு. அதனால்தான் இது போன்ற பிரச்சனைகளை கிளப்பும் கட்சிகளுக்கு தமிழகத்தில் வாக்கு வங்கி பெரிதாக இல்லை. ஆரம்பத்தில் ஒரு பெரிய இயக்கத்தில் இருந்தும், 18 ஆண்டுகள் தனி இயக்கம் நடத்தியும் 2% கூட வாக்கு வங்கி இல்லாதவர்களின் மிரட்டல் இந்திய இறையாண்மையை சீண்ட கூட முடியாது. ராஜீவ் காந்தி மரணத்தின் போது காங்கிரஸ் தலைவர்கள் யாரும் உடன் இல்லை என்பது இருக்கட்டும். இந்த மூவரை தவிர இந்த செயலில் ஈடுபட்ட சிவராசன், சுபா போன்றவர்கள் பெங்களுரு அருகே கொனனகுண்டே என்ற இடத்தில சுற்றிவளைக்கப்பட்ட போது தற்கொலை செய்து கொண்டார்களே, எந்த புலி ஆதரவாளரும் சேர்ந்து சாகவில்லையே. பிரபாகரன் கூட மண்டை பிளந்த நிலையில் தனியாக குட்டையில் இருந்து பிணமாக எடுக்கப்பட்டார். போர் தீவிரமடைந்த போது போது இங்குள்ள வாய்ச்சொல் வீரர்கள் தத்தமது தொண்டர்களுடன் சென்று பிரபாகரனோடு சேர்ந்து போரிட்டு சாகவில்லையே அது ஏன்? ஜெயலலிதா எப்படி உங்களை ஆதரிப்பார்? இந்த கொலைகார கும்பலின் கொலை பட்டியலில் 1991 முதல் அவர் பெயரும் இருந்து வந்தது. அதனால்தான் அவருக்கு சிறப்பு பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டது. நிச்சயம் உங்கள் கோரிக்கை நிறைவேறப்போவதில்லை. அன்று நடந்தது RDX குண்டு வெடிப்பு. பேரறிவாளன் மற்றும் சாந்தன் இருவர் மீதும் சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் இதோ. ரெண்டு பாட்டரி வாங்கி கொடுத்தது மட்டும் குற்றச்சாட்டு அல்ல Sivarasan, who planned the operation in Madras from January 1990, left for Jaffna in February 1991 and returned to India in March 1991 with enough gold to finance the operation. In February 1991, V Siriharan, alias Thass, alias Indu Master, alias Murugan, an LTTE expert in explosives, arrived in Madras. Meanwhile, it was reported that G Perarivalan, alias Arivu, a computer wizard and an expert in electronics and the brother-in-law of Jayakumar, designed the belt bomb, with Murugan's guidance. Six grenades containing cyclonite explosives, known as C4-RDX, each fitted with 2,800 splinters of 2 mm were secretly flown from Singapore. Arivu held them in a denim belt using a silver wire connected to the nine-volt battery and two goggle switches to detonate it. The whole device was enclosed in a casing of Trinitrotoluene (TNT). Dhanu and her stand in Subha were both members of the women's wing. மேலும் நாம் கருதுவது போல் பாட்டரி என்பது சாதாரண கடைகளில் கிடைக்கும் கடிகாரம், PEN TORCH விளக்குகளில் பயன்படுத்தும் உருளை வடிவ பாட்டரி அல்ல. இந்த வகை பாட்டரி சதுர வடிவில் அக்காலத்தில் குறிப்பிட்ட கடைகளில் மட்டுமே கிடைக்க கூடியது. குறிப்பாக இறக்குமதி செய்யப்படும் ரிமோட் பொம்மைகளில் கிடைக்கும். மேலும் இந்த அறிவு உங்கள் பாஷையில் அறியாத சிறுவனாக இருக்கும் போதே கொலைக்கு முன்பு யாழ்ப்பாணம் சென்று தங்கி புலிதலைவரை சந்தித்து வந்திருக்கிறார். சென்னையில் இருந்து கொண்டு சாத்தானின் படைகள் என்ற புத்தகத்தை அச்சிட்டு பிரிட்டனில் அச்சிட்டதாக நாடகமாடியிருக்கிறார். இந்த அப்பாவியை பற்றி இந்த கொலையை விசாரித்த விசாரணை அதிகாரி பல்வேறு தகவல்களை தெரிவித்து இருக்கிறார்.உப்பை தின்றவன் தண்ணீர் குடிப்பான். தப்பு செய்தவன் தண்டனை பெறுவான். இம்மூவரும் நிச்சயம் தண்டிக்கப்படுவார்கள். நீதி வெல்லும்.
By நெல்லை கிருஷ்ணன் on தமிழ் நாடு தனி நாடாகுமா?... முருகன், சாந்தன், பேரற... on 11/6/11


அன்பு நண்பர் திரு.நெல்லை கிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு, உங்களது நீண்ட விவாதங்களையும், சான்றாக நீங்கள் அளித்த இணைய முகவரிகளையும் அலசிவிட்டு உங்களுக்கான பதிலை எழுதுகிறேன்... முதலில் ஒன்றை தெளிவுபடுத்துகிறேன்... நான் தமிழின தீவிர உணர்வாளன் மட்டுமேயொழிய விடுதலைப்புலிகளின் ஆதரவாளன் அல்ல... உங்களது பின்னூட்டத்தில் ஐ.நா அறிக்கையை முழுமையாக படித்ததில்லையா என்று என்னைக்கேட்டிருந்தீர்கள்….. அதுவும் குறிப்பாக பக்கங்கள் 65ம்,115ம் படிக்குமாறு வினவினீர்கள்… உங்கள் வழிகாட்டலுக்கு நன்றி… அதே அறிக்கையை நானும் படித்தேன்… அதன்பின்தான் புரிந்தது… பலபேர் அவரவர் நிலைப்பாடுகளுக்கேற்ப அந்த அறிக்கையிலிருந்து தங்களுக்கு சாதகமான விஷயங்களை மட்டும் தங்கள் விவாதங்களுக்கான பின்புலமாக கூட்டு சேர்த்துக்கொள்கிறார்கள் என்பது… இவ்வளவு விரிவாக விவாதம் பண்ணும் நீங்கள் அதே அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கும் அப்பாவி பொதுமக்களின் மீது வீசப்பட்ட க்ளஸ்ட்டர் மற்றும் பாஸ்பரஸ் குண்டுகள்… சிங்களப்படையினரால் வன்புணர்ச்சிக்கு ஆளாக்கப்பட்ட தமிழ்ப்பெண்கள்… மருத்துவமனையின் மீதுகூட சிங்கள இராணுவத்தால் குண்டு வீசப்பட்ட நிகழ்வுகள்… பெற்றோரை இழந்த பிஞ்சுக்குழந்தைகள்கூட ஊனமாகித் தவிக்கும் கொடூரங்கள்… இதெல்லாம் படிக்காமல் மனசாட்சியைக் கழற்றிவைத்துவிடுவீர்களா?... முதலில் உங்களது விவாதங்களை ஒரு வேளை நிஜமான ஆரோக்கியமான விவாதமாய் இருக்குமோ என்று நம்பினேன்… ஆனால் நீங்கள் சான்றாய் சுட்டிக்காட்டிய பல விஷயங்களையும் உட்சென்று ஆராய்ந்தபிறகு உங்கள் மீது ‘’நீங்களும் ஒரு சராசரி காங்கிரஸ் கட்சிக்காரராய்த்தான் இருக்கவேண்டும்’’ என்ற எண்ணம் வருகிறது.

ராஜீவ் காந்தியின் மரணத்தை நான் எனது பல்வேறு கட்டுரைகளில் விடுதலைப்புலிகளின் மாபெறும் தவறு என்றுதான் முன்னிறுத்தியிருக்கிறேனேயொழிய அதைச்சரியென்று சொல்லவரவில்லை. ராஜீவ் காந்தி மரணத்தின் போது எந்த காங்கிரஸ்காரனும் இறக்கவில்லை என்பது நான் எழுப்பிய சந்தேகம் மட்டுமேயொழிய அவர்கூடச்சேர்ந்து எல்லா காங்கிரஸ் தலைவரும் சாகவேண்டும் என்று எழுதவில்லை… ஒரு கட்சியின் தேசியத்தலைவர் இறக்கும்போது, குண்டு வெடிக்கும் தருணத்தில் மட்டும் அந்தக் கட்சிக்காரர்கள் ஒருவர்கூட அவர் அருகில் இல்லாமல் குண்டு வெடித்தபிறகு அவரது உடலை அடையாளம் கண்டு… துணியால் போர்த்தி… என்று எல்லாம் செய்தார்களே எப்படி? ஒருவேளை குண்டு வெடிக்கப்போவதும் ராஜீவ் இறக்கப்போவதும் முன்னரே தெரிந்து அரசியல்வாதிகள் அவர் அருகில் போகாமல் ஒதுங்கிக்கொண்டார்களா என்ற ரீதியில் நான் கேட்ட கேள்விக்கு சிவராசன், சுபா போன்றோர் தற்கொலை செய்து கொண்டபோது எந்தப்புலி இயக்கத்தினரோ…ஆதரவாளரோ உடன் சேர்ந்து சாகவில்லையே என்ற அர்த்தமில்லாத தர்க்கத்தை எழுப்பியிருக்கிறீர்கள்… பிரபாகரன் மண்டைபிளந்து தனியாகத்தானே உயிர்விட்டு கிடந்தார்… இங்குள்ள தமிழின ஆதரவாளர் எவரும் பிரபாகரனோடு சேர்ந்து சண்டையிட்டுச்சாகவில்லையே என்று கேட்டிருந்தீர்கள்…. தமிழர்கள் கொத்துக்கொத்தாய் மாண்டாலும், தமிழக மீனவர்கள் நித்தம் நித்தம் செத்துப்பிழைத்தாலும் எந்தவித சொரணையுமின்றி வீண்விவாதம் செய்யும் கூட்டமும் தமிழகத்திலேயே பரவிக்கிடக்கிறதே… பிரபாகரனோடு யாரும் சாகவில்லை என்று கருத்துரை சொன்ன நெல்லை கிருஷ்ணரே… ஈழ விடுதலைப்போராட்டத்தில் இதுவரை இழந்த பல லட்சம் உயிர்களும் பிரபாகரன் என்ற ஒற்றைத்தலைமையின் வழிக்காட்டலில் போராடி மாண்டவர்கள்தான் என்பதை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்…

அதேப்போல புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களைப் பற்றியும் உயிருக்குப் பயந்து மேற்கத்திய நாடுகளில் ஓடி ஒளிந்து சம்பாதித்து தங்கள் வாழ்க்கையை வளமாக்கிக்கொண்டவர்கள் என்று எழுதியிருக்கிறீர்கள்… மிகத்தவறு நண்பரே… ஒரு இனத்திற்கான சுதந்திரப் போராட்டத்தில் அந்த இனத்தைச் சேர்ந்த அத்தனை பேருமே களத்தில் நின்று போராடி மடியவேண்டும் என எந்த முட்டாளும் சொல்லமாட்டான்… திறமையானவர்கள் தங்கள் இனத்திற்கான போராட்டத்தில் பின்னால் நின்று உதவுவார்கள்… நீங்கள் குறிப்பிட்ட புலம் பெயர்ந்தவர்களும் அப்படித்தான்… தாங்கள் உழைத்துச் சம்பாதித்த பணத்தின் ஒருபகுதியை தங்களின் சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கு கொடுத்து பலப்படுத்துபவர்கள்தான் புலம் பெயர்ந்தவர்கள்… என்றாவது தங்களுக்கென தனிச்சுதந்திரநாடு கிட்டாதா?… தாங்கள் இறக்கும்முன் தங்கள் சுதந்திர மண்ணில் ஒருமுறையாவது கால்வைப்போமா என்று ஏங்கிக்கொண்டிருப்பவர்கள்தான் புலம் பெயர்ந்தவர்கள்… அவர்களைப்பற்றிய உங்கள் தவறான கண்ணோட்டத்தை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்.

உப்பு தின்றவன் தண்ணீர் குடிப்பான். தப்புசெய்தவன் தண்டனை பெறுவான் என்று எழுதியிருந்தீர்கள்… தப்பு செய்தவர்கள் யாராக இருந்தாலும் தண்டனை… அதுவும் கடுமையான தண்டனைகள் அளிக்கப்படவேண்டும் என்பதுதான் எனது பார்வையும். அப்போதுதான் நமது பாரதத்திருநாட்டில் குற்றங்கள் குறையும்… ஊழல்கள் குறையும்… ஆனால் ராஜீவ் காந்தியைக் கொன்றது இந்த மூவர் மட்டும்தானா?.. இந்தியாவில் இவர்களுக்குப் பின்னால் வேறேதும் அரசியல் சக்திகள் இல்லையா?... இருபது வருடங்களுக்கும் மேலாக கடும்சிறை தண்டனை அனுபவித்து தங்களது இளமையையே தொலைத்து நிற்கும் இந்த மூவருக்கும் இன்னமும் மரணதண்டனை விதித்து மனித குலத்தில் இன்னமும் நாகரீகம் வளரவில்லை என்பதை நிரூபிக்கவேண்டுமா?... என்பன போன்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் விடைதேடிக்கொள்வதில் தவறேதும் இருப்பதாய் தோன்றவில்லை.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நண்பர் நெல்லை கிருஷ்ணன் அவர்களே… தயவு செய்து நீங்கள் சுட்டிக்காட்டிய அதே ஐ.நா அறிக்கையை நீங்கள் முதலில் முழுவதும் படியுங்கள். சிங்கள அரசால் அப்பாவித்தமிழினம் எப்படியெல்லாம் வேரறுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதைப் படியுங்கள். போருக்குப்பின்னாலான தமிழினத்தின் நிலையும் அதே அறிக்கையில் அளவிடப்பட்டிருக்கிறது. வெறுமனே ஏதோ இரண்டு பக்கங்களை மட்டும் சாட்சிக்குச் சேர்த்துக்கொண்டு மனசாட்சியை கழற்றி வைத்துவிட்டு வீண் விவாதம் செய்து மற்றவர்கள் மனதையும் புண்படுத்தாதீர்கள்…

ஈழம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட இன மக்களின் சுதந்திரப் போராட்டக்களம். அதைக் கொச்சைப்படுத்தி தீவிரவாதமாய், தீவிரவாதிகளாய் சித்தரிக்க மேலும் மேலும் முயலாதீர்கள்...

இவ்வளவு விரிவாய் கருத்துரையிடும் நீங்கள், இன்றும் சிங்களத்தாரால் அல்லல்படும் தமிழக மீனவர்கள் நிலையில் என்ன கருத்து வைத்திருக்கிறீர்கள்?... தமிழகத்தில் ஈழ ஆதரவு பேசும் எந்தக்கட்சிக்கும் வாக்கு வங்கியிருக்காது என்பதை மட்டும் கூறி அதனால் ஈழம் மீதான இனவுணர்வு நிலைப்பாடே தவறானது என்று நீங்கள் சுட்டிக்காட்ட நினைப்பது ஏற்கத்தக்கதல்ல. தமிழர்களிடமும், தமிழக அரசியல் கட்சிகளிடமும் இல்லாத ஒற்றுமையும், ஆட்சியின் மீது கொண்ட பற்றுக்காக தமிழினத்திற்கு ஒரு சிலர் விளைத்த துரோகமும், தமிழ்நாட்டிலேயே தமிழின உணர்வுக்கு எதிராக ஒரு கூட்டம் கருத்திடுவதும்தான் ஈழத்திற்கு எதிரான தமிழகத்தின் தடைக்கற்கள்.

நீங்கள் கூறிய மற்றொரு ஆஸ்திரேலிய வலைத்தளத்தில் விடுதலைப்புலிகளால் கொல்லப்பட்டவர்களின் பட்டியல் இருந்தது. அந்தப்பட்டியலை மட்டுமே பார்க்காமல் அந்தப்பட்டியலில் இருந்த ஒவ்வொருவரும் தமிழினத்திற்கு எதிராய் இழைத்த துரோகம் என்னவென்பதையும் அலசினால்தான் நியாயம் யார் பக்கம் என்பது புரியும்.

மற்றபடி ‘’மூவரும் தண்டிக்கப்படுவார்கள். நீதி வெல்லும்.’’ என்றெல்லாம் நீங்கள் முழங்கியிருப்பது காங்கிரஸ் கட்சியின் இளங்கோவன் போலவே உள்ளது.

தமிழினத்திற்கு தமிழினமே எதிரி என்பது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிறிக்கொண்டிருக்கிறது... சரியான வழிகாட்டும் இன, மத, அரசியல் சார்பற்ற தலைவர் ஒருவர் தமிழினத்திற்கு கிடைக்கும்வரை இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய் சிதறிக்கிடக்கும் தமிழின உணர்வாளர்கள் ஒருங்கிணைந்து செயலாற்றுவதும், ஈழத்திற்கான குரலை தமிழகத்திலிருந்து எழுப்புவதும் சாத்தியமில்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் காற்று எப்போதும் ஒரே திசையில் வீசாது. விடுதலைக்கான காலம் எவராலும் கணக்கிடமுடியாத போராட்ட அளவுகோல்…

தொடர்ந்து பேசலாம்...

Friday, November 4, 2011

சென்னை நம்மை போடா வெண்ணை என்கிறதா?...!!!


மழை தனது வேலையை செவ்வனே தொடங்கிவிட்டது. தேனாறு ஓடும்… பாலாறு ஓடும் என்று வாக்குறுதிகள் வீசப்பட்ட உள்ளாட்சி தேர்தலையெல்லாம் மறக்குமளவுக்கு எங்கு பார்த்தாலும் தேங்கிய மழைநீரும் சாக்கடையும் நாறிக்கொண்டிருக்கிறது சென்னை மாநகரத்தில். பிட்டுபிட்டாய் ரோட்டை ஒட்டு போடும் ஒப்பந்தக்காரர்களெல்லாம் உளம் மகிழும் அளவுக்கு சாலைகள் சிதைந்து கிடக்கின்றன. இன்னும் கொஞ்சநாளில் அங்கங்கே சாலைகளில் நாற்று நடும் போராட்டங்கள் அரங்கேறும். துரைசாமி விடிவு தருவார் என்று நம்பும் அப்பாவி மக்களுக்கு ஒருபோதும் புரியாது… இங்கே சுப்பிரமணிகளும் துரைசாமிகளும் வேண்டுமானால் மாறலாம்… ஆனால் சென்னையில் ஒரு மண்ணும் மாறப்போவதில்லை என்பது.

ஒரே தடவையில் சாலைகளை ஒழுங்காக போட்டுவிட்டால் கட்சிக்காரர்களும், ஒப்பந்தக்காரர்களும், இவர்களுக்கு கூஜா தூக்கும் அரசு அதிகாரிகளும் அவ்வப்போது எப்படி சம்பாதிக்க இயலும்?!. எளிதாகப்புரியும் வகையில் சொல்லவேண்டுமானால் தங்க முட்டையிடும் வாத்தை யாராவது வயிற்றைக் கிழிப்பார்களா?...

என்ன ஒரே வயித்தெரிச்சல் என்றால் இந்தப் புறம்போக்குகள் சம்பாதிக்க தரமற்ற சாலைகள் நமது வரிப்பணத்தில் தாரைவார்க்கப்படுகிறது. அட... அதாவது பரவாயில்லை… நாம் கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்து வாங்கி உபயோகப்படுத்தும் நமது காரும் பைக்கும் இந்த குண்டும் குழியுமான சாலைகளில் சிக்கி படும் பாடிருக்கிறதே… அடப்பாவிகளா… எங்க வயித்தெரிச்சல் நிச்சயம் உங்களை சும்மாவிடாதுடான்னு புலம்புறதைத்தவிர வேறென்ன செய்யமுடியும்னு தெரியலை!

இது ஒருபுறம் என்றால்… மழைநேரத்தில் சாலைகள் பல்லைக் காமித்து விடுவதில் சென்னை முழுவதும் எந்தப் பாகுபாடுமின்றி டிராபிக் நெருக்கடியில் சிக்கி மூச்சுத் திணறும் அவலமிருக்கிறதே… எந்த சுவற்றில் போய் முட்டிக்கொள்வதோ தெரியவில்லை. போகிற போக்கைப்பார்த்தால் காலை 9.30மணிக்கு ஆபீசுக்கு செல்ல வேண்டுமானால் வீட்டிலிருந்து அதிகாலை 5 மணிக்கே கிளம்பினால்தான் முடியும் என்ற நிலைமை வந்தாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை. ஏற்கனவே மழையில் தரமில்லாத சாலைகள் சேதாரப்பட்டுக்கிடக்கும்போது மேலும் மேலும் உண்டாகும் டிராபிக்நெருக்கடியால் சாலைகள் சுத்தமாய் செயலிழக்கிறது.

எப்பொழுது சாலைகள் சேதப்படும்போது தரமில்லாத சாலையை அங்கீகரித்த சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் அனைவரும் தண்டிக்கப்படுவோம் என்று பயப்படுமளவுக்கு சட்டங்களோ வரைமுறைகளோ வகுக்கப்படுகிறதோ அப்போதுதான் இதற்கு விடிவு கிடைக்கும். அதுவரையிலும் தரமில்லாத சாலைகள் சேதமடையும்போது அதை வருமானம் வரும் வழியாக மட்டுமே பார்த்து சந்தோஷப்படும் அதிகாரிகளை யாரும் எதுவும் செய்வதற்கில்லைதான்.

சமீபகாலமாய் சென்னையில் நான் கவனித்த மற்றுமொரு முக்கிய விஷயம்… பள்ளிக்குழந்தைகளை ஏற்றிச்செல்லும் வாகனங்கள். பள்ளிக்குழந்தைகளை ஏற்றிச்செல்லும் வாகனங்களுக்கென ஏகப்பட்ட விதிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டிருந்தும், எல்லாவற்றையும் காற்றில் பறக்கவிட்டு விதவிதமான வாகனங்களில் எமனுக்குச் சமமாய் குழந்தைகளைச் சுமந்து செல்லும் வாகனங்களைப் பார்த்தவுடன்தான் இந்தக்கட்டுரையின் தலைப்பே என் மனதில் தோன்றியது.

விதவிதமான வண்ணங்களில் விதவிதமான வேன்கள். இதில் கொடுமை என்னவென்றால்… இந்த வாகனங்களை இயக்கும் டிரைவர்கள் அனைவருமே வாயில் பான்பராக்கை அடக்கிக்கொண்டு பருவத்தில் திரியும் பொறுக்கிப்பயல்களே. ஒருசில வேன்களில் கதவை மூடாததோடு படிக்கட்டிலும் குழந்தைகள் அமர்ந்து சென்றதை பார்க்கும்போது யாரைக் குறை சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.

பள்ளிவாகனங்களுக்கென்ற தனிப்பட்ட விதிமுறைகளை மீறிச்செல்லும் வாகனங்களை கண்டுகொள்ளாமல் வருகிற போகிற லாரிகளிடமெல்லாம் சிக்னலுக்கு சிக்னல் பத்தும் இருபதுமாய் பிச்சையெடுத்துக்கொண்டிருக்கும் போக்குவரத்து போலீசாரை குறை சொல்வதா?...

தங்கள் பிள்ளைகளின் உயிரைப்பற்றி துளியளவும் பிரக்ஞையின்றி எதுவானால் என்னவென்று ஏதோவொரு வாகனத்தில் பிஞ்சுகளை ஏற்றி அனுப்பும் புத்திகெட்ட பெற்றோர்களைக் குறை சொல்வதா?...

குழந்தைகளின் உயிரையும் பாதுகாப்பையும் பற்றி துளியளவும் அக்கறையின்றி ஏதோவொரு வாகனத்தில் குழந்தைகள் குப்பைகள் போல வந்திறங்கும் அவலத்தை கண்டுகொள்ளாத பள்ளி நிர்வாகங்களைக் குறை சொல்வதா?...

இல்லை… கும்பகோணம் தீவிபத்து, கன்னியாகுமரி நாகர்கோவிலில் பள்ளி வாகனம் குளத்துக்குள் பாய்ந்த விபத்து, இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாய் நடக்கும் பள்ளிக்குழந்தைகளை ஏற்றிச்செல்லும் வாகனங்களின் விபத்துக்கள் என்று எதையும் கண்டுகொள்ளாமல், எந்த தனியார் பள்ளி நிர்வாகத்திடம் எவ்வளவு லஞ்சம் வாங்கலாம் என்று வெட்கம் கெட்டுத் திரியும் கல்வித்துறை அதிகாரிகளைக் குறை சொல்வதா?...

இவர்களில் யாருக்குமே மனசாட்சி என்று ஒன்று கிடையவே கிடையாதா?... பணம் கிடைக்குமென்றால் என்னவேண்டுமானாலும் செய்வார்களா? அட, புறம்போக்குகளா… வேறு எந்த துறையிலும், எதற்காக வேண்டுமானாலும், எப்படி வேண்டுமானாலும் லஞ்சம் வாங்கி உங்களுக்கு வாய்க்கரிசி போட்டுக்கொள்ளுங்கள். ஆனால் தயவுசெய்து இப்படி பள்ளி செல்லும் பிஞ்சுகளின் உயிரோடு உங்கள் லஞ்ச விளையாட்டை விளையாடாதீர்கள்.

அடுத்தது… சென்னை தியாகராயநகரில் விதிமுறைகளை மீறிக்கட்டப்பட்ட வணிக வளாகங்களுக்கு சீல்வைக்கப்பட்ட விவகாரம்… அரசு அதிகாரிகள் போல் சட்டதிட்டங்களை காக்கும் நோக்கில் செயல்படாமல் பெரும் முதலாளிகளின் அல்லக்கைகள் போல செயல்பட்டவர்களால்தான் இந்தக்கட்டிடங்கள் உயர்ந்து நிற்கின்றன என்பதுதான் நிர்க்கதியான நிஜம். சைதை துரைசாமியின் அதிரடி நடவடிக்கை என்றோ… அ.தி.மு.க அரசின் நீதி, நேர்மை,நியாயம் என்றோ இந்த சீல்வைப்பு விவகாரத்தை யாரும் தயவுசெய்து தவறாய் புரிந்துகொள்ளவேண்டாம். டிராபிக் ராமசாமியின் பொதுநலவழக்கின் விளைவாய் நிகழ்ந்ததே இந்த சீல்வைப்பு வைபோகம்.
ஆடு நனைகிறதே என்று ஓநாய் கவலைப்பட்ட கதையாய் இப்போது இந்தக்கடைகளின் முதலாளிகள் தங்கள் கடைகளில் வேலைபார்க்கும் ஆயிரக்கணக்கான ஊழியர்களின் வாழ்வைக் கருத்தில் கொண்டு அரசாங்கம் தங்கள் கடைகளைத் திறக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென்று கோரிக்கை வைக்கின்றனர். உண்மையிலேயே உங்கள் ஊழியர்களின் மேல் உங்களுக்கு அக்கறை இருந்திருந்தால் உங்கள் கடைகளை கட்டும்போதே ‘’அய்யோ… நாளைக்கு திடீரென கடைக்கு சீல் வைக்கப்பட்டால் நமது ஊழியர்களின் வாழ்வு என்னவாகும்’’ என்று எண்ணிப்பார்த்து விதிமுறைகளை மீறாமல் கட்டியிருக்கவேண்டும். அதைவிட்டுவிட்டு இப்போது வந்து முதலைக்கண்ணீர் வடிப்பது உங்களுக்கே அசிங்கமாய்த்தெரியவில்லை?...

சரி… சீல் வைத்துவிட்டதால் மட்டும் இந்தக்கடைகளை இடித்துவிடுவார்கள் என்று நம்பமுடியுமா? அப்படி நம்பினால் நம்மைவிட இ.வா இந்த 21ம் நூற்றாண்டில் வேறு யாரும் இருக்கமுடியாது!. அ.தி.மு.க அரசின் உண்மை நிலைப்பாட்டை இந்த ஒரு விஷயத்திலேயே புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு மக்களாகிய நமக்கு இருக்கிறது. இது பண முதலைகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் ஆட்சியா? இல்லை… மக்களுக்கான ஆட்சியா என்பதை இந்த விவகாரத்தின் முடிவைப் பொறுத்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்தக்கடைகள் எந்தப் பிரச்சினையுமின்றி மீண்டும் திறக்கப்பட்டால் ‘’நீ கவனிச்சது இதுக்கு முன்னாடி இந்த சீட்டுல இருந்தவனைத்தான், இப்போ புதுசா வந்த என்னையும் கவனிக்கனும்ல’’ன்னு ரஜினி நடித்த சிவாஜி படத்தில் வரும் டயலாக்கை நாமெல்லாம் நியாபகப்படுத்திக்கலாம்.

இல்லை… ஒருவேளை சீல் வைக்கப்பட்ட இந்தக்கட்டிடங்கள் விதிமுறைகளின் படி இடிக்கப்பட்டால்… அப்போதும் சில கேள்விகள் விடைகேட்டுத் தொங்கிக்கொண்டுதானிருக்கும்…

சரி… விதிமுறைகளை மீறிக்கட்டியதாக இப்போது சீல் வைக்கப்பட்டு இடிக்கப்படுமானால்… விதிமுறைகளை மீறிக்கட்ட இவர்களுக்கு அனுமதி கொடுத்த அல்லக்கைகள் யார் யார்?... விதிமுறைகளை மீறிக்கட்டியபிறகும் கண்டு கொள்ளாமல் விட்ட அல்லக்கைகள் யார் யார்?... விதிமுறைகளை மீறிக்கட்டப்பட்ட கட்டிடம் இத்தனை நாளாய் இயங்கும் வகையில் அனுமதியளித்த, ஆதரவளித்த அல்லக்கைகள் யார் யார்?... இந்த விவகாரத்தில் இப்படி விதவிதமான கேள்விகளுடன் சம்பந்தப்படும் அரசு அதிகாரிகள் என்ற பெயரிலிருக்கும் அல்லக்கைகளுக்கு தண்டனைகள் வழங்கப்படுமா? அப்படி வழங்கப்படுமானால் என்ன தண்டனை?... இது போன்ற விவகாரங்கள் தொடர்ந்து நடைபெறாமல் தடுக்க அரசு எடுக்கப்போகும் நடவடிக்கை என்ன? சீல் வைக்கப்பட்ட கடைகள் மட்டுமின்றி சென்னை மாநகரம் முழுவதும் வியாபித்திருக்கும் பணமுதலைகளின் ஆக்கிரமிப்புகளின் மீதும், விதிமுறைகளை மீறிக்கட்டப்பட்ட அனைத்து கட்டிடங்களின் மீதும் கட்சி பாகுபாடின்றி நடவடிக்கை எடுக்கப்படுமா?...

விவேக் காமெடியில் வருவதைப் போல சென்னை நம்மை போடா வெண்ணை எனும் பட்சத்தில் எதைப்பற்றியும் பிரக்ஞையின்றி வேலையைப் பார்த்துக்கொண்டு திரியலாம். ஆனால் இந்த லஞ்ச லாவண்ய ஊழல் சாம்ராஜ்யத்தில் நமது கேள்விகளால் ஏதேனும் விழிப்புணர்வு உண்டாகுமானால் விடையின்றிப் போனாலும் பரவாயில்லையென்று கேள்விகளைத் தொடர்ந்து கொண்டேயிருப்போம்…

தொடர்ந்து பேசலாம்…!

Saturday, October 15, 2011

தூத்தேறி… முச்சந்தியில் சிரிக்கும் வாச்சாத்தி!


‘’வாச்சாத்தி’’… சமீபகாலத்தில் மீடியாக்கள் வெளிச்சம் காட்டிய பிறகுதான் நம்மில் பலபேருக்கு இந்தப்பெயரே தெரிந்தது. நமது நாட்டின் சட்டஅமைப்பின் கேலிக்கூத்துக்கு இந்த வாச்சாத்தி வழக்கும் ஒரு சிறந்த உதாரணம்தான்.

முதலில் இந்த வழக்கு சம்மந்தமாக எனக்குத் தெரிந்த ஒரு சிறு முன்னோட்டம். தமிழகத்தில் தர்மபுரிக்கு அருகிலிருக்கும் ஒரு மலைவாழ் மக்களின் கிராமம்தான் ‘’வாச்சாத்தி’’. சுமார் இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு இந்த கிராம மக்கள் சந்தன மரத்தை தங்கள் வீடுகளில் பதுக்கி வைத்திருப்பதாய்க் கூறி அரசாங்கக்கூலிகள் சோதனை என்ற பெயரில் இந்தக்கிராமத்துக்குள் நுழைந்திருக்கிறார்கள். அந்த சோதனைக்கு வாச்சாத்தி கிராம மக்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவே… காவல்துறை, வனத்துறை, வனக்காவலர்கள் மற்றும் இன்னும் சில அரசுத்துறைகளைச் சேர்ந்த ஒரு வெறிநாய்க்கூட்டம் கிராமத்துக்குள் நுழைந்திருக்கிறது.

இந்த வெறிநாய்க்கூட்டம் செய்த அக்கிரமங்கள்தான் இன்று வாச்சாத்தி வழக்காய் உருவெடுத்து நிற்கிறது. கிராமத்துக்குள் நுழைந்த இந்தக்கூட்டம் முதலில் கண்ணில்படும் ஆண்களையெல்லாம் அடித்து துவம்சம் பண்ணி துரத்தியிருக்கிறது. பின்னர் கிராமத்திலிருந்த ஒவ்வொரு வீடுகளுக்குள்ளும் புகுந்து பொருட்களையும் வீட்டையும் சூறையாடியிருக்கிறது. ஒருகட்டத்தில் வெறி கட்டுக்கடங்காமல் தலைக்கேறவே கண்ணில் பட்ட வாச்சாத்தி கிராம பெண்களிடமெல்லாம் தனது அக்கிரமங்களை அரங்கேற்றத்துவங்கியிருக்கிறது இந்த வெறிநாய்களின் கூட்டம். பெண்களை கூட்டம் கூட்டமாய் தூக்கிச்சென்று கேங் ரேப் எனப்படும் காட்டுமிராண்டி கற்பழிப்புகளை அரங்கேற்றியிருக்கிறது.

இந்தக் கற்பழிப்பில் பாதிக்கப்பட்டதில் வயதுக்கு வராத பெண்களும் அடக்கம் என்பதே அந்த வெறிநாய்க்கூட்டத்தின் கொடுமைகளுக்கான முக்கிய சான்று. ஜூன் 20ம் தேதி 1992ம் வருடம் நிகழ்த்தப்பட்ட இந்தக்கொடுமையில் அன்றைய அரசு இயந்திரம் மூடிமறைக்கும் வேலையை மட்டும் கச்சிதமாகச்செய்திருக்கிறது. லோக்கல் அரசியல் அல்லக்கைகள் அன்றைய முதல்வரிடம் கெஞ்சி இந்த நாசவேலைக்கு சட்டப்படி எதுவும் நடவடிக்கை பாயாமல் அமுக்கியிருக்கிறார்கள். இறுதியில் உயர்நீதிமன்றத்தில் இந்த வெறிக்கூட்டத்தின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக்கோரி ஒரு பொதுநலமனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அதன்பின்னர் உயர்நீதிமன்றத்தின் உத்தரவுப்படி வருவாய்த்துறையினர் மூலம் விசாரணை நடத்த(!) உத்தரவிடப்பட்டிருக்கிறது.

அந்த உத்தரவின் அடிப்படையில் விசாரணை நடத்திய வருவாய்த்துறை அதிகாரி சம்பந்தப்பட்ட பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் எவரிடமும் விசாரணை நடத்தாமலேயே தனது விசாரணை அறிக்கையை சமர்ப்பித்திருக்கிறார் (எப்படியும் அந்தப்பரதேசிக்கு நல்ல சாவு வந்திருக்காதென்று நம்புவோம்). அந்த விசாரணை அறிக்கையில் ‘’காவல்துறையோ இல்லை வனத்துறையோ எதையும் எவரையும் தாக்கவில்லை. அவர்கள் அனைவரும் வாயில் விரல் வைத்து சப்பிக்கொண்டிருந்தனர். வாச்சாத்தி கிராம மக்கள்தான் அவர்களே தங்கள் வீடுகளை தாங்களே உடைத்துக்கொண்டனர்’’ என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார் (நல்லவேளை வயதுக்கு வராத பெண்களெல்லாம் தங்களைத்தாங்களே கற்பழித்துக்கொண்டனர் என்று அறிக்கை அளிக்கவில்லை)!.

அதற்கு பின்னர் ஏதோ விழித்துக்கொண்ட உயர்நீதிமன்றம் 1995ம் ஆண்டு சி.பி.ஐ விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டிருக்கிறது.(அப்பாடா… இதாய்யா உங்க டக்கு?)!. சி.பி.ஐ விசாரணையின் முடிவில் நடந்த குற்றங்கள் உண்மைதான் என்பதோடு 18 பெண்கள் கற்பழிக்கப்பட்டதாய் விசாரணை அறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. உடனே பொங்கியெழுந்த உயர்நீதிமன்றம் 1996ம் ஆண்டு மே மாதம் கற்பழிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் ரூபாய் பத்தாயிரம்(!) இழப்பீடாக வழங்க உத்தரவிட்டது (விவேக் காமெடியில் மைனர் குஞ்சுக்கு குடுத்த தண்டனை மாதிரியே இல்ல?)!.

சி.பி.ஐ யின் அறிக்கையின்படி காவல்துறை, வருவாய்த்துறை மற்றும் வனத்துறையைச் சார்ந்த 269பேர் குற்றவாளிகள் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. இந்த 269 பேரில் 4பேர் ஐ.எப்.எஸ் அதிகாரிகள். 10பேர் காவல்துறையில் உயரதிகாரிகள்.

என்ன தீர்ப்பளித்தாலும் சரி… இது இந்தியா என்று எள்ளி நகையாடும் விதத்தில் ஜெயிலில் அடைக்கப்பட்ட அனைவரும் பெயிலில் வந்து வாழ்க்கையை என்ஜாய் பன்னினர்.

இப்போது கிட்டதட்ட 20வருடங்களுக்குப்பிறகு தர்மபுரி நீதிமன்றத்தில் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட 269பேருக்கும் குற்றத்தை உறுதிப்படுத்தி சிறைத்தண்டனை வழங்கி நீதியை நிலைநாட்டி (!) இருக்கிறார்கள். இந்த விரைவான வழக்கு விசாரணை மற்றும் நீதியில் நாம் கவனிக்கத்தக்க சில முக்கிய விஷயங்கள் என்ன தெரியுமா?...

# தர்மபுரி நீதிமன்றத்தில் இந்த நீதி(!) வழங்கப்படும் போது குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட மற்றும் தண்டனை வழங்கப்பட்ட 269பேரில் 54பேர் ஏற்கனவே வாழ்ந்து முடிந்து டாட்டா காட்டிவிட்டு போயாகிவிட்டது.

# கற்பழிக்கப்பட்டதாக பாதிக்கப்பட்ட பல பெண்கள் வாலிபம் இழந்து அரைக்கிழவிகளாக மாறியாகிவிட்டது.

# இது எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நமது மேலான சட்டம் குற்றவாளிகளுக்கு உயர்நீதிமன்ற மேல்முறையீடு மற்றும் உச்சநீதிமன்ற மேல்முறையீடு என்று இன்னும் இரண்டு பெரிய ஓட்டைகளை வழங்கியிருக்கிறது.

# மேல்முறையீட்டுக்குப்பிறகு உயர்நீதிமன்றத்தில் தீர்ப்பு வழங்கப்படும்போது அநேகமாக குற்றவாளிகளில் இன்னும் ஒரு நூறுபேராவது இறந்திருப்பார்கள். பாதிப்புக்குள்ளான பல பெண்களின் சார்பாக உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பைக்கேட்க அவர்களின் பேரப்பிள்ளைகள் வரக்கூடும் (ஒருவேளை அந்த பேரப்பிள்ளைகள் தங்கள் நண்பர்களிடம் ‘’மச்சி எங்க ஆயாவ கெடுத்துட்டாங்கடா… அந்த வழக்கு தீர்ப்புக்காக நான் இன்னக்கி மெட்ராஸ் போறேன்டா’’ அப்பிடின்னு சொல்ற நெலமை வருமோ?! பெவிகால் விளம்பரத்துல வர்ற கோர்ட் சீன்தான் நியாபகம் வருது!)

காலம் கடந்து வழங்கப்படும் நீதியும் குற்றத்துக்கு சமம் என்று ஒரு சொல் நமது பயன்பாட்டில் உள்ளது. அப்படிப்பார்க்கும்போது இப்படி காலம் தாழ்த்தி வழங்கப்படும் நீதிக்கான தண்டனையை யார் வழங்குவது?... யாருக்கு வழங்குவது? இப்படிப்பட்ட சட்ட ஓட்டைகளை அடைக்க மக்களாகிய நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம்?... அப்பீல், பெயில் போன்ற குற்றத்தை வளர்க்கும் காரணிகளை எப்போது களையெடுக்கப்போகிறோம்?...

இல்லை, ஒருவேளை… பரபரப்பான செய்திகளை படித்தும் பார்த்தும் வெறுமனே நேரத்தைக் கடத்திவிட்டு ‘’தூத்தேறி… இதுவொரு சட்டமா? இதெல்லாம் ஒரு நாடா?’’ என்று துடைத்துப்போட்டுவிட்டு நமது வேலையை பார்த்துக்கொண்டு வாழ்க்கையை பயணித்துக் கொண்டேயிருப்பதுதான் கடைசிவரை நமது தலைவிதியா?...

தொடர்ந்து பேசலாம்…

Wednesday, October 5, 2011

பாலியல் தொழில் யார் குற்றம்?... படங்களுடன் ஓர் பார்வை!


எனக்கு விவரம் தெரிந்த வயதிலிருந்து நியூஸ் பேப்பரில் இந்தச் செய்திகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்…

‘’விபச்சார அழகிகள் கைது!’’

வாலிப வயதில் இதுபோன்ற செய்திகளை ஒருவித ஆர்வக்கோளாறோடு செய்தியுடனான போட்டாவில் இருக்கும் அழகிகளைப் பார்க்கும் ஆவலில் படித்திருக்கிறேன். ஆனால் ஒரு வயதுக்குப் பின்னர்தான் இந்த செய்திக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனக்காயங்களையும், வலிகளையும், வேதனைகளையும் பற்றி யோசிக்கத்தோன்றியிருக்கிறது.

‘விபச்சாரம் குற்றம்’ என்ற சட்டத்தை இயற்றியவர்கள் அதில் சம்பந்தப்படும் பெண் மட்டும் பாதிக்குமாறும், அதுபோன்ற பெண்ணைத் தேடிச்சென்ற ஆணுக்கு எந்த விதமான பங்கமும் வராமல் காக்கும் விதத்திலும் தண்டனைகளை வரையறுத்தது எந்த ஊர் நியாயம் என்று தெரியவில்லை. ஒருவேளை கணவனைக் கூடையில் சுமந்து சென்று தாசி வீட்டில் விட்ட மனைவியின் வரலாற்றைக்கொண்ட நாடு என்பதாலா?... இல்லை… சட்டத்தை வரையறுத்த மேதாவிகளிடையே பெண்கள் எவரும் இல்லாது போனதால் விளைந்த ஆணாதிக்கச்சட்டமா இது?... எப்படியிருந்தாலும் எனது கண்ணோட்டத்தில் இது முற்றிலும் தவறான சட்டமே!

ஒரு பெண் தனது உடலை விற்று வாழ்க்கையை நகர்த்தும் நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறாள் என்றால் வறுமை என்ற ஒற்றைச்சொல்தான் அடிப்படைக்காரணம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் அந்த வறுமைக்குப் பின்னாலிருக்கும் குற்றவாளிகள் பலவிதமாய் இருக்கக்கூடும்…

அவளுக்கு சரியான வாழ்க்கைப் பாதையை அமைத்துத்தர தவறிய பெற்றோர்களாய் இருக்கலாம்.

அவளுக்கு சரியான வாழ்க்கையை அமைத்துத்தர தவறிய கணவனாய் இருக்கலாம்.

வாலிப பருவத்தில் அவளுக்கு சரியான பாதுகாப்பின்றி அவளைக் கடத்திச்சென்று விபச்சாரத்தில் தள்ளிய வெறிக்கூட்டமாய் இருக்கலாம்.

அவளுக்கு குடும்பத்தையும் தன்னையும் காப்பாற்றிக் கொள்ளுமளவுக்கு வருமானத்தை அமைத்துத் தராத அரசாங்கமாய் இருக்கலாம்.

பணமும், புகழும் கிடைக்கும் ஆசையில் அவள் சிக்கிச் சீரழிந்து வாழ்க்கையைத் தொலைத்தது சினிமாத்துறையாய் இருக்கலாம்.

ரத்தஉறவுகளை காக்கும் பொறுப்பிலிருக்கும் பெண்ணுக்கு வருமானத்திற்கான ஒரே வழியாய் அவளது உடலையே அர்ப்பணிக்கச் செய்த இந்த சமூகமாய் இருக்கலாம்.

விபச்சாரம் செய்யும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குப் பின்னாலும் இப்படி பல குற்றவாளிகள் இருப்பது தெரிந்தும் வெறுமனே அந்தப் பெண்ணை மட்டும் முகத்திரையைக் கிழித்து முத்திரையிடும் சட்டத்துக்கும் நம் சமூகத்துக்கும் எப்போதும் வெட்கமில்லையா?...
என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஒரே வார்த்தைதான்… உடலை விற்றுப் பிழைக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் நிச்சயம் பெருமைப்பட்டுக்கொள்ளலாம்… ஏன் தெரியுமா?... இவர்கள் பங்குச்சந்தை ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. பத்திரப்பேப்பர் ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. காமன்வெல்த் விளையாட்டுப்போட்டியில் ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. 2ஜி ஊழல் புரிந்து சம்பாதிக்கவில்லை. அரசியல் என்ற அடாவடித்தனத்தைக் கொண்டு கறுப்புப்பணமாய் குவித்து சம்பாதிக்கவில்லை. தொட்டவற்றுக்கெல்லாம் பிச்சையெடுக்கும் அரசு அதிகாரிகளைப்போல லஞ்சம் வாங்கியும் சம்பாதிக்கவில்லை. எவன் எப்படிப்போனாலும் சரியென்று கண்டவற்றுக்கெல்லாம் காசு வாங்கிக்கொண்டு விளம்பர மாடலாகியும் சம்பாதிக்கவில்லை.

இவற்றோடெல்லாம் ஒப்பிடும்போது நேர்மையாய் தனது உடலையே மூலதனமாக்கி அதை மட்டுமே விற்று சம்பாதிக்கும் இவர்களை நிச்சயமாய் கையெடுத்து வணங்கலாம்… தவறேயில்லை. அப்படிப்பட்ட ஊழல்வாதிகளை விட நிச்சயம் இவர்கள் எவ்வளவோ மேல்!!!


என்னயிது விபச்சாரிகளை ஆதரிச்சு இப்படி எழுதுறாளே… கலி முத்திடுத்து… அய்யோ ஆண்டவா… நம்ம கலாச்சாரம் என்னாறது? குடும்ப கட்டுப்பாடு என்னாறது?ன்னு கொஞ்ச பேரு குய்யோ முறையோன்னு கூப்பாடு போடலாம். அவாளுக்கெல்லாம் நான் சொல்லிக்க விரும்புறது என்னான்னா… இந்த மாதிரி விபச்சாரிகளை உருவாக்குறதே உருப்படாத ஆண்கள் சமுதாயம்தான்! அப்படி உருப்படாத ஆண்கள் கூட்டத்துல விபச்சாரின்னாலும் ஓரக்கண்ணால ரசிச்சு ஜொள்ளு விடற உங்க வீட்டு ஆம்பளைங்களும் அடக்கம்தான்.

சின்ன வயசுல எனக்கு வாழ்க்கையைக் கத்துக்கொடுத்த பல பேர்ல ஒருத்தர் சொன்னது இன்னமும் எனக்கு நியாபகம் இருக்கு… ‘’வாழ்க்கைல ஆம்பிளைங்க இரண்டே ரகம்தான்… ஒன்னு தப்பு பன்றவனுக, இன்னொன்னு தப்பு பண்ண சான்ஸ் கிடைக்காதவனுக’’…! ஒவ்வொரு ஆம்பிளையும் தன் மனசுல கை வச்சு யோசிச்சான்னா இந்த வரிகள் எவ்வளவு நிஜம்னு அவனவனுக்கேப் புரியும்.

ஒருவனுக்கு ஒருத்தின்றதுக்கு உதாரணமா ராமனைக் காட்டுற இராமாயணம் இருக்குற இதே நாட்டுலயே, பாஞ்சாலிக்கு அஞ்சு புருஷன்னு சொல்ற இலக்கியமும் இருக்கிறது எவ்வளவு வேடிக்கையில்லே?... அதே மாதிரிதான் இன்னமும் சட்டமும் இருக்கு. விபச்சாரம் தப்புன்னு சட்டமிருக்கிற இதே நாட்டுலதான் மும்பை ரெட்லைட் ஏரியாவும், கொல்கத்தா சோனாகட்சும் கொடிகட்டிப்பறந்துட்டு இருக்கு!

எங்கே விபச்சாரம் நடந்தாலும் அது காவல் துறைக்கு தெரியாமல் நடப்பதில்லை என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. காவல் துறை மூலம் செய்தியாய் வெளிவரும் விபச்சார விஷயங்கள் அனைத்தும் அவர்களுக்கு மாமூல் வராததால் வெளிவந்ததாகவோ, இல்லை… அவ்வப்போது கணக்குக்காக பிடித்த கேஸ்களாகவோதான் இருக்குமேயொழிய… நிச்சயமாய் விபச்சாரத்தை ஒழிக்க காவல் துறை எடுத்த உறுதியான நடவடிக்கை என்று சொல்வதற்கில்லை.

ஒன்னு விபச்சாரத்தை நாடு பூரா ஒழிக்கனும். இல்லையா… பேசாம அதை நாடு முழுவதும் அங்கீகரிச்சு தண்டனையிலிருந்து நீக்கிரலாம். ஒரு விதத்தில பாக்கப்போனா விபச்சாரத்தை நாடு முழுவதும் அங்கீகரிக்கும் பட்சத்தில் கற்பழிப்பு போன்ற பாலியல் குற்றங்கள் குறைவதற்கான வாய்ப்புகள் மிக அதிகமென்றே கருதுகிறேன்.

விபச்சாரம் பன்றத சரின்னு சொல்லி ஆதரிச்சு நான் கருத்து சொல்லலை. ஒரு பெண் விபச்சாரத்தில் ஈடுபட காரணகர்த்தாக்களையும் அவளோடு விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுற ஆம்பிளைகளையும் விட்டுட்டு அவளுக்கு மட்டுமே தண்டனை தர்ற சட்டம் தவறானது. அதை ஏன் மாத்தக்கூடாதுன்னு என் மனசுல எழுந்த கேள்விக்கான ஆதங்கம்தான் இந்தக்கட்டுரையே ஒழிய வேறொன்னும் விஷயமில்லைங்க…

தொடர்ந்து பேசலாம்…

Monday, September 26, 2011

தமிழர்கள் நாமென்ன உயிரா? வெறும் மயிரா?...

அமைதிப்படையென்ற பெயரில்
அழிந்ததும் நம் உயிர்தான்;
கற்புகளின்றி ஈழத்தில்
சிதைந்ததும் நம் உயிர்தான்;

ராஜீவ் காந்தி கொலைக்களத்தில்
போனதும் நம் உயிர்தான்;
கொலைக்குற்ற நீதியுடன்
போராடுவதும் நம் உயிர்தான்;

இலங்கைத்தமிழர் விஷயத்தில்
முத்துக்குமரன் ஈந்ததும் நம் உயிர்தான்;
மூன்று தமிழர் உயிர் காக்க
செங்கொடி இழந்ததும் நம் உயிர்தான்;

முள்ளிவாய்க்கால் கொடூரத்தில்
மாண்டதும் நம் உயிர்தான்;
முள்வேலி சித்திரவதையில்
மாள்வதும் நம் உயிர்தான்;

நாள்தோறும் கடலுக்குள்
இழப்பதும் நம் உயிர்தான்;
காவிரியும் கிடைக்காமல்
கொடுப்பதும் நம் உயிர்தான்;

தமிழர்கள் என்றால்
வெறுப்பாய் இளப்பமாய்
கன்னடனும் தெலுங்கனும்
மலையாளத்தானும் பார்த்ததுபோக
மத்திய அரசாங்கமும்
சிங்களனுடன் கைகோர்த்தும்
மானம்கெட்டு ஈனப்பிறவியாய்
அரசியலுக்கும் சினிமாவுக்கும்
இன்னமும் பல்லக்குத்தூக்கி
எத்தனைகாலம்தான் அடிமாடாய்
வாழ்ந்து மாள்வது?

இனத்துரோகிகள் பலபேர்
வீழ்ந்து கொண்டிருக்கும் தமிழினத்தில்
வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் வரையிலும்
தமிழர்களின் உயிரை
மதிக்காத மத்திய அரசு
ஒருபோதும் நம்மை
மயிராய்க்கூட மதிக்காது;

தமிழினத்தையும் தாய்மொழியையும்
காக்கும் கடமை நமக்கிருப்பதாய்
நம்பக்கூடிய தமிழர்கள் மட்டும்
ஒருமுறையாவது சிந்தியுங்கள்…
நாள்தோறும் பல வழியில்
பலவிதமாய் வீழ்ந்து கொண்டிருக்க
தமிழர்கள் நாமென்ன உயிரா?...
இல்லை வெறும் மயிரா?...

Thursday, September 1, 2011

தமிழ் நாடு தனி நாடாகுமா?... முருகன், சாந்தன், பேரறிவாளன்-ஓர் பார்வை

பேரறிவாளன், சாந்தன், முருகன்... கொஞ்ச நாட்களாய் இந்த மூன்று பெயர்களும் தமிழின உணர்வாளர்களுக்கு மட்டுமல்ல… நல்ல முறையில் மக்களாட்சி நடத்திக் கொண்டிருக்கும் ஜெயலலிதாவுக்கும் பெரும் மன உளைச்சலையும், மனப்போராட்டத்தையும் உண்டு பண்ணிக்கொண்டிருக்கும் விஷயமாகும். இந்த மூன்று பேர்களின் தூக்குதண்டனையும், மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் பல காங்கிரஸ் கோமாளிகளின் கருத்துக்களும் சூட்டைக் கிளப்பிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் இதைப்பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டத்தையும், தமிழக மக்களை நம்பி முதல்வரம்மா எடுக்கவேண்டிய முன்னெடுப்புகளையும் பற்றிய பதிவுதான் இது.

சமீபத்தில் நடந்த ஒரு போராட்டத்தில் வைகோ மத்திய அரசை எச்சரிக்கும் விதமாக ‘’தொடர்ந்து தமிழர்களை புறக்கணித்து தமிழர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளாக மத்திய அரசு எடுத்துவந்தால் 1947 இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் போல 2047 தமிழகத்திற்கான சுதந்திரமாக மாறக்கூடும்’’ என்று முழங்கியிருக்கிறார். (போகிறபோக்கைப் பார்த்தால் தமிழர்களுக்கு கொஞ்சகொஞ்சமாக சூடு சொரணை வர ஆரம்பித்திருப்பதால் வைகோவின் பேச்சு நிஜமானாலும் ஆகலாம்!!!)

முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் ஆட்சி அணுகுமுறை இந்தமுறை ஆரம்பத்திலிருந்தே அமர்க்களமாக உள்ளது. தொடர்ந்து தி.மு.க.வின் ஊழல் முதலைகளை களிதின்ன அனுப்பிக்கொண்டிருப்பதை தி.மு.க.வைத்தவிர இதுவரை எவருமே எதிர்க்கவில்லை. நடுநிலைமையான மீடியாக்களும்கூட தவறென்று சொல்லவில்லை. எல்லோருக்குமே தெரியும் அந்த ஆப்புகள் சரியானதுதான் என்பது. ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் மக்கள் பார்வையில் முதல்வர் கையாண்டு கொண்டிருக்கும் நிலையில் மத்திய அரசின் குள்ளநரித்தனத்தால் இப்போது பேரறிவாளன், முருகன்,சாந்தன் ஆகிய மூவரின் கருணைமனுக்கள் ஏறத்தாழ 11ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு ஜெயலலிதாவின் ஆட்சிகாலத்தில் குடியரசுத்தலைவரால் நிராகரிக்கப்பட்டு அவர்களைத் தூக்குக்கு அனுப்பும் திட்டம் முடுக்கிவிடப்பட்டிருக்கிறது. முதலில் அவர்களைக்காக்க தன் கைகளில் எதுவுமில்லை என்று மறுத்த முதல்வர் தமிழின உணர்வாளர்களின் எழுச்சியைப்பார்த்து அவர்களின் தூக்குதண்டனைக்கு எதிராக தமிழக சட்டசபையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றியிருக்கிறார்.

உண்மையிலேயே மனதாரக்கூறுகிறேன்… தமிழினத்தலைவர்… மூத்த அரசியல்வாதி… அரசியல் சாணக்கியர் என்றெல்லாம் வர்ணிக்கப்படும் கருணாநிதி போன ஆட்சியில் நாற்காலியை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு தமிழர்களுக்காக எந்தவொரு தீர்மானமும் நிறைவேற்றாமல் போன துரோகத்தோடு ஒப்பிடும்போது ஜெயலலிதா எவ்வளவோ மேல் என்றுதான் கூறவேண்டும். ஏற்கனவே இலங்கை அரசுக்கு எதிராக தமிழக சட்டசபையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றினார். இப்போது இரண்டாம் முறையாக தமிழர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து தீர்மானம் நிறைவேற்றியுள்ளார். ஆனால் அவர் தீர்மானம் நிறைவேற்றியவுடனேயே மத்திய அரசின் புதிய கோமாளி ஒன்று தமிழக அரசின் தீர்மானம் எங்களை எந்த விதத்திலும் கட்டுப்படுத்தாது என்று பேட்டியளிக்கிறது. இங்கே தமிழகத்தில் காங்கிரஸ் அரைவேக்காடுகள் பேரறிவாளன், சாந்தன், முருகன் ஆகிய மூவரையும் தூக்கலிடவில்லையென்றால் தமிழகத்தில் தீவிரவாதம் தலையெடுக்கும். ஆகவே ராஜீவ்காந்தியைக் கொன்ற அவர்கள் மூவரையும் உடனடியாக தூக்கிலிட்டு தமிழகத்தை அமைதிப்பூங்காவாக மாற்றவேண்டும் என்று வாய்கிழிய முழங்குகின்றனர். முட்டாள்கள்… ராஜீவ் காந்தியைக் கொன்றவர்கள் என்று இந்த மூவரையும் கூறுகிறார்களே… நான் ஏற்கனவே எனது மற்றொரு கட்டுரையில் கேட்ட கேள்வியையே இங்கே மீண்டும் கேட்கிறேன்… எப்படி ராஜீவ் காந்தியின் மரணத்தின் போது அவரும், அவருடைய மெய்க்காப்பாளர்களும், சில போலீஸ்காரர்களும், பொது மக்களும் மட்டுமே இறந்து போயினர். ஒரு கட்சியின் தேசியத் தலைவர் தமிழகத்தில் வந்து குண்டு வெடிப்பில் சிக்கி இறக்கும் நிகழ்வில் எந்தவொரு அரசியல்வாதியும் (காங்கிரசைச் சேர்ந்தவர்களும்கூட) அவருடன் நடந்து சென்று இறந்து போனதாய்ச் செய்திகள் இல்லாத மர்மம்தான் என்ன? இதற்கான பதிலையும் காங்கிரஸ் கோமாளிகள் முழங்குவார்களா?!

ஏற்கனவே நளினியின் விடுதலை மீதான கேள்விக்கு ‘’நளினியின் வீடு அமைந்திருக்கும் ஏரியாவில் அரசியல்வாதிகள் மற்றும் உயரதிகாரிகளின் வீடுகளும் இருப்பதால் நளினியை விடுதலை செய்வது ஆபத்தானது’’ என்று கருணாநிதி அரசு அளித்த கோமாளித்தனமான பதிலால் இன்னமும் சிறைக்குள் வாடுகிறார் நளினி. அவரது வீடு அமைந்திருக்கும் ஏரியாதான் அவரது விடுதலை மறுப்புக்கு நிஜமான காரணமென்றால் அவரை விடுதலை செய்யுங்கள். உடனடியாக உங்கள் கோமாளிகள் இல்லாத நாட்டிற்கேகூட அவரது குடியிருப்பை மாற்றிக்கொள்வார். அதேபோல ஒவ்வொரு முறை தமிழக மீனவர்கள் தாக்கப்படும்போதும் இந்தியாவிலிருந்து யாரோவொரு அதிகாரி ஒருநாள் பயணமாக ராஜபக்சேவை சந்தித்து விருந்துண்டு வரும் வேலையை மட்டும் கச்சிதமாகச் செய்கிறார்கள். மத்திய அரசின் பழிவாங்கும் தனத்தை இது போன்ற நிகழ்வுகள் மூலம் பட்டவர்த்தனமாய் அறிய முடிகிறது. காங்கிரசுக்கு இன்னமும் புரியவில்லை. கருணாநிதிக்கு சென்ற சட்டசபை தேர்தலில் தமிழக மக்கள் வழங்கிய தீர்ப்புதான் வரும் மாநிலங்களவைத் தேர்தலில் மத்தியில் காங்கிரசுக்கும் வழங்கப்படப்போகிறது என்பதே நிஜம். என்ன செய்தாலும் தமிழன் சொரணை கெட்டுக்கிடப்பான் என்று மத்திய அரசும், அக்கம் பக்கத்து மாநில அரசுகளும் போடும் ஆட்டம் இனி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தமிழர்களாலேயே அடக்கப்படும்.

மத்திய அரசு முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் ஆட்சிக்கு முட்டுக்கட்டையாகவே தொடர்ந்து சில நடவடிக்கைகளை எடுப்பதாக நடுநிலையாளர்களால் விவாதிக்கப்படுகிறது. இவ்வளவு நாள் இல்லாத அவசரமாய் திடீரென இப்போது கருணைமனுக்களை நிராகரித்து தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்ற துடிப்பதே ஜெயலலிதாவின் ஆட்சிக்கு கரும்புள்ளி வைத்து தமிழின ஆதரவாளர்களை ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக திருப்புவதற்கான முயற்சியாகத்தான் பார்க்கப்படுகிறது. ஒருவேளை ஜெயலலிதா அந்த மூன்று பேரின் தூக்குதண்டனைக்கு எதிராக ஏதாவது பலமான நடவடிக்கை எடுத்தால் அரசியல் சட்டத்தின் 356வது பிரிவைப் பயன்படுத்தி ஜெயலலிதாவின் ஆட்சி கலைக்கப்படும் வாய்ப்பும் இருப்பதாக முதல்வருக்கே செய்தி அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த நேரத்தில் முதல்வரம்மா ஒன்று மட்டும் மனதில் கொண்டால் போதுமானது… தமிழர்கள் என்றென்றும் நன்றி மறவாதவர்கள். தமிழர்களுக்கான நடவடிக்கையாக நீங்கள் எத்தகைய முடிவுகளையும் தமிழர்கள் எங்கள் மீது நம்பிக்கை வைத்து தைரியமாக எடுக்கலாம். ஒருவேளை தமிழர்களுக்காக நீங்கள் எடுக்கும் நடவடிக்கையால் உங்கள் ஆட்சி கலைக்கப்பட்டால் மீண்டும் வரும் தேர்தலில் நூறு சதவிகித வெற்றியுடன் உங்களை ஆட்சிப்பொறுப்பில் அமர்த்தவேண்டியது தமிழர்கள் எங்கள் ஒவ்வொருவரின் கடமை. யார் யாரையெல்லாமோ தமிழினத்தலைவர்களாக நம்பி மோசம் போனவர்கள் நாங்கள். இப்போது தமிழினத்திற்காக பாடுபடுவீர்கள் என்று உங்கள் மீது நம்பிக்கை பிறந்திருக்கிறது. தமிழர்களுக்காக பாடுபடும் தலைமைக்குப்பின் நிற்க வேண்டுமென்பது ஒவ்வொரு தமிழனும் கற்றுத்தரமாலேயே கற்றுக்கொண்ட விஷயமாகும். முதல்வரம்மா… நீங்கள் தமிழர்களுக்கான முடிவெடுக்கும் சந்தர்ப்பங்களில் யாரைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் இந்திராகாந்தி போன்ற தைரியத்தோடு முடிவெடுங்கள்.

தமிழர்களுக்காக உண்மையாய் போராடும் எவர் பின்னாலும் தமிழன் நிற்பான். தமிழகமும், தமிழர்களும் மத்திய அரசால் தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்பட்டால் வைகோ கூறியது போல நாம் 2047 வரைகூட காத்திருக்கத்தேவையில்லை. அதற்கு முன்னரே அதற்கான விதைகள் அதாகவே முளைக்கப்போவதுதான் காலத்தின் கட்டாயம். காலமாற்றமும் தமிழின உணர்வும் தமிழர்களுக்கு நியாயம் வழங்குமா?... இல்லை…தமிழ்நாட்டை தனிநாடாக்குமா?... பொறுத்திருந்துதான் பார்க்கவேண்டும்…

தொடர்ந்து பேசலாம்…

Saturday, August 13, 2011

வைகோ ஒரு முடிந்து போன சகாப்தமா?


‘’வைகோ’’… இந்தப் பேரைக் கேட்டாலே எழுச்சியடையும் இளைஞர் கூட்டம் இருந்தது ஒரு காலம். ம.தி.மு.க.வை நிஜமாகவே தமிழகத்திற்கான மறுமலர்ச்சியாக படித்தவர் முதல் நடுநிலைமையாளர்கள் வரை நம்பியது ஒரு காலம். பம்பரம் என்ற தேர்தல் சின்னம் மிக வேகமாய் மக்களிடம் பரவியது ஒரு காலம்.

ஆனால் இன்றைய நிலை?...

வைகோ என்ற தனிப்பெரும் சக்தி அறிமுகமான அளவுக்கு ம.தி.மு.க. என்ற பேரும், பம்பரம் என்ற சின்னமும் மக்களிடம் நிலைப்படாமல் மறந்தேபோனது. தேர்தல் சின்னம் பலமிழக்கும் போது கட்சி பலமும் கபளீகரமாகிப்போகும். (வேட்பாளரைப் பார்க்காமல் வெறும் சின்னத்துக்காக மட்டுமே வாக்களிக்கும் கூட்டம் இன்னமும் மாறவில்லை நம் நாட்டில்) கட்சி பலம் இல்லாதபோது அரசியல் பலமும் அழிந்து போகக்கூடும். அரசியல் பலமின்றி வெறுமனே ஒரு தனிமனிதரின் செல்வாக்கினால் மட்டும் இங்கே பெரிதாய் மக்களுக்காக எதையும் சாதித்து விடமுடியாது.

ஒரு காலத்தில் தி.மு.க. என்ற மிகப்பெரிய திராவிடக்கட்சியின் போர்வாளாய், பிரச்சாரப்பீரங்கியாய், தளபதியாய், கலைஞரின் அன்புத்தம்பியாய் விளங்கியவர்தான் வை.கோபால்சாமி என்ற ‘’வைகோ’’. எப்படி அண்ணாவின் மறைவுக்குப் பின்னர் ராஜதந்திரத்துடன் கலைஞர் கட்சியைக் கைப்பற்றினாரோ, அதே ராஜதந்திரத்துடன் தனக்குப்பிறகு கட்சி தனது வாரிசுகளுக்கே சொந்தம் என்ற நிலையை உருவாக்கியதுதான் தி.மு.க.வை விட்டு வைகோ வெளியேறியதற்கான ஒரே காரணம். தி.மு.க.விலிருந்து வைகோ வெளியேற்றப்பட்டார் என்பதே வைகோவின் வளர்ச்சியைப்பார்த்து மிரண்ட கலைஞரால் வரலாற்றில் பதியப்பட்ட செய்தி. அவர் வெளியேற்றப்பட்டாரோ… இல்லை வெளியேறினாரோ… எப்படியிருந்தாலும் சரி… அந்நேரத்தில் தி.மு.க… இல்லையன்றால் அ.தி.மு.க. என்று சலித்துப் போயிருந்த தமிழக மக்களுக்கு வைகோ ஒரு மாபெரும் மாற்று சக்தியாகத் தோன்றத் தொடங்கியது, காலம் அவருக்கு வழங்கி அவர் சரியாய் உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளாத மிகப்பெரிய வாய்ப்பு.

1944ல் பிறந்த வைகோ, 1994ல் ம.தி.மு.க என்ற தனிக்கட்சியின் தலைவரானார். தனிக்கட்சி தொடங்கிய வைகோவின் பின்னால் அப்போது அணி திரளத்தொடங்கிய இளைஞர் கூட்டம் தமிழக வரலாற்றில் மறக்கமுடியாத செய்தி. அவருடைய கட்சியின் கொள்கைகளை விளக்க தமிழகம் முழுவதும் முதன் முதலில் அவர் மேற்கொண்ட நடைப்பயணம் அவருக்கு வழங்கிய அரசியல் வளர்ச்சியை பிற்காலத்தில் அவர் மேற்கொண்ட எந்த நடைப்பயணமும் வழங்கவில்லை. இனிமேலும் அவர் எத்தனை நடைப்பயணம் மேற்கொண்டாலும் எதுவும் நடக்கப்போவதுமில்லை.

அக்காலக்கட்டத்தில் வைகோவின் வளர்ச்சியைப் பார்த்த நடுநிலையாளர்கள், அரசியல் பார்வையாளர்கள் அனைவருமே தி.மு.க மற்றும் அ.தி.மு.க ஆகிய இரண்டுக்கும் மாற்றாக மக்கள் வைகோவை ஆதரிக்கத்தொடங்கியதால், வெகுவிரைவிலேயே வைகோ தமிழக முதல்வராகும் நிகழ்வு நடக்கும் என்றே நம்பினர். (அவ்வாறு நம்பிய கூட்டத்தில் நானும் ஒருவன். ஆனால் அப்போது எங்களுக்குத்தெரியாது அதை வைகோ இப்படி புஷ்வானமாக்குவாரென்று!)

வைகோ எதிர்கொண்ட அப்போதைய சட்டசபைத் தேர்தலில் அவர் வெளியிட்ட ஓர் அறிக்கைதான் அவருடைய அரசியல் அழிவுக்கான பிள்ளையார் சுழியைப் போட்டது. ‘’ம.தி.மு.க ஜெயித்து ஆட்சியைப் பிடித்தால், ஜெயலலிதா மற்றும் அனைத்து அ.தி.மு.கவினரிடமிருந்தும் அவர்கள் ஊழல் செய்த அனைத்தும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு அனைவரின் மீதும் கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்’’ என்று பகிரங்கமாக அறிவித்து தேர்தலை எதிர்கொண்டார். அந்தத்தேர்தலில் ம.தி.மு.க பெரிதாய் எதையும் சாதிக்கவில்லை. அ.தி.மு.க.வும் ஜெயலலிதாவின் ஊழலினால் அத்தேர்தலில் படுதோல்வியைத் தழுவியது. அதன் பிறகு வைகோவின் அரசியல் களம் மெள்ள மெள்ள வளர்ச்சியடைந்து கொண்டேயிருந்தது. வைகோ என்ற தனிமனிதர் ஒரு நேர்மையாளராய், புரட்சியாளராய், தமிழினத்திற்காக போராடும் ஒரு தலைவனாய் மக்கள் மனதில் ஆழப்பதிந்து போனார். கறைபடியாத ஒரே அரசியல்வாதியாய் அவருடைய பிம்பம் மக்கள் மனதில் இன்றளவும் நிலைத்திருக்கிறது.

மிகச்சிறந்த அரசியல் அடித்தளம் கிடைத்தும், வைகோ அதைச் சரியாக உபயோகப்படுத்தத் தவறிய மனிதராகிப்போனார். 2001ம் ஆண்டு தேர்தலில் மீண்டும் தமிழகத்தில் அ.தி.மு.க ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. 2002ல் வைகோ தடை செய்யப்பட்ட இயக்கமான விடுதலைப்புலிகளுக்கு ஆதரவாகப்பேசியதாக போடா சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு சிறையிலடைக்கப்பட்டார். அதன் பிந்தைய நிகழ்வுகள்தான் மெள்ள மெள்ள வைகோவின் அரசியல் வளர்ச்சிக்கு மூடுவிழா நடத்தத்தொடங்கியது.

சிறையிலடைக்கப்பட்ட வைகோவை அரசியல் சாணக்கியர் கலைஞர் ஒருசில அரசியல் ஆதாயத்துக்காக சந்தித்துப்பேசி ஆதரவளித்தார். அதன் பின்னர் வைகோ சிறையிலிருந்து வெளியில் வந்ததும் கலைஞருடனே பல பொது மேடைகளில் தோன்றினார். பாசத்தம்பி… அப்படி இப்படியென்று மேடையிலேயே கண்ணீர் விட்டு பல பச்சோந்தி நாடகங்கள் அரங்கேறின. அப்போது தேர்தல் நெருங்கிக் கொண்டிருந்த காலகட்டம். ஏற்கனவே கலைஞருடன் மீண்டும் இணைந்து தோன்றியதில் வைகோவின் இமேஜ் மக்கள் மனதில் சரியத்தொடங்கியிருந்தது. வைகோவும் ஒரு சாதாரண சந்தர்ப்ப அரசியல்வாதிதானா என்ற கேள்வி பெரும்பாலானோர் மனதில் முளைத்தது. இது எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தி.மு.க. கூடாரத்திலிருந்த வைகோ கடைசி நிமிடத்தில் அ.தி.மு.க கூடாரத்துக்குத் தாவினார். வைகோ தனது அரசியல் வளர்ச்சியை தானே குழி தோண்டி புதைத்துக்கொண்டது அப்போதுதான்.

தி.மு.க விலிருந்து வெளியேறி தனிக்கட்சி தொடங்கி, மீண்டும் தி.மு.க.வுடன் ஒரே மேடையில் தோன்றி, இறுதி நிமிடத்தில் அத்தனை நாள் எதிர்த்து வந்த ஜெயலலிதாவின் அ.தி.மு.க கூட்டணிக்குத்தாவி… இப்படி திடீரென்று பைத்தியக்காரத்தனமான பல முடிவுகளை அமல்படுத்தி ம.தி.மு.க. என்ற ஒரு கட்சியை மீட்டெடுக்க முடியாத அதள பாதாளத்துக்குள் தள்ளியது வைகோதான். மக்கள் வைகோ மீது வைத்திருந்த நம்பிக்கை அனைத்தும் மறைந்து போனது. வைகோ ஒரு மறுமலர்ச்சி மாற்றுசக்தியல்ல என்ற நிலைமை வைகோவாலேயே உருவாக்கிக் கொள்ளப்பட்டது.

இன்று விஜயகாந்த் மக்களால் ஒரு மாற்று சக்தியாய் உணரப்படுகிறார். ஆனால் இந்நேரம் மிகப்பெரிய சக்தியாய் வளர்ந்திருக்கவேண்டிய ம.தி.மு.க அழிவின் விளிம்புக்கு வந்தாகிவிட்டது. அ.தி.மு.க.வுடன் கூட்டு வைத்துக்கொண்டு தேர்தலில் தோற்றபின்பு கண்கெட்ட பிறகு சூரிய நமஸ்காரமாய் வைகோவுக்கு தோன்றிய ஞானோதயங்கள் எல்லாம் மக்களால் தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்பட்டது. அரசியல் பல்டிகளால் தானே கெடுத்துக்கொண்ட தனது இமேஜை நிலைநிறுத்த தொடர்ந்து ஒரே கூடாரமாய் அ.தி.மு.க வுடனே இருந்த காலகட்டத்தில்தான் ம.தி.மு.க தனது தனித்துவத்தை சுத்தமாய் இழந்து போனது. கட்சியையே ஜெயலலிதாவின் காலடியில் அடகு வைத்து நசுக்கிய கதையாகிவிட்டது. இன்று இறுதியாய் ஜெயலலிதாவாலும் ம.தி.மு.க கைவிடப்பட்டாகிவிட்டது.

வைகோவின் இன்றைய நிலை என்ன? வைகோ ஒரு சிறந்த பேச்சாற்றல் மிக்க மனிதர். நாடாளுமன்றத்தில் கருத்துப்பூர்வமான விவாதங்களை எடுத்து வைக்கும் திறமைமிக்க மனிதர். இளைஞர்களை இப்போதும் தன்வசமிழுக்கும் நாவன்மை மிகுந்தவர். இவ்வளவும் வைகோ என்ற தனிமனிதனுக்கு மட்டுமே இன்னமும் மீதமிருக்கிறதேயொழிய ம.தி.மு.க.வும், பம்பரமும் காணாமல் போய் வெகு காலமாகிவிட்டதால் அரசியல் பலம் எதுவுமின்றி வெறும் ஈழ ஆதரவு கோஷமிட்டுக்கொண்டிருப்பது மட்டும்தான் இனி வைகோவின் வேலையா?

வைகோ என்ற தனிப்பெரும் சக்தி நிச்சயமாய் முடிந்து போன சகாப்தமல்ல. ஆனால் ம.தி.மு.கவும் பம்பரமும் சத்தியமாய் மீட்டெடுக்க முடியாத ஒரு முடிந்து போன சகாப்தமே…!

தொடர்ந்து பேசலாம்….



Tuesday, August 9, 2011

அது வேற வாய்...இது நாற வாய்!


ஒருவழியா வழக்கம்போலவே ஐயா மருத்துவர் ராமதாஸ் தி.மு.க கூட்டணியிலேயிருந்து வெளியேறி வீர டயலாக்கா விட்டு காமெடிய ஸ்டார்ட் பண்ணிட்டாரு. அவருக்கு துணையா திருமாவளவனும் பொங்கியெழுந்து ஜிங்ஜாங் போடறத தொடங்கிட்டாரு. என்னவொரு கவலைன்னா இவங்கெல்லாம் தமிழ்நாட்டு ஜனங்க இன்னும் வாயில விரலை வச்சி சப்பிட்டிருப்பாங்கன்னு நெனச்சிக்கிட்டே அரசியல் நடத்துறத எப்போதான் நிறுத்துவாங்களோ தெரியலை.

உள்ளாட்சி தேர்தலுக்கு பின்னாடி டாஸ்மாக் கடையெல்லாம் அடிச்சி நொறுக்கிற போராட்டத்தை ஐயா அனொவ்ன்ஸ் பண்ணியிருக்காரு. நல்லவேளை சினிமா தியேட்டரை அடிச்சி நொறுக்குறதுன்னும், பொட்டிய தூக்குற போட்டி வைக்கிறதுன்னும் எந்த போராட்டத்தையும் அறிவிக்கலடா சாமின்னு சினிமாக்காரன்லாம் பெருமூச்சு விட்டுக்கலாம்! ஐயா மருத்துவரே… பண்ணுறத உள்ளாட்சி தேர்தலுக்கு அப்புறம்தான் பண்ணனும்னு எதாவது ரூல்ஸ் இருக்கா? ஏன் தேர்தலுக்கு முன்னாடியே அந்த வீரச்செயலை ஸ்டார்ட் பண்ணிப்பாக்கிற தில்லு இல்லையா உங்ககிட்ட?... எப்படியிருக்கும்?... சாராயமும், கறிச்சோறும் இல்லாம நான் கட்சி நடத்துறேன்னு எவனாவது சொன்னா பச்சப்புள்ளகூட பால்பாட்டில கீழே போட்டுட்டு சிரிக்காது? 21ம் நூற்றாண்டுலயும் மதுவிலக்குன்னு சொல்லி இன்னமும் காமெடி பண்றதுல வடிவேலு, விவேக், சந்தானம்னு எல்லாரும் உங்ககிட்ட லைன் கட்டி பிச்சையெடுக்கலாம்.

சரி இதுதான் இப்படின்னா இன்னைக்கு இன்னொரு பேச்சு பேசியிருக்கீங்க பாருங்க… அடேங்கப்பா அசத்திட்டீங்க போங்க! இலங்கைத் தமிழர்களை காக்க தி.மு.க மற்றும் அ.தி.மு.க போன்ற திராவிட கட்சிகள் எல்லாம் எப்பவுமே எந்த நடவடிக்கையும் எடுத்ததில்லை. ஆனா பா.ம.க.தான் இலங்கைத் தமிழர்களுக்காக தொடர்ந்து போராடுதுன்னு சொல்லியிருக்கீங்க. சூப்பரா சொன்னீங்கய்யா நீங்க… ஆனா எனக்கொரு சின்ன டவுட்டு. கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னாடி சட்டமன்ற தேர்தல்ல இலங்கைத் தமிழர்களுக்காக போராடாத திராவிடக் கட்சியான தி.மு.க.வோட கூட்டு வச்சிக்கிட்டீங்களே… அது எதுக்குங்கய்யா? தமிழர்களுக்காக போராடாத திராவிடக் கட்சி கூட கூட்டு வச்சீங்கன்னா கூட பரவாயில்ல… ஆனா தமிழர்களை லட்சலட்சமா கொன்னு குவிக்கத் துணையாயிருந்த காங்கிரஸ் கட்சி இருந்த கூட்டணியில சேந்துக்கிட்டீங்களே… அதுக்கு பேருதான் அரசியலுங்களாய்யா?

இன்னக்கி வெக்கமே படாம மறுபடியும் இலங்கைத்தமிழர்… அது இதுன்னு பேசுறீங்களே… தமிழ்நாட்டு மக்கள் என்ன உங்க கட்சிக்காரங்கன்னு நெனச்சிக்கிட்டீங்களா… நீங்க என்ன பண்ணாலும், என்ன பேசுனாலும் ஐயா சொல்றதுதான் சரின்னு சொல்ல? நீங்க நெனச்சா தமிழர்களுக்கு எதிரான கட்சிகள் இருந்த கூட்டணியில சேர்ந்து எலெக்ஷன்ல நிப்பீங்க. அப்புறமா அந்த கூட்டணியிலயிருந்து வெளிய வந்துட்டு அவங்களையே குறை சொல்லுவீங்க. உங்க புள்ளைக்கு பதவி கிடைக்கனும்னா யார்கூட வேணும்னாலும் கூட்டணியை மாத்துறீங்க. அப்போ அற்ப அரசியலுக்காகவும், கட்சியை வளர்க்கவும் நீங்களும் எல்லாரையும் மாதிரி சாதாரண சாக்கடை அரசியல்தான் நடத்துறீங்கன்னு சொல்லலாமா, கூடாதுங்களாய்யா?

பயபுள்ளைக என்ன சொன்னாலும் நம்பாது போலயிருக்கே...!

ஐயா, ரொம்ப நாளா உங்ககிட்ட கேக்கனும்னு ஒரு கேள்வி என் மண்டைக்குள்ளயே குடைஞ்சிட்டு நிக்கிது. கேக்கட்டுங்களா?... இதுவரைக்கும் எத்தனை முறை தி.மு.க.வோட கூட்டணி வைச்சிருக்கோம்?... எத்தனை முறை அ.தி.மு.க.வோட கூட்டணி வைச்சிருக்கோம்?... எத்தனை முறை பல்டி அடிச்சிருக்கோம்னு உங்களுக்கே நினைவுயிருக்குமாய்யா? ‘’அது போன மாசம்… இது இந்த மாசம்’’னு சொல்ற ரேஞ்சுக்கு விட்டா மாசத்துக்கு ஒரு கட்சியோட கூட்டணி வைச்சிப்பீங்க போல?! கலைஞர் ஈழத்தமிழர்களைக் காக்க எதுவும் செய்யலைன்றீங்க. கொஞ்ச நாள் கழிச்சு அவர் கூடவே கூட்டணி வைச்சிக்கிட்டு கலைஞர்தான் தமிழினப் பாதுகாவலர்ன்றீங்க… மறுபடியும் அவர்கிட்டயிருந்து பிரிஞ்சி வந்திட்டு அவரையே குறை சொல்றீங்க… ஒருவேளை இதையெல்லாம் உங்க கிட்ட யாராவது கேட்டா ‘’அது வேற வாய்… இது நாற வாய்’’னு வடிவேல் மாதிரியே பதில் சொல்லுவீங்களோ என்னவோ தெரியலை!

அட நீங்கதான் இப்பிடின்னா… வீரத்திலகம் திருமா இருக்காரு பாருங்க… அவருதாங்க எதிர்காலத்துல உங்களுக்கு சரியான காமெடி போட்டியா இருப்பாரு போல! இலங்கைத்தமிழர்னாரு... பொதுக்கூட்டம்னாரு… மாநாடுன்னாரு… அட பரவாயில்லைய்யா இவருன்னு நெனச்சிக்கிட்டு இருக்கும்போதே காங்கிரஸ் கூட்டணியிலேயே சேந்துக்கிட்டு பாராளுமன்ற தேர்தல்ல நின்னு எம்.பி.யாவும் ஆயிக்கிட்டாரு. எம்.பி. பதவியையும் விடாம கெட்டியா பிடிச்சிக்கிட்டு, காங்கிரஸ், தி.மு.க. கூட்டணியில இருந்துக்கிட்டே இலங்கைத் தமிழர்களுக்காக போராடுற சீனைப் போட்டுக்கிட்டேயிருக்காரு பாருங்க… அடேங்கப்பா அடுத்த ஆஸ்கார் அநேகமா இவருக்குத்தான் கொடுக்கனும்போல!

நம்பள காமெடி பீஸா ஆக்கிருவாங்க போலயிருக்கே...!


இதுக்கெல்லாம் மேல அண்ணன் திருமா, மருத்துவரய்யா நீங்க என்ன சொன்னாலும் சரி… உடனே அதுக்கு ஜிங்ஜாங் போட்டு பா.ம.க.வும் விடுதலை சிறுத்தைகளும் இலங்கைத்தமிழர் விஷயத்தில் இணைந்து செயல்படும்னு இன்னமும் பேட்டி குடுத்துட்டேதான் இருக்காரு. அட இன்னமும் வீரத்தோட இன்னைக்கு இன்னொன்னு சொல்லியிருக்காரு பாருங்க… தேவைப்பட்டா இலங்கைத் தமிழர்களுக்காக அவரோட எம்.பி.பதவியையும் ராஜினாமா செய்யத்தயாராம். அப்பிடி ராஜினாமா செய்யுறதா இருந்தா எப்பவோ ராஜபக்சேவை சந்திக்க போன குழுவுல திருமாவும் போயிட்டு வெறுங்கைய வீசிட்டு வந்தாரே… அப்பவே பண்ணியிருக்கனும். அதவிட்டுட்டு இப்பவும் அதைச் சொல்லியே சீன் போட்டு அரசியல் நடத்துறதை அற்பப் புத்தின்றதா… இல்ல என்னன்றது? தி.மு.க.வை துரோகின்னு சொன்னா உங்களையெல்லாம் நம்பிக்கை துரோகின்னு சொல்றதா?

ராமதாஸ் எப்பவோ பல கூட்டணி மாறி மாறி தனக்கு கட்சியும், பதவியும், தன் மகனும்தான் முக்கியம்னு நிரூபிச்சிட்டாரு. ஆனா தாழ்த்தப்பட்ட, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக போராட இயக்கம் ஆரம்பிச்ச திருமாவும் இப்ப இலங்கைத்தமிழர் விஷயங்களில் தடுமாறி தனக்கு கட்சி அரசியல்தான் முக்கியம்னு நிரூபிக்க ஆரம்பிச்சிருக்காரு.

மொத்தத்துல ஒன்னு மட்டும் நல்லா தெரியுது… இலங்கை தமிழர்களும், இடிந்து போன தமிழக தமிழர்களும், தமிழினம் சம்பந்தப்பட்ட எந்த விஷயத்திலேயும் தமிழக அரசியல் கட்சிகள் எதையும் நம்பாம தமக்கான போராட்டங்களை தாமே முன்னெடுப்பது மட்டுமே அவர்களின் விடுதலை மற்றும் சமஉரிமைகளை பெறுவதற்கான ஒரே வழியாகும். தமிழக அரசியல்வாதிகளிடம் இல்லாத இனவுணர்வு ஒற்றுமைதான், இன்னைக்கி வரைக்கும் தனித்தமிழீழம் கிடைக்காததுக்கு ஒரு முக்கிய காரணாமாகும். மக்களை மாக்களாக்கும் சாக்கடை அரசியல் ஒழிந்து நாகரீக மற்றும் தன்னலமற்ற சேவை அரசியல் வர தமிழர்கள் நாம் இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகள்தான் காத்திருப்பதோ தெரியவில்லை. அதுவரை இதுபோன்ற காமெடித்தலைவர்களையும், காட்சிகளையும் சகித்துத்தான் ஆகவேண்டும் என்பதே நமது எழுதப்படாத தலைவிதியாகும். தொடர்ந்து பேசலாம்…

Thursday, July 28, 2011

அவள் புன்னகையே என் புதுக்கவிதைகள்…


இரவுக்குள் இறங்கும் முன்னர்
இரு கண்மூடி நின் முகமே;
விழிகளுக்குள் நீயின்றி
விடியலுக்கும் வந்ததில்லை;

உயிராக என்னுடலில்
உன் பெயர் மட்டுமே!

சூரியனின் சந்தடியில்
நிலா தரும் நிழல் ஓரத்தில்
நிதமும் நாமிறங்கி
சந்தோஷமாய் சாய்ந்தாட
சாய்வானம் வெறித்ததுண்டு;

சாகும் முன் உன் மடியில்
ஓய்வாக ஒரு நிமிடம்
தலை சாய்த்து வாழ்ந்தால் போதும்...
தன்யத்தில் திளைத்திடுவேன்
சொர்க்கத்தில் நிதமும் நானும்!

இரவுக்குள் இறங்காமல்
விடியல்கள் எட்டாது;
இமைகளை மூடாமல்
கனவுகள் கிட்டாது;

இருளான பாதையில்-நான்
எங்கோ தொலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்,
இதயத்தின் பாதைக்கு-நான்
உன்னிடமே முகவரி கண்டிருக்கிறேன்;

கரையோரம் காத்திருக்கிறேன்…
முத்தமிட்டு அனுப்பிடு-காற்றுவழி
கன்னங்களில் பெற்றுக்கொள்வேன்!

நெருப்பிட்டு எந்தன்
உடல் வேகும் போதும்
நிலைத்திருக்கும் என் விழிகளில்
நின் பூ முகம் மட்டுமே!

புரிந்து கொள்ளடி புதியவளே…
உன் புன்னகையே
என் புதுக்கவிதைகள்…!

Wednesday, July 27, 2011

ஜெயலலிதாவை விமர்சிக்கலாமா?...

புரட்சித்தலைவி, அம்மா, தங்கத்தாரகை, தைரியலட்சுமி என்று பலவிதமாய் காலகாலமாய் புகழப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஜெயலலிதா ஆட்சிக்கு வந்து ஏறக்குறைய இரண்டு மாதங்களுக்கு மேல் ஓடிவிட்ட நிலையில் இதுவரை தமிழகத்தில் நடந்த ஆக்கப்பூர்வமான விஷயங்கள் ஏதேனுமுண்டா?... தி.மு.க வுக்கு எதிராக அவர் செய்யும் விஷயங்களும், நடவடிக்கைகளுமே ஆக்கப்பூர்வமானதுதானே என்று அவரது கட்சிக்காரர்கள் வேண்டுமானால் சொல்லலாம்… சாமானியர்களான நாமும் அதே ஜால்ராவைத் தட்ட முடியுமா?...

இந்தமுறை பதவியேற்றவுடன் ஊழலற்ற ஒளிவு மறைவற்ற நேர்மையான ஆட்சி நடத்தப்படும் என்று ஜெயலலிதா அறிவித்தார். அவருக்கு வாக்களித்த சாமான்யர்களும், நடுநிலையாளர்களும் நிஜமான சந்தோஷம் கொண்டனர். இந்த முறை ஜெயலலிதா நிச்சயம் ஒரு நல்லாட்சியைத் தருவார் என்றுதான் நம்பினர். இன்னமும் நம்பிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றனர். கலைஞரும் அவருடைய குடும்பமும் அடித்த கூத்துக்களை மனம் வெம்பி பார்த்துச் சலித்த ஒவ்வொரு தமிழனும் இனி நிச்சயம் நல்ல நேர்மையான, திறமையான நிர்வாகம் நடக்கும் என்று நம்பினர். படித்த பண்பாளர்களும், அரசியல் நோக்கர்களும் கூட ஏற்கனவே கருணாநிதியின் தோல்வியில் நிச்சயம் ஜெயலலிதாவும் பாடம் கற்றிருப்பார். எனவே எதுவும் அநாவசிய ஆட்டம் போடாமல் உருப்படியான திட்டங்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்துவார் என்று நம்பினர்.

ஒருவேளை அரசியல்வாதிகளே நினைத்தாலும் திருந்த முடியாத சாக்கடைதான் அரசியலோ என்னவோ தெரியவில்லை. ஒவ்வொரு முறை ஆட்சி மாறும் போதும் பழைய ஆட்சியாளர்களால் தொடங்கப்பட்ட பல நல்ல திட்டங்களையும் கூட அரசியல் சாக்கடையில் அமிழ்த்து அழிக்கும் அவல மனப்பான்மை அரசியல்வாதிகளிடம் எப்போதுதான் மாறப்போகிறதோ தெரியவில்லை. ஜெயலலிதா மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன? அவருடைய ஒரு மனது மக்களுக்கு நல்லாட்சி வழங்க வேண்டும் என்று விரும்புவதாகவும், இன்னொரு அடி மனது நான் இன்னமும் பழைய ஜெயலலிதாதான் என்பதை நிரூபிப்பது போலவும் காரியங்கள் மாறி மாறி நடக்கின்றன.

எடுத்த எடுப்பிலேயே மக்களின் வரிப்பணத்திலிருந்து கோடிகளைக் கொட்டிக் கட்டிய புதிய தலைமைச் செயலகத்தை நிராகரித்தார்.ஒரு கிலோ அரிசி ஒரு ரூபாய்க்கு வழங்கிய கருணாநிதிக்குப் போட்டியாய் இலவச அரிசித்திட்டத்தை உடனடியாக அமல்படுத்தினார். தமிழகத்தில் மீண்டும் மேலவையைக் கொண்டு வரும் திட்டம் கிடப்பில் போடப்பட்டது. இலவசத் தொலைக்காட்சி வழங்கிய கருணாநிதிக்குப் போட்டியாக மாணவர்களுக்கு இலவச லேப்டாப் வழங்கும் திட்டத்துக்கு மும்முரமாய் காரியங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அதிகாரிகள் இங்கும் அங்குமாய் மாற்றி மாற்றி பந்தாடப்பட்டனர். ஜெயலலிதாவுக்கு அருகிலிருக்கும் பல முட்டாள் ஆலோசனையாளர்களால் இன்றும் அவரால் சரியான நேர்திசையில் நிலையான முடிவெடுக்க முடியாமல் அதிகாரிகளை மாற்றிக்கொண்டேயிருக்கிறார். செயலிழந்து கிடந்த காவல்துறை தி.மு.க.வுக்கு எதிராக மட்டுமே முழுவீச்சில் முடுக்கிவிடப்பட்டிருக்கிறது. மதுபான விற்பனையை தொடர்ந்து அரசே நடத்திக்கொண்டு மேலும் அரசின் வருமானத்தை பெருக்கும் வழியாய் 4200 கோடி ரூபாய்க்கு மேல் வரிவிதிப்பு நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது. (யாருக்கு என்ன வரி விதித்தாலும் அது இறுதியாய் விடிவது மக்கள் தலையில்தான் என்ற உண்மை மட்டும் இங்கே பெரும்பாலானவர்களுக்கு உரைப்பதேயில்லை.)

ஆரம்பத்தில் இதெல்லாம் சகஜம்தான் என்று கருணாநிதியை வீட்டுக்கு அனுப்பிய சந்தோஷத்திலிருக்கும் பத்திரிக்கைகளும், பொதுமக்களும், நடுநிலையாளர்களும் இன்னமும் மனதைத் தேற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறோம். ஆனாலும் பெரிதான மாற்றங்களை, நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களை இன்னமும் ஜெயலலிதாவால் கொண்டுவர முடியவில்லை. இனிமேலும் கொண்டு வருவாரா என்பதும் சந்தேகமாகிக் கொண்டேயிருக்கிறது.

எப்போதோ படித்த ஞாபகம்… ‘’வேட்டி கட்டிய ஜெயலலிதாதான் கருணாநிதி, சேலை கட்டிய கருணாநிதிதான் ஜெயலலிதா’’. எவ்வளவு நிதர்சனமான தீர்க்கதரிசன வரிகள் என்பது ஆழ யோசித்தால் மட்டுமே விளங்கும் உண்மை.

எல்லாவற்றுக்கும் சிகரம் வைத்தாற்போல் கருணாநிதி கொண்டு வந்த திட்டம் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக தனது கூட்டணிக் கட்சிகள், பொதுமக்கள், நடுநிலையாளர்கள் என அனைத்து தரப்பினரின் எதிர்ப்பையும் மீறி எப்படியாவது சமச்சீர் கல்வியை ஒழித்துக் கட்டிவிட வேண்டும் என்று மும்முரமாய் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறார். உயர்நீதிமன்ற வழிகாட்டுதலின்படி சமச்சீர் கல்வியை ஆராய அரசு அமைத்த குழுவில் பணத்துக்காக கல்வியை விற்கும் தனியார் பள்ளி முதலாளிகளும் கல்வியாளர்கள் என்ற போர்வையில் இடம் பிடித்தனர். இதைவிடக்கொடுமை அதில் இடம்பெற்ற ஒரு புறம்போக்கு முதலாளி தனது பள்ளியில் பயிலும் குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கு அனுப்பிய சுற்றறிக்கையில் ‘’சமச்சீர் கல்வி வந்தால் ஏழைக்குழந்தைகளையும் உங்கள் குழந்தைகளோடு அமரவைத்து கற்பிக்கப்படுமோ என்று பயப்படவேண்டாம். அப்படியொரு நிலைமையை வரவிடமாட்டோம். அப்படியே வந்தாலும் உங்கள் குழந்தைகளைப் பாதிக்காதவாறு ஏழைக்குழந்தைகளுக்கு பேருக்கு ஏதாவது மாலைநேரத்தில் தனியாக வகுப்புகள் நடத்தப்படும்’’ என்று தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட புறம்போக்கை சமச்சீர் கல்வியை ஆராய அமைத்த குழுவில் இடம்பெறச் செய்தது யார்?. இது ஜெயலலிதாவுக்கு தெரிந்தே நடந்ததா?... இல்லை, அவருக்கு தெரியாமல் அவரின் நிழல்களால் நிகழ்த்தப்பட்டதா?...

யார் என்ன சொன்னாலும் சரி… சமச்சீர் கல்வியை வரவிடமாட்டேன் என்று ஜெயலலிதா காட்டும் பிடிவாதமே அவர் பெரிதாய் மாறாமல் இன்னும் பழைய ஜெயலலிதாவாகவே இருக்கிறாரோ என்ற சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

சினிமாவுக்கு தமிழில் பெயர் வைப்பதால் மட்டுமே வரிவிலக்கு பெறும் திட்டத்தில் ஜெயலலிதாவால் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கும் சீர்திருத்தங்களும், தி.மு.க.வுக்கு எதிரான நடவடிக்கையாக இருந்தாலும் கூட தனிநாடு போல இருந்த மதுரையை மீட்டு பொதுமக்களை நிம்மதியாக வாழச்செய்ய அவரால் எடுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் நடவடிக்கைகளும், தமிழர்களின் அடையாளமாய் தன்னைத்தானே சொல்லிக் கொள்ளும் கலைஞரே செய்யாத விஷயமாய், தமிழக சட்டமன்றத்தில் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக ஜெயலலிதா போட்ட தீர்மானங்களும், பல திரையுலக ஜால்ராக்கள் பாராட்டுவிழா நடத்த அனுமதி கேட்டும் அதை ஜெயலலிதா நாசூக்காய் தவிர்ப்பதும் நிச்சயமாய் மனதாரப் பாரட்டப்படவேண்டியதே.

ஆனால் வெறும் பத்து சதவிகிதம் மட்டுமே நல்ல விஷயங்களும், மீதி தொன்னூறு சதவிகிதம் பழிவாங்கலும், உறுப்படாத விஷயங்களுமாய் ஆட்சி நடத்திக் கொண்டிருந்தால்… ஊடகங்களும், பொதுமக்களும், கூட்டணிக்கட்சிகளுமே ஜெயலலிதாவுக்கு எதிராக எப்போது வேண்டுமானாலும் திரும்பக்கூடும் என்பதுதான் நிதர்சனம். ஏற்கனவே கருணாநிதி எதிர்ப்பை வைத்து அரசியல் வளர்த்த விஜயகாந்த், இப்போது பரபரப்பில்லாமல் சத்தமின்றி கிடக்கிறார். எப்போது வேண்டுமானாலும் அவருக்கு அரசியல் வளர்க்க ஆளுங்கட்சி எதிர்ப்பு தேவைப்படலாம் என்பதை மறக்கக்கூடாது.

சமச்சீர் கல்வியை எதிர்க்கும் ஜெயலலிதா உண்மையிலேயே நல்லாட்சி தர விரும்பினால் தமிழகத்தில் கல்விக்கொள்ளை நடத்திக்கொண்டிருக்கும் தனியார் பள்ளிகளையும், கல்லூரிகளையும் முடிந்தால் அரசுடமை ஆக்கும் வழிகளைப் பார்க்கட்டும். இலவச திட்டங்கள் தவறில்லை. ஆனால் அது இடைத்தரகர்களும், ஊழல்வாதிகளும் கமிஷன் சம்பாதிக்கும் வழியாய் மட்டும் அமைந்து விடாமல் நேர்மையான முறையில் செயல் படுத்தப்பட்டு, போன ஆட்சியில் டி.வி வைத்திருக்கும் எல்லா வீட்டிற்கும் மீண்டும் ஒரு டி.வி வழங்கி மக்கள் பணத்தை நாசமாக்கியதைப் போலல்லாமல் நிஜமாகவே ஏழைப்பயனாளிகளைச் சென்றடையும் வகையில் செயல்படுத்தும் வழிகளைப் பார்க்கட்டும். விவசாயத்தையும், வேலை வாய்ப்புகளையும் பெருக்கி வளர்க்கும் வழிகளைப் பார்க்கட்டும்.

ஒரு பக்கம் தி.மு.க.வை பழி வாங்கிக்கொண்டே இன்னொரு பக்கம் தமிழகத்தை வளர்ச்சிப் பாதையில் அழைத்துச் செல்லும் வழிகளைப் பார்த்தால் மட்டுமே ஜெயலலிதா தனது ஆசைகளையும், மக்களின் ஆசைகளையும் ஒருசேர நிறைவேற்ற இயலும் என்பதைப் புரிந்து கொள்வாரா? மக்களும், ஊடகங்களும் இன்னமும் அவர் மேல் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை குறையாமல் காப்பாற்றுவாரா? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்…!